ΤΟΥ ΜΑΚΗ ΚΟΥΖΕΛΗ
Δεν είμαστε μόνο, πάμε αριστερά. Εμείς και η χώρα -αύριο και η Ευρώπη. Με αριστερή κυβερνητική πολιτική. Με αριστερή διευθέτηση των όρων άσκησης της πολιτικής και ιδεολογικής εξουσίας. Με αριστερή νοηματοδότηση των κρατικών πολιτικών στην οικονομία. Ναι, με αριστερή κυβέρνηση. Για πρώτη φορά!
Στα αριστερά είναι η δημοκρατία. Στα αριστερά η ισότητα. Στα αριστερά η αλληλεγγύη. Αριστερή είναι η κρίση πως τα πράγματα δεν είναι απαραίτητο να παραμένουν ως έχουν, πως γίνεται αλλά και επιβάλλεται να αλλάξουν. Πως μπορούν να γίνουν όπως θα όφειλαν να είναι.
Αριστερή πολιτική είναι εκείνη που δίνει σε κάθε τεχνική ρύθμιση ένα ορατό και σαφές κοινωνικό περιεχόμενο. Εκείνη που δίνει υλική υπόσταση σε ό,τι σχεδιάστηκε με τη δημιουργική φαντασία των λαϊκών δημοκρατικών αξιώσεων. Εκείνη που παράγει τα εργαλεία, τους όρους και τους θεσμούς μιας δίκαιης κοινωνίας και μιας καλύτερης, πιο δημιουργικής, πιο γεμάτης ζωής. Εκείνη που θέτει αυτά τα εργαλεία στη διάθεση όσων αντιστέκονται στον λόγο και τις επιθετικές πρακτικές του κεφαλαίου. Εκείνη που παρεμβαίνει για να ακυρώσει την απελπισία μιας επαναλαμβανόμενης, αδιέξοδης και πνιγηρής καθημερινότητας.
Αριστερή πολιτική είναι εκείνη που υπερασπίζεται τα δικαιώματα του πολίτη από τη σκοπιά μιας θεμελιωμένης μεροληπτικότητας υπέρ των λαϊκών αιτημάτων. Εκείνη που ορίζει την ελευθερία με μέτρο τη μέγιστη δυνατή εξίσωση δυνατοτήτων και επιτευγμάτων. Εκείνη τελικά που την κοινωνία τη βλέπει με τα μάτια των δυνάμεων της εργασίας. Αυτός είναι ο προσανατολισμός των μέτρων της.
**********************
Κι αυτός είναι ο προσανατολισμός της πολιτικής της νέας μας κυβέρνησης. Από εκεί ακριβώς προκύπτει ότι αυτή είναι μια κυβέρνηση της Αριστεράς. Όχι τόσο από την προέλευση των μελών της, ούτε καν από την πρόσφατη αγωνιστική ιστορία που έφερε τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία δίνοντάς του τη δυνατότητα να υπαγορεύει όρους διακυβέρνησης. Η αριστερή ταυτότητα προκύπτει από το σκανδαλώδες ποιόν του συμφέροντος που εκπροσωπείται: του συμφέροντος των υποτελών τάξεων και των κοινωνικών κατηγοριών που υφίστανται αρνητικές διακρίσεις.
Όψεις αυτού του συμφέροντος εκφράζει η έγνοια που καταγράφηκε ήδη στο σχήμα των κυβερνητικών αρμοδιοτήτων: η έγνοια για την ανεργία, τη μετανάστευση, την κοινωνική αλληλεγγύη, την παραγωγική ανασυγκρότηση και το περιβάλλον, η έγνοια για την παιδεία ως πολιτισμό. Η νεοφιλελεύθερη λαίλαπα, ισοπεδώνοντας τα πάντα, εξάλειψε άλλωστε κάθε επιμέρους διάκριση. Απέναντι στο κεφάλαιο -στη γυμνή, καθαρή του μορφή- όλα τα άλλα συνενώθηκαν: «μικροί» και «μεσαίοι», μισθωτοί και όσοι έψαχναν για εργασία, αυτοαπασχολούμενοι και οικογενειακές εταιρείες, χειρωνακτικές, επικοινωνιακές και πνευματικές μορφές εργασίας, υπαλληλικά και μεταπρατικά επαγγέλματα –όλοι πολίτες και μάλιστα χωρίς ιδιότητες, «απλώς» πολίτες. Σε αυτούς απευθύνεται η νέα, αριστερή, κυβέρνηση, αυτούς εκπροσωπεί. Και έτσι μιλάει με όλη και για όλη την κοινωνία.
Κι αυτό δεν ισχύει μόνο για εκείνες τις απολήξεις του κυβερνητικού ιστού που έχουμε συνηθίσει να φωνάζουμε με το μικρό όνομα συντρόφων και φίλων, προσώπων που αγαπάμε και εκτιμούμε, καθώς πορευτήκαμε από κοινού επί πολλά χρόνια και μάθαμε μαζί τους. Ισχύει και για όσους κλήθηκαν να στηρίξουν και να συμπληρώσουν το κυβερνητικό σχήμα, προερχόμενοι από άλλους, συγγενείς ή και ριζικά διαφορετικούς ιδεολογικούς τόπους. Τον λόγο, το ύφος αλλά και το περιεχόμενο της κυβερνητικής πολιτικής θα τον διαμορφώσει η κατεύθυνση της κοινωνικής της απεύθυνσης. Αυτή μετράει, γιατί αυτή μεταφράζει μέτρα και διατάξεις σε στάσεις, δυνατότητες και αγωνιστικά κίνητρα.
******************************
Η διαχείριση από τον πρωθυπουργό (ναι, πρωθυπουργό πλέον! -για να σημειώσω το συμβολικά και ουσιαστικά υπέροχο του σκανδάλου μιας Αριστεράς που κυβερνά) της, επιβεβλημένης για τη χειραφετητική στάση που σηματοδοτεί, αυστηρά πολιτικής ορκωμοσίας του είναι άριστο δείγμα αριστερής κοινωνικής απεύθυνσης. Εξίσου, βέβαια, και η κατάθεση λουλουδιών στο μνημείο της Καισαριανής, όπως και η επιλογή του να απευθυνθεί στον λαό που τον ανέδειξε όχι από το Ζάππειο των κενών υποσχέσεων, αλλά από τα Προπύλαια των αγώνων και της πνευματικής ελευθερίας. Η απομάκρυνση της περίφραξης από τη Βουλή είναι, τη στιγμή που γράφω αυτές τις σειρές, η συμβολικά πιο καθοριστική κίνηση.
Ο μεροληπτικός προσανατολισμός προς τη χειραφέτηση του κόσμου της εργασίας και μέσα από αυτόν προς την απελευθέρωση και ριζική ενδυνάμωση της κοινωνίας αποτελεί τον γνώμονα. Με αυτόν μετράμε τα βήματα της νέας μας κυβέρνησης.
