Οι επόμενες προεδρικές εκλογές στη Γαλλία θα διεξαχθούν την άνοιξη του 2027. Καλώς εχόντων των πραγμάτων, δεν θα γίνουν υπό συνθήκες καύσωνα. Αν και κανείς δεν μπορεί πλέον να είναι σίγουρος. Φέτος η Γαλλία έζησε μέσα σε λιγότερο από έναν μήνα δύο καύσωνες - ο δεύτερος μάλιστα χαρακτηρίστηκε «ιστορικός» λόγω της έκτασης, της έντασης και της διάρκειάς του. Οι συνέπειες του τελευταίου καύσωνα ανέδειξαν κυρίως τις πολιτικές ευθύνες του Μακρόν, που έχει κατά κόρον χρησιμοποιήσει το οικολογικό ζήτημα για επικοινωνιακούς -όπως αποδείχθηκε- λόγους. Όπως το 2019 με τη θεσμοθέτηση της πολυδιαφημισμένης (δήθεν λειτουργία άμεσης Δημοκρατίας, κ.λπ.) Συνέλευσης Πολιτών για το Κλίμα, της οποίας οι προτάσεις είτε αλλοιώθηκαν είτε απορρίφθηκαν από την κυβέρνηση και ουδέποτε έγιναν νόμοι. Η ίδια αναξιοπιστία και με τις προεκλογικές δεσμεύσεις Μακρόν περί «οικολογικού προγραμματισμού» κατά τη δεύτερη θητεία του, ενώ η κυβέρνησή του βρέθηκε κατηγορούμενη από εκατομμύρια πολίτες και περιβαλλοντικές ΜΚΟ (Greenpeace, Fondation pour la Nature et l’ Homme, κ.ά.) για αδράνεια στο θέμα της κλιματικής αλλαγής. Απέναντι σε αυτή την επίδειξη αναξιοπιστίας που βιώνουν εκατομμύρια Γάλλοι ασφυκτιώντας σε πόλεις που παραμένουν σχεδιασμένες με προδιαγραφές περασμένων αιώνων, η Ακροδεξιά άδραξε την ευκαιρία τού... καύσωνα για να πετύχει με έναν σμπάρο δύο τρυγόνια. Αφενός να κατακεραυνώσει για έλλειμμα προετοιμασίας την κυβέρνηση και αφετέρου να εμφανιστεί με έτοιμη απάντηση. Τα... κλιματιστικά.
«Αν εκλεγώ στις προεδρικές εκλογές, θα υλοποιήσω ένα μαζικό πρόγραμμα κλιματισμού» δήλωσε η Μαρίν Λεπέν κατά την επίσκεψή της στην έκθεση τεχνολογικής καινοτομίας στο Παρίσι VivaTech. Τόνισε ότι θα δοθεί προτεραιότητα στους «χώρους όπου συγκεντρώνονται οι πιο ευάλωτοι άνθρωποι, τα νοσοκομεία, οι οίκοι ευγηρίας, τα σχολεία». Και αυτό στο όνομα όχι της κλιματικής κρίσης, αλλά της... κοινής λογικής! Πρόκειται άλλωστε για το αγαπημένο επιχείρημα των απανταχού ακροδεξιών. Η γαλλική Ακροδεξιά υποστηρίζει ότι αυτή είναι η λύση απέναντι στον δογματισμό των πολιτικών της αντιπάλων.
