Το Μουντιάλ δεν είναι μόνο τα γκολ, οι βαθμοί, οι προκρίσεις, οι κατακτήσεις τροπαίων. Είναι και κάποιες στιγμές που μένουν, ξεφεύγουν από το αμιγώς ποδοσφαιρικό και διδάσκουν πολλά για την ίδια τη ζωή. Υπάρχει και μία σχετική ποικιλία, γιατί μπορεί δίπλα σε ενέργειες που φανερώνουν πολιτισμό και κουλτούρα να υπάρχουν και γεγονότα όπως ο θάνατος ενός μικρού παιδιού, καθώς στη ζωή υπάρχουν τα πάντα και μένει στους ανθρώπους να δείξουν τι καταλαβαίνουν από όλη αυτή την ποικιλία.
Στο φετινό Μουντιάλ που διεξάγεται στις ΗΠΑ, στον Καναδά και στο Μεξικό ήδη έχουν ξεχωρίσει μέχρι την ώρα που γράφεται αυτό το κείμενο κάποιες ξεχωριστές στιγμές που συζητήθηκαν πολύ και μπήκαν στις μνήμες των ανθρώπων. Όπως, π.χ., ο τερματοφύλακας της Παραγουάης Ορλάντο Γκιλ, που συνέβαλε τα μέγιστα αποκρούοντας δύο πέναλτι στον εκκωφαντικό αποκλεισμό στη φάση των 32 της Γερμανίας που συγκαταλεγόταν στα φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου. Μόλις δύο χρόνια πριν ο μικρός του γιος αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα υγείας και ο Γκιλ πούλησε προσωπικά του αντικείμενα για να συγκεντρώσει τα χρήματα που θα του επέτρεπαν να προμηθευτεί τα απαραίτητα φάρμακα για τη θεραπεία του παιδιού του.
Ένας άλλος ποδοσφαιριστής, ο αμυντικός της Σενεγάλης Αμπντουλαγιέ Σεκ, στον αγώνα της ομάδας της χώρας του με το Ιράκ συγκέντρωσε τα βλέμματα ολόκληρης της ποδοσφαιρικής οικουμένης. Και αυτό γιατί μόλις σκόραρε κάνοντας το 1-0 για τη Σενεγάλη, προέβη σε μία συγκλονιστική κίνηση. Δεν πανηγύρισε, αλλά σήκωσε τη φανέλα του βγάζοντας σε κοινή θέα μία φωτογραφία του ίδιου με το παιδί του όταν αυτό ήταν πολύ μικρό, μία εικόνα που συνοδεύτηκε από τη λέξη «Forever». Αξίζει να σημειωθεί πως τα αίτια του θανάτου του μικρού παιδιού δεν έχουν δημοσιευτεί, σε μια προσπάθεια να προστατευτεί η μνήμη του. Ο Σεκ είχε κάνει για πρώτη φορά την ίδια συγκινητική αφιέρωση σε έναν αγώνα της Σενεγάλης στο πλαίσιο του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής.
Ακίνητος σαν τον Λουμούμπα
Ξεχωριστές αναφορές γίνονται για τον Κονγκολέζο οπαδό που κατά τη διάρκεια των αγώνων της ομάδας του στο Μουντιάλ στεκόταν ακίνητος. Ο άνθρωπος αυτός λέγεται Μισέλ Κούκα Μπολαντίνγκα και η κίνηση που κάνει παραπέμπει στον μεγάλο πολιτικό της πατρίδας του που άφησε το στίγμα του στην ιστορία της χώρας αυτής, τον Πατρίς Λουμούμπα. Ο Λουμούμπα γεννήθηκε το 1925, απεβίωσε το 1961 και ήταν ο πρώτος πρωθυπουργός μετά την απόκτηση της ανεξαρτησίας από το Βέλγιο. Δολοφονήθηκε στις αρχές του 1961. Σε ένα άγαλμα που βρίσκεται στην πρωτεύουσα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό Κινσάσα ο Λουμούμπα είναι όρθιος, έχει το δεξί χέρι σηκωμένο και χαιρετάει. Τη στάση αυτή υιοθετούσε στους αγώνες του Μουντιάλ και ο Μπολαντίγκα. Μιλώντας για αυτό ο ίδιος ο Κονγκολέζος οπαδός είπε πως «θεωρώ τον εαυτό μου τον μικρότερο γιο του Πατρίς Λουμούμπα, νιώθω ότι έχω μια σύνδεση αίματος μαζί του. Η χειρονομία μου είναι έμπνευση και αγάπη!».
Υποκλίσεις και μάζεμα σκουπιδιών
Πολύς λόγος έχει γίνει τις τελευταίες εβδομάδες και για την ομάδα της Ιαπωνίας. Μέχρι να αποκλειστεί πολύ δύσκολα στη φάση των 32 από τη Βραζιλία χάνοντας με 2-1 με ένα γκολ του Μαρτινέλι στις καθυστερήσεις, η ασιατική ομάδα είχε προλάβει να συγκεντρώσει εγκωμιαστικά λόγια για διάφορους λόγους. Για παράδειγμα, μετά το ματς με την Τυνησία, στο οποίο οι Ιάπωνες εντυπωσίασαν πάνω στο γρασίδι συντρίβοντας με 4-0 την ομάδα από τη Βόρεια Αφρική, οι παίκτες καθάρισαν τα αποδυτήρια και έγραψαν ένα ευχαριστήριο μήνυμα στην πόλη του Μοντερέι για την πολύ καλή υποδοχή που είχαν εκεί. Ο προπονητής της ομάδας Χατζίμε Μοριγιάσου συνήθιζε να υποκλίνεται στους οπαδούς στις κερκίδες μετά το τέλος των αγώνων της Ιαπωνίας στο φετινό Μουντιάλ δείχνοντας σεβασμό, τιμή και βαθιά αισθήματα.
Και οι Ιάπωνες οπαδοί όμως ξεχώρισαν με τη στάση τους καθώς καθάριζαν τις κερκίδες μετά το τέλος των αγώνων από όλα τα σκουπίδια που είχαν αφήσει νωρίτερα σε αυτές. Μία πρακτική που εδώ και πολλά χρόνια αποτελεί σήμα κατατεθέν τους καθώς την εφαρμόζουν σε κάθε μεγάλη διοργάνωση, ακόμα και στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Μία γυναίκα με καταγωγή από την ασιατική χώρα, όταν ρωτήθηκε γιατί το κάνουν αυτό, είπε: «Είναι η κουλτούρα μας. Αλλά είναι επίσης ένα σημάδι σεβασμού για τη χώρα και το γήπεδο που μας φιλοξενεί, καθώς και για τους παίκτες μας. Είναι τιμή μας να μας υποδέχονται εδώ και δεν θα μπορούσαμε να αφήσουμε τα πάντα χάλια». Οι Ιάπωνες φορώντας τη φανέλα των «Μπλε Σαμουράι» κρατούν στα χέρια τους μεγάλες σακούλες σκουπιδιών, τις οποίες γεμίζουν με όσα αντικείμενα βρίσκουν μπροστά τους, όπως ποτήρια και διάφορες άλλες συσκευασίες ή χαρτιά.
