Μου άρεσε η σημειολογία των πρώτων ημερών. Από την κάζουαλ ενδυμασία των υπουργών χωρίς λαιμοπνίχτη, έως τον πολιτικό όρκο. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση μόνο οι μονάρχες –όπου υπάρχουν- στέφονται από την Εκκλησία.
Άλλο ύφος, άλλο ήθος...
Να δούμε βέβαια τι θα γίνει στις εβδομάδες και μήνες που ακολουθούν, αλλά μου άρεσαν τα τυπικοουσιαστικά της νέας κυβέρνησης, της αριστερής, ρε παιδί μου, να ξεμουχλιάσει το σύστημα.
Να παρελθοντολογήσω τώρα λίγο.
Η λεωφόρος στην οποία βαδίζει η σημερινή Αριστερά φτιάχτηκε από τα δρομάκια που άνοιξαν με τη διάσπαση του φιλοσοβιετικού και μονολιθικού ΚΚΕ το 1968 και τη γέννηση του ανανεωτικού ΚΚΕ Εσωτερικού και άλλων ανανεωτικών μορφωμάτων.
Άνθρωποι όπως ο Μήτσος Παρτσαλίδης, ο Μπάμπης Δρακόπουλος, ο Λεωνίδας Κύρκος, ο Μπενάς, ο Φιλίνης, ο Τζεφρώνης, ο Καρράς, ο Μπανιάς και τόσοι άλλοι, τόσες άλλες διαμόρφωσαν τις βασικές πολιτικές γραμμές που κατέληξαν στον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ.
Όλοι είχαν στην πλάτη τους θανατικές καταδίκες, εξορίες, φυλακίσεις, βασανιστήρια, πολιτικές και κοινωνικές διώξεις από τη μετεμφυλιοπολεμική Δεξιά. Σε αυτά προστέθηκαν οι συκοφαντίες και ο πόλεμος από το ΚΚΕ εξωτερικού, όπως αποκλήθηκε το φιλοσοβετικό κομμάτι της ελληνικής Αριστεράς.
Ναι, είχαν ελαττώματα, ανθρώπινα και πολιτικά. Αλλά αυτοί άνοιξαν τον δρόμο για την ανανεωτική Αριστερά. Από το ΚΚΕ Εσωτερικού έως την ΕΑΡ και τον Συνασπισμό. Στον τελευταίο προστέθηκαν αργότερα πολλά στελέχη του ορθόδοξου ΚΚΕ και άλλων πολιτικών δυνάμεων, για να καταλήξει αυτή η πορεία στον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ.
Οι πολιτικές γραμμές που ξεκίνησαν από το 1968 και έφτασαν στο 2015 ήταν συνεχείς, αν και όχι πάντα ευθείες. Συνοψίζω:
- Ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός σε αντίθεση με τον αντιευρωπαϊσμό του ΚΚΕ.
- Η ανανέωση του θεωρητικού και πολιτικού εξοπλισμού της Αριστεράς, εγκαταλείποντας το, σοβιετικής έμπνευσης, μαρξιστικό - λενινιστικό μοντέλο στο οποίο στηρίζεται έως και σήμερα το ΚΚΕ.
- Η εγκατάλειψη του επίθετου «κομμουνιστικό» για το κόμμα, από την ΕΑΡ και μετά. Ακόμη, η υιοθέτηση του «σοσιαλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο», κάτι που, σας διαβεβαιώνω, δεν ήταν πάντα αυτονόητο.
Αυτές τις μέρες της αριστερής κυβέρνησης στην Ελλάδα ήθελα να αποτίσω φόρο τιμής σε εκείνους που έβαλαν τα θεμέλια για να υπάρξει.
ΑΝΔΡΕΑΣ ΖΕΜΠΙΛΑΣ
