Με ένα παρατεταμένο χειροκρότημα, που έκανε τον Γιάννη Χουβαρδά να σαστίσει και να μην μπορεί να κρύψει τη συγκίνησή του, αποχαιρέτησαν οι συντελεστές του Εθνικού τον καλλιτεχνικό του διευθυντή, κατά τον χθεσινό απολογισμό της εξαετούς παρουσίας του στο τιμόνι της πρώτης κρατικής μας σκηνής. "Ήταν η πιο συγκινητική στιγμή της θητείας μου" παραδέχτηκε στη συνέχεια, απαντώντας σε σχετική ερώτηση...
Λίγο νωρίτερα, περίμενε τους δημοσιογράφους με έναν ογκώδη τόμο ανά χείρας, σε αυτήν την τελευταία συνέντευξη - απολογισμό της καλλιτεχνικής του διεύθυνσης. Εκεί καταγράφονται καταλεπτώς τα πεπραγμένα του, το ρεπερτόριο του οργανισμού μέσα σε αυτά τα χρόνια, το προσωπικό που απασχολήθηκε, τα οικονομικά στοιχεία των παραστάσεων, με δυο λόγια όσα έγιναν, και όσα δεν έγιναν, στο Εθνικό Θέατρο...
Ο Γ. Χουβαρδάς κάθισε μόνος, για πρώτη φορά μέσα σε αυτά τα χρόνια, στο μεγάλο πάνελ της αίθουσας εκδηλώσεων του θεάτρου, και ξετύλιξε τις αρχές πάνω στις οποίες στηρίχτηκε η πολιτεία του στη θέση αυτή. Μίλησε λοιπόν για εννέα πυλώνες που συγκρότησαν την πολιτική του, οι οποίοι συνίστανται στην πολυφωνία στο εναλλασσόμενο ρεπερτόριο και στις καλλιτεχνικές δυνάμεις που το υπηρέτησαν, την έμφαση στο σήμερα, μέσα από μια πολυπρισματική δραστηριότητα που εμπεριέχει όλες τις άλλες τέχνες. Υπογράμμισε ακόμη τις εκπαιδευτικές δραστηριότητες, τη συστηματοποίηση των επαφών με το εξωτερικό, αλλά και τη σφιχτή οικονομική πολιτική με μείωση δαπανών και αξιοποίηση όλου του δυναμικού, αλλά και τη σχολαστική εσωτερική οργάνωση. Κι όλα αυτά, με "ανοιχτά χαρτιά" στη σχέση με την κοινωνία, τόνισε.
Ασφαλώς η περίοδος που ο Γ. Χουβαρδάς βρέθηκε επικεφαλής του Εθνικού δεν ήταν η ευκολότερη -κάθε άλλο... Η κρίση ήταν "ανελέητη", όπως είπε, και είδε τον προϋπολογισμό του να μειώνεται κατά 30%. Κι αν ο οργανισμός μπόρεσε να συνεχίσει να λειτουργεί εύρυθμα αυτό οφείλεται στους "ανθρώπους που υπέφεραν περισσότερο και τον βοήθησαν να σταθεί: τους εργαζόμενους", τους οποίους ευχαρίστησε σε πολλά σημεία της ομιλίας του. "Παρέλαβα από τον Νίκο Κούρκουλο, δυστυχώς όχι χέρι με χέρι, έναν υγιή οργανισμό. Στόχος μου ήταν να τον παραδώσω, αν μη τι άλλο, ανέπαφο".
Όπως τουλάχιστον δείχνουν τα στοιχεία που παρέθεσε στον απολογισμό του ο Γ. Χουβαρδάς, το κατάφερε. Όχι μόνο το Εθνικό δεν έχει χρέη αλλά διαθέτει πλέον και ένα μικρό οικονομικό πλεόνασμα, το ύψος του οποίου απέφυγε να προσδιορίσει. Σύμφωνα με όσα ανέφερε, τα έσοδα των παραγωγών του θεάτρου υπερκαλύπτουν, κατά την τελευταία τετραετία, τις περισσότερες φορές τα έξοδα (χωρίς σε αυτά να συνυπολογίζονται οι μισθοδοσίες), με μοναδική εξαίρεση τις καλοκαιρινές περιοδείες των δύο τελευταίων ετών. Όσο για την Οδύσσεια, που παρακολούθησαν 38.766 θεατές και για την οποία τόσος θόρυβος έγινε, κόστισε στο Εθνικό Θέατρο 741.345 ευρώ και απέδωσε κέρδη 121.332. Το αν στο κόστος περιλαμβάνεται και η αμοιβή του Μπομπ Ουίλσον και σε τι ύψος κυμάνθηκε, αυτό είναι ένα μυστικό που ο καλλιτεχνικός διευθυντής προτίμησε να κρατήσει για τον εαυτό του...
Ανάμεσα στις εκκρεμότητες που αφήνει πίσω του ο Γ. Χουβαρδάς είναι, αφενός, ο εκσυγχρονισμός του εσωτερικού κανονισμού, που δεν μπορεί να προχωρήσει λόγω του μη διορισμού νέου Δ.Σ. από το ΥΠΠΟ εδώ και δέκα μήνες, είναι όμως απαραίτητος μετά την ένταξη ("ακατανόητη" την χαρακτήρισε) του Εθνικού στις ΔΕΚΟ, αλλά και η ολοκλήρωση των επισκευών στο Rex, που έχει ενταχθεί στο ΕΣΠΑ, όπως και η συνέχιση της περιοδείας της Οδύσσειας στο εξωτερικό.
Σε ερώτησή μας αν έχει υπάρξει εκ μέρους του προεργασία προκειμένου να μην βρεθεί το θέατρο χωρίς πρόγραμμα τη νέα χειμερινή σεζόν, καθώς ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη και τα περιθώρια που θα έχει μπροστά του θα είναι ασφυκτικά, ο Γ. Χουβαρδάς παραδέχτηκε πως θα είναι δύσκολο για τον διάδοχό του να κάνει πρόγραμμα, θα ήταν όμως "γραφικό" να το κάνει ο ίδιος. Είπε όμως πως ζήτησε από τους συνεργάτες του να έχουν έτοιμες προτάσεις, ώστε να τις χρησιμοποιήσει, αν θελήσει, ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής. "Θα έπρεπε να είχε ανακοινωθεί το όνομά του, ώστε να του παραδώσω εγκαίρως... Όμως δεν έχω καμία επικοινωνία με τον υπουργό Πολιτισμού τα τελευταία τέρμινα, κι όχι από δική μου υπαιτιότητα...".
