Μπορεί το κοινό που καταχειροκρότησε τον θίασο του θεάτρου Νο και τον δάσκαλο Γκένσο για την ερμηνεία της Νέκυιας, την Παρασκευή το βράδυ στην Επίδαυρο, να μην ξεπερνούσε τις 4.000, όμως φαίνεται πως μαγεύτηκε από το θέαμα που σκηνοθέτησε ο Μιχαήλ Μαρμαρινός, τόσο μακρινό και τόσο οικείο ταυτόχρονα...
Έτσι περίπου, 1.500 περίπου θεατές αποφάσισαν να λάβουν και το... αντίδωρο της βραδινής παράστασης, σχηματίζοντας στις 6.00 το πρωί μια μακριά ουρά έξω από το αρχαίο θέατρο, προκειμένου να παρακολουθήσουν μια ακόμα τελετουργία του ιαπωνικού θιάσου, την επίκληση του ήλιου.
Προτού ο φωτεινός δίσκος προβάλει στον ορίζοντα, πάνω από τις κερκίδες του αργολικού θεάτρου, ο ήχος του γιαπωνέζικου φλάουτου έδωσε το σύνθημα, όπως και την προηγουμένη το βράδυ, λίγο πριν χαθεί το φως, για να ξεκινήσει μια πανάρχαια τελετή, μια προσευχή στον ήλιο προκειμένου να ανατείλει.
Χρησιμοποιώντας το ίδιο θεατρικό σκηνικό, οι Ιάπωνες καλλιτέχνες πήραν τις θέσεις τους στην ορχήστρα του θεάτρου φορώντας τις πλουμιστές και πολύπλοκες στολές τους και με τον δάσκαλο Γκένσο επικεφαλής, για μία περίπου ώρα, μύησαν τους τυχερούς που είχαν φτάσει μέχρι εκεί σε μια ακόμα τελετουργία του θεάτρου Νο. Υπό τους ήχους του φλάουτου και των κρουστών, που όπως και κατά τη διάρκεια της παράστασης έφερναν στον νου απόηχους από τη λειτουργία της ορθόδοξης Εκκλησίας, αναπαρέστησαν την πάλη του φωτός με το σκότος, που είχε τη μορφή ενός δράκου, μέχρι που ο νικητής ήλιος εξαπέλυσε τις ακτίνες του, που για την περίσταση ήταν λευκές κορδέλες φτιαγμένες από ριζόχαρτο.
Έτσι, με μια τελετή απόλυτα δεμένη με το μαγευτικό τοπίο του Ασκληπιείου, οι Ιάπωνες καλλιτέχνες είπαν με τον δικό τους τρόπο "ευχαριστώ" στο ελληνικό κοινό για τη θέρμη με την οποία τους υποδέχτηκε, χαρίζοντας στους θεατές από μια κορδέλα για καλή τύχη...
