Η Αίθουσα Λόγου της Στοάς του Βιβλίου γέμισε χθες το μεσημέρι από το τραγούδι εφηβικών φωνών κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου για την κυκλοφορία σε CD μιας νέας εκδοχής τής κατά Διονύση Σαββόπουλο κωμωδίας του Αριστοφάνη «Αχαρνής». Και δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, αφού αυτό το «ξανακοίταγμα» του εν λόγω έργου του Δ. Σαββόπουλου είναι η ζωντανή ηχογράφηση μιας παράστασης που δόθηκε τον Σεπτέμβριο του 2011 στο Ηρώδειο μετά από ευγενική «παραγγελία» των Αρσακείων Σχολείων και με σκοπό την οικονομική ενίσχυση του Ταμείου Υποτροφιών των τελευταίων. Στο «Αριστοφάνους Αχαρνής - Τραγούδια για νέους κανταδόρους», όπως ήταν ο τίτλος της, έπαιξαν και τραγούδησαν οι Ρωξάνη Γαρεφαλάκη, Άσπα Θεοφίλου, Βασιλική Καρακώστα, Άλκης Κωνσταντόπουλος, Πάνος Μουζουράκης και Γιώργος Μυλωνάς, τις ενορχηστρώσεις υπέγραψε ο Ορέστης Πλακίδης, τη χορογραφία η Σοφία Σπυράτου και συμμετείχε ένα χορωδιακό σύνολο διακοσίων μαθητών των Αρσακείων Σχολείων υπό την διεύθυνση της Χριστίνας Βαρσάμη - Κούκνη.
Χειμαρρώδης όπως πάντα ο σπουδαίος τραγουδοποιός, θυμήθηκε πολλά περιστατικά, λιγότερο ή περισσότερο εύθυμα, από την εποχή που έγραψε αυτό το έργο, το οποίο ξεκίνησε ως πρόταση εκ μέρους του Καρόλου Κουν για μια συνεργασία του με το Θέατρο Τέχνης, αλλά όταν αυτή δεν ευοδώθηκε ανέβηκε ως αυτόνομη παράσταση στην μπουάτ «Ρήγας» τον Δεκέμβριο του '76. Κατέληξε με μιαν αναφορά στη σχέση που είχε με τον καθηγητή φιλολογίας του στο γυμνάσιο και, απευθυνόμενος στους παρόντες διδασκομένους, αλλά και διδάσκοντες, εστίασε σε αυτό το ζήτημα λέγοντας: «καλλιεργήστε αυτή τη σχέση με τους δασκάλους σας, είναι αυτό που δίνει στον άνθρωπο μιαν εσωτερική νεανικότητα, αλλά και τον βοηθάει να κρατάει ανοιχτό το μυαλό του».
Η εκδήλωση έκλεισε με ένα τραγούδι της παράστασης από τη χορωδία, μια τρυφερή, σχεδόν συγκινητική εκτέλεση του «Τι Έπαιξα Στο Λαύριο» από τον ίδιο τον δημιουργό και μια πολύ καλή ερμηνεία του «Μ' Αεροπλάνα Και Βαπόρια» από δύο μαθήτριες, οι οποίες απέδωσαν εξαιρετικά τους «ρόλους» που είχαν στην αυθεντική εκτέλεση η αείμνηστη Σωτηρία Μπέλλου και ο Δ. Σαββόπουλος. Ήταν όμως ακριβώς ακούγοντας τους κάποτε τόσο ανατρεπτικούς στίχους του τελευταίου που δεν μπορέσαμε να μην σκεφτούμε ότι μπορεί μεν «Ο Αριστοφάνης Να Ξαναγύρισε Από Τα Θυμαράκια» -για να θυμηθούμε και τον τίτλο του δίσκου του '77 που αποτύπωνε την αυθεντική παράσταση-, αλλά αυτή τη φορά μάλλον δεν συνέβη το ίδιο και με το σαρωτικό, αιρετικό και, πάνω απ' όλα, αυτοσαρκαστικό πνεύμα του...
