Πολιτικά συμπεράσματα από την υπόθεση Μπογδάνου.
Και πώς αυτή η απίθανη περίπτωση πολιτευτή των σόσιαλ κατάφερε να μετατραπεί σε κεντρικό πολιτικό θέμα χωρίς να το θέλει.
Η πρώτη παρατήρηση: ο Μπογδάνος ήταν μάλλον εύκολος στόχος. Είχε εκθέσει τον εαυτό του περισσότερο από ό,τι άντεχε να υποστηρίξει.
Γι’ αυτό ο Δένδιας τον τελείωσε με τόσο ντροπιαστικό τρόπο μέσα στη Βουλή.
Η ουσία είναι ότι ο Μπογδάνος είχε στήσει φάμπρικα να μαζεύει δεξιές ψήφους με επιχειρήματα της βασιλικής χωροφυλακής τη δεκαετίας του ’50.
Αλλά με εντελώς προσποιητό τρόπο.
Έτσι βγήκε στη Βουλή και είπε με στόμφο πράγματα που τη δεκαετία του ’50 τα λέγανε μέσα στα στρατοδικεία.
Ότι το ΚΚΕ δεν είναι πατριωτική δύναμη και το μακεδονικό, και η Μικρά Ασία, και ο Ζαχαριάδης το 1935.
Αλλά, σε αντίθεση με τα στρατοδικεία του 50, ο Μπογδάνος τα είπε με την αυτοπεποίθηση ότι κανείς δεν θα τον πάρει στα σοβαρά. Αυτό είναι το τεράστιο πολιτικό του πλεονέκτημα.
Άντε να τον γλένταγε λίγο ο Παφίλης. Καλό θα του έκανε.
Έλα όμως που τον πήρε σοβαρά ο Δένδιας. Αυτογκόλ.
Τελειώνοντας τον Μπογδάνο από τη Ν.Δ. όπως βγάζεις τη μύγα έξω από το δωμάτιο, ο Δένδιας έστειλε ένα μήνυμα στον Μητσοτάκη: ότι η Νέα Δημοκρατία έχει δύο αρχηγούς.
Ο Μητσοτάκης αναγκάστηκε να διαγράψει τον Μπογδάνο γιατί προτίμησε να συρθεί πίσω από τον Δένδια, παρά να χρεωθεί περισσότερη ανοχή στους ακροδεξιούς.
Γιατί αυτό ακριβώς είναι το σημείο που τον χτυπάει ο Δένδιας.
Ότι είναι άσχετος με την πολιτική παράδοση της κοινοβουλευτικής Δεξιάς. Και με οποιαδήποτε πολιτική παράδοση γενικώς.
Ενώ ο Δένδιας, όσο δεξιός και να είναι, ξέρει να οριοθετείται. Κι αυτό ενισχύει σημαντικά το προφίλ του. Και αναδεικνύει το ηγετικό έλλειμμα του Μητσοτάκη.
Τι γίνεται τώρα. Μετά από μερικές ώρες αμηχανίας, οι δεξιοί στα κοινωνικά δίκτυα έχουν πέσει να φάνε τον Δένδια.
Ο Άδωνις, που είχε εκτεθεί με τον Μπογδάνο, δεν έκρυψε τον θυμό του. Περίπου ποιος είσαι εσύ που το παίζεις αρχηγός κ.λπ.
Ο Πλεύρης πιο μαγκωμένα, αλλά δεν το έκρυψε.
Συνεπώς πάει να γίνει σύγκρουση ακροδεξιών - Δένδια. Στην οποία ο Μητσοτάκης περιθωριοποιείται.
Ο Δένδιας ανέβασε στο Τwitter του μια άσχετη δήλωση ότι είναι προσηλωμένος στην επιτυχία των κυβερνητικών στόχων και ότι είναι υπουργός του Μητσοτάκη.
Ότι δεν αμφισβητεί την ηγεσία δηλαδή. Προφανώς πιέστηκε από το Μαξίμου, αλλά δεν είναι και κάτι που του κάνει κακό ή ακυρώνει την τακτική του.
Εδώ είναι άλλο ένα λεπτό σημείο. Μπορεί ο Μητσοτάκης να περιθωριοποιείται, αλλά η ηγεμονική συμπεριφορά Δένδια τον πιέζει πάρα πολύ.
Και ο Δένδιας έχει και το πλεονέκτημα ότι έχει κρατηθεί μακριά από τα οικονομικά. Και από όλα αυτά για τα οποία εκτίθεται η κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Έτσι, η κατάσταση κάτω από τα πόδια του Μητσοτάκη είναι ασταθέστατη.
Αν επιχειρήσει να κοντύνει τον Δένδια, θα χρεωθεί άλλο ένα κομπρεμί με τους ακροδεξιούς. Και η κατάσταση θα γίνει χειρότερη.
Αν τον αφήσει όπως είναι, χρεώνεται πραγματικά δεύτερο αρχηγό και οι ακροδεξιοί θα αρχίσουν να διαλύουν την κατάσταση.
Και προφανώς ο Μπογδάνος και διάφοροι άλλοι τελειωμένοι κάτι θα επιχειρήσουν στα ακροδεξιά με διάφορα ορφανά του Σαμαρά.
Τώρα που οι αντιεμβολιαστές ψάχνονται πολιτικά και οι «μακεδονομάχοι» ντρέπονται.
Και είναι και απλή αναλογική. Αν δεν το κάνουν τώρα, πότε θα το κάνουν;
Πάρτε ποπ κορν.
