Το καλοκαίρι του 1999 η επιτυχία του χειροποίητου θρίλερ «Blair Witch Project» απέδειξε ότι το Διαδίκτυο μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο προωθούνται οι ταινίες. Σχεδόν τρεις δεκαετίες αργότερα, μια σειρά από επίσης χαμηλού προϋπολογισμού θρίλερ θόλωσαν ανεπιστρεπτί τα όρια ανάμεσα στις πλατφόρμες, στα στούντιο, στους σκηνοθέτες και στους διανομείς, με αποτέλεσμα η κινηματογραφική βιομηχανία να αντιμετωπίζει πλέον το YouTube σαν ένα φυτώριο νέων ταλέντων. Το φετινό καλοκαίρι αποτελεί τομή για τη βιομηχανία, όχι μόνο γιατί τρεις πρώην YouTubers κατάφεραν να θριαμβεύσουν με τις πρώτες επαγγελματικές ταινίες τους, αλλά επειδή ίσως για πρώτη φορά αποδεικνύεται ότι δεν χρειάζονται πραγματικά το σύστημα για να το πετύχουν. Οι εμπορικές επιτυχίες του «Backrooms» του 20χρονου Κέιν Πάρσονς, του «Iron Lung» του Μαρκ Φίσμπαχ και του «Obsession» του Κάρι Μπέικερ δεν αποτελούν απλώς μια ανάσα για τη βιομηχανία αλλά καταδεικνύουν ένα φαινόμενο όπου οι ταινίες δεν δημιουργούν το κοινό τους αλλά που το κοινό υπάρχει ήδη και περιμένει την ταινία πριν καν ξεκινήσουν τα γυρίσματα. Οι μαζικές επιτυχίες αυτών των ταινιών, σε συνδυασμό με τις αποτυχίες των πολυδιαφημισμένων σίκουελ και ριμέικ που κατακλύζουν τις αίθουσες, δείχνουν ότι έχει παρέλθει η εποχή που οι παραγωγοί αποφάσιζαν ποιοι θα χρηματοδοτηθούν και ποιες ιστορίες θα πάρουν το πράσινο φως. Οι αριθμοί δείχνουν ότι το κοινό των νεότερων ηλικιών ακολουθεί τους δημιουργούς που προέρχονται από το YouTube πολύ περισσότερο απ’ ό,τι ακολουθεί τα κουρασμένα κινηματογραφικά franchise όπως το «Star Wars».
Όταν η εταιρεία A24 αποφάσισε να επενδύσει στο «Backrooms» του νεοσσού Κέιν Πάρσονς, δεν ανακάλυψε τυχαία ένα άγνωστο ταλέντο αλλά καπηλεύτηκε ένα φαινόμενο που είχε ήδη γεννηθεί στο Διαδίκτυο. Πρόκειται για ένα νέο οικοσύστημα που δεν θυμίζει κανένα από τα παραδοσιακά μοντέλα της κινηματογραφικής βιομηχανίας. Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι μετά την πορεία στις αίθουσες οι ταινίες μπορούν να επιστρέψουν στην πλατφόρμα που τις γέννησε, όπου ο δημιουργός διατηρεί μεγαλύτερο έλεγχο και ποσοστό κερδών, κάτι που αλλάζει την εξάρτηση από παραδοσιακούς διανομείς του home cinema.
Ταυτόχρονα, η Α24, που είναι το ταχύτερα αναπτυσσόμενο και το πιο επιδραστικό στούντιο της τελευταίας δεκαετίας, προχώρησε σε μια αμφιλεγόμενη συνεργασία με την Google DeepMind - κάτι που ανέσυρε τον φόβο ότι ακόμα και τα πιο καλλιτεχνικά στούντιο δεν μπορούν να μείνουν ανεπηρέαστα από την αδηφάγα λογική των startup της Silicon Valley. Πρόκειται για μια επένδυση 75 εκατ. δολαρίων για την ανάπτυξη εργαλείων Τεχνητής Νοημοσύνης. Η Google θα επενδύσει το θηριώδες ποσό στην ανάπτυξη τεχνολογιών AI που θα μπορούν να αξιοποιηθούν σε κάθε στάδιο της κινηματογραφικής παραγωγής: από την ανάλυση σεναρίων, το μοντάζ και τα οπτικά εφέ, μέχρι και τη διαφήμιση μέσω ανάλυσης δεδομένων των θεατών. Όπως ήταν επόμενο, το μεγαλύτερο μέρος του κοινού το είδε καχύποπτα και ξέσπασε μια συζήτηση για το πού φτάνει ο ρόλος της ΑΙ στην Τέχνη και πού αρχίζει ο ρόλος του δημιουργού. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τα σχόλια έκαναν λόγο για «ξεπούλημα», για «προδοσία». Άλλωστε η A24 έχτισε τη φήμη της πάνω στη λογική ότι δεν θέλει να γίνει μια νέα Disney αλλά ένα καταφύγιο που προστατεύει το καλλιτεχνικό όραμα.
Οι λεπτομέρειες της συμφωνίας παραμένουν περιορισμένες, ενώ άγνωστο παραμένει και το πώς θα αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η πνευματική ιδιοκτησία και ο έλεγχος των τεχνολογιών που θα αναπτυχθούν από κοινού με την Google, η οποία κατέχει το YouTube. Ακόμη και τα Όσκαρ ενδέχεται να επηρεαστούν από αυτή τη μετατόπιση, καθώς το YouTube αποκτά σύντομα τα δικαιώματα μετάδοσης της τελετής. Αν μια πλατφόρμα επενδύει τόσο μεγάλα ποσά στη σημαντικότερη απονομή βραβείων, πόσο μακριά βρίσκεται από το να επενδύσει και σε ταινίες που θα διεκδικήσουν τα ίδια τα βραβεία;
