Κάθε μέρα που ξημερώνει αισθανόμαστε ολοένα και πιο ξένοι στον κόσμο που μας περιβάλλει. Όπου το χρήμα το απτό και το άυλο τον κινεί. Μεγάλοι ντόπιοι και ξένοι επιχειρηματίες και οι πληρωμένοι τελάληδές τους ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις, χειραγωγούν συνειδήσεις, εξευτελίζουν με τον επηρμένο σχολιασμό τους τούς φτωχούς και τους αδύναμους. Μικρομέγαλοι κάτοχοι εταιρειών διαχειρίζονται τα δανεικά μας στις τράπεζες και πλουτίζουν. Συνοικιακοί ευυπόληπτοι και θεοσεβούμενοι μαγαζάτορες βιάζουν ή δολοφονούν ατιμωρητί τα παιδιά μας. Κυβερνήτες υποκλέβουν μέσα στην προφανή τους ένδεια προσόντων την ιδιωτικότητά μας με παράνομα λογισμικά, ξεπουλούν τα σπίτια, τα σχολειά και τα πανεπιστήμια, σβήνουν τη μνήμη μας σε πλατφόρμες αόρατων ή ορατών επενδυτών.
Κάθε μέρα που ξημερώνει βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μιαν απώλεια σε αυτήν τη μικρή μας, άτσαλα κακοποιημένη πόλη που συνεχίζει να διατηρεί πεισματάρικα, καλά κρυμμένη πίσω από τις αρχοντοχωριάτικες λεωφόρους με τα γυάλινα, εκλεκτικιστικά οικοδομήματα, στα στενά της, στα μικρά μπακάλικα και τσαγκάρικα και καφενεία της γειτονιάς, και στους πειραματικούς χώρους της έκφρασης των νέων, στις κοντινές πλατείες, στους λόφους, στα πάρκα και στις παραλίες, στους τόπους όπου οι άνθρωποι συναντιούνται, συγχρωτίζονται, συνομιλούν για τα απλά και καθημερινά που τους απασχολούν. Και όμως δυσκολευόμαστε ολοένα και πιο πολύ όλοι εμείς που πεισματάρικα συνεχίζουμε να την περπατάμε, όλοι εμείς που την ανακαλύψαμε με τις μικρές, περιορισμένες αποδράσεις μας και μέσα στην πανδημία να προσανατολιστούμε.
Ενεργοποίηση των αντανακλαστικών
Γιατί κάθε μέρα που ξημερώνει αφαιρείται μια ψηφίδα από την εικόνα της μνήμης μας. Ιστορικά καφενεία μετατρέπονται σε εμπορικά μαγαζιά, βιβλιοπωλεία, θέατρα και κινηματογράφοι που μας διέπλασαν μεταλλάσσονται σε σούπερ μάρκετ μεγάλων αλυσίδων, μαγαζιά με χλιδάτες, αδιάφορες βιτρίνες σχεδιάζονται από τους αλαζόνες αρχηγίσκους να γίνουν ξενοδοχεία ή ακόμα και να γκρεμιστούν, δέντρα κόβονται, λόφοι περνάνε στα χέρια ιδιωτών. Διόλου τυχαία γιατί τα τοπόσημα αυτά αποτελούσαν και αποτελούν τον μικρό δικό μας, ανένταχτο πνευματικό και αισθητικό, φυσικό πλούτο της δικής μας πόλης. Αυτόν που επιχειρεί να δείξει στην τελευταία του ατομική έκθεση ο εικαστικός καλλιτέχνης Μάριος Φούρναρης, στον νέο διαμορφωμένο αρχιτεκτονικά σύμφωνα με τις ανάγκες της εκθεσιακό χώρο της ENIA Gallery στον Πειραιά. Ο διττός της τίτλος «Ευτυχώς κάποτε η π-οίηση τελειώνει» ενεργοποιεί τον θεατή της και τα ανακλαστικά του. Τα έργα που προβάλλονται ως μια ενιαία εγκατάσταση γλυπτικών συνθέσεων μας θυμίζουν άλλοτε τα δυναμικά ασαμπλάζ του Μαξ Έρνστ, του Κουρτ Σβίτερς ή του Λουκά Σαμαρά, έτσι όπως είναι φτιαγμένα με ετερόκλητα, καθημερινά, ευτελή αντικείμενα, παπούτσια και καλαπόδια, σιδερένια πλέγματα, ξύλα, εργαλεία, χάρακες, ζάρια.
Η ομορφιά των απλών υλικών
Κι άλλοτε πάλι μας παραπέμπουν στους σωρούς από τα κάρβουνα του εκφραστή της «φτωχής τέχνης» Γιάννη Κουνέλη. Αποκτούν όπως τα στοιβαγμένα σε ένα κρεμασμένο δίχτυ, αποκομμένα από το περιβάλλον τους κοχύλια το κουβαριασμένο σχήμα ενός πάσχοντος, εγκλωβισμένου όντος γένους θηλυκού. Όπως και η ανθρωπόμορφη, καθιστή, δεμένη φιγούρα με το χρυσό αυγό στο κέντρο της πάνω από την οποία έχει επικολληθεί ο γραμμένος καλλιγραφικά τίτλος της έκθεσης. Μιλούν μέσα από τις απλές, πλαστικές, τρυφερές και επιθετικές φόρμες τους για την καταστροφική επήρεια της ακόρεστης εκμετάλλευσης της φύσης και του ανθρώπου από τον άνθρωπο. Δείχνουν ταυτόχρονα την αξία και την απέριττη ομορφιά αυτών των απλών αντικειμένων και υλικών που ουδεμία σχέση έχουν με την πλαστή «υπεραξία» της καπιταλιστικής παραγωγής και των φετίχ προϊόντων της. Φανερώνουν με τον τρόπο του Γκιγιόμ Απολινέρ την αληθινή ποίηση του έξω κόσμου, την απαλλαγμένη από την οίηση των ισχυρών που επιθυμούν να βάλουν σε προκατασκευασμένα καλούπια τη ζωή μας για να την κουμαντάρουν, που «ευτυχώς δεν τελειώνει» όσο εμείς τη διαφυλάσσουμε.
Info
Μάριος Φούρναρης, «Ευτυχώς κάποτε η π-οίηση τελειώνει», επιμ. Νίκη Παπασπύρου ENIA Gallery, Μεσολογγίου 55, Πειραιάς Διάρκεια έκθεσης: 13 Νοεμβρίου 2022-11 Μαρτίου 2023 Ώρες λειτουργίας: Δευτ./Τρ./Τετ. κλειστά, Πέμ./ Παρ. 12 μ.-8 μ.μ., Σάβ. 12 μ.-4 μ.μ.