Πυρηνική ενέργεια και κλιματιστικά
«Ξέρω καλά ότι αυτό δεν θα αρέσει στους οικολόγους, που προτιμούν την εγκατάσταση ανεμόμυλων, αιολικών πάρκων στα χωράφια» απαντούσε ειρωνικά ο εκπρόσωπος του Εθνικού Συναγερμού Λωράν Ζακομπελί, προσθέτοντας: «Αν είμαστε λογικοί, θα εμπιστευθούμε την πυρηνική μας ενέργεια που είναι φθηνή και μπορεί να τροφοδοτήσει τα κλιματιστικά μας». Η Αριάν Αχμαντί, σύμβουλος επικοινωνίας, εξήγησε στο κανάλι France Info ότι ο Εθνικός Συναγερμός «κτίζει το βασικό του αφήγημα απέναντι σε μια “τιμωρητική” οικολογία με ένα δημοφιλές επιχείρημα». Αυτός λοιπόν ο ιστορικός καύσωνας προσφέρει τη δυνατότητα στην Ακροδεξιά να ασκήσει κριτική στην κυβέρνηση και να εμφανιστεί «ευαισθητοποιημένη» στο θέμα της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Στόχος να ξεχάσουν οι πολίτες ότι επί χρόνια αρνείται την κλιματική αλλαγή. «Και τώρα που οι θερμοκρασίες ξεπέρασαν τους 30 βαθμούς, η Μαρίν Λεπέν σημαίνει συναγερμό με ένα μέτρο-γκάτζετ που η εφαρμογή του θα οδηγούσε σε τεράστια αύξηση των λογαριασμών ρεύματος των πιο φτωχών νοικοκυριών» παρατηρούσε η πρώην υπουργός Οικολογικής Μετάβασης Ανιές Πανιέ Ριναχέρ, βουλεύτρια σήμερα του μακρονικού κόμματος Μαζί για τη Δημοκρατία.
Χαρακτηριστικό της αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής από την Ακροδεξιά είναι και το γεγονός ότι στα 11 σημεία του προγράμματος για το περιβάλλον -της Λεπέν στις προεδρικές εκλογές του 2022- δεν υπήρχε το μέτρο των κλιματιστικών. Αυτό έκανε την εμφάνισή του μόλις πέρσι τον Ιούλιο, με αφορμή έναν ακόμη καύσωνα. Τότε Ακροδεξιά και Δεξιά «ανακάλυπταν» αυτό το... μαζικό πρόγραμμα κλιματισμού! Το δε πρόγραμμα του κόμματος περιλαμβάνει μέτρα που θα επέτειναν την εξάρτηση της χώρας από τα ορυκτά καύσιμα, ενώ τόσο στη Βουλή όσο και στην Ευρωβουλή οι ακροδεξιοί βουλευτές καταψηφίζουν συστηματικά τα μέτρα που στοχεύουν στην επιβράδυνση της κλιματικής υπερθέρμανσης. Βέβαια ο Εθνικός Συναγερμός δεν αρνείται την υπερθέρμανση του πλανήτη αλλά αμφισβητεί τα ανθρωπογενή της αίτια, αμφιβάλλοντας π.χ. για τις εργασίες της Διακυβερνητικής Επιτροπής του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή που όμως είναι αποτέλεσμα έγκυρων επιστημονικών ερευνών. Μόλις πριν από τρία χρόνια η Μαρίν Λεπέν τη χαρακτήριζε «υπερβολικά κινδυνολογική».
Υπέρ ή κατά των κλιματιστικών;
Την άμεση απάντηση στη Λεπέν έσπευσε να δώσει ο πρόεδρος και υποψήφιος της Ανυπότακτης Γαλλίας στις προεδρικές εκλογές Ζαν Λικ Μελανσόν. «Είναι αυτό που ακριβώς δεν πρέπει να κάνουμε. Τα κλιματιστικά παντού σημαίνει αύξηση των ζημιών» είπε, δίνοντας έμφαση στις παρεμβάσεις μόνωσης των κτηρίων. Πρόκειται για μια παραδοσιακή προσέγγιση των αριστερών κομμάτων που θεωρούν προβληματική τη συστηματική χρήση κλιματιστικών στη βάση επιστημονικών μελετών. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον Οργανισμό Οικολογικής Μετάβασης, αυτό το σύστημα ψύξης εκπέμπει κάθε χρόνο στη χώρα ποσότητες που αντιστοιχούν σχεδόν στο 5% των εκπομπών του κτηριακού τομέα. Ενώ οι ερευνητές του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών αναδεικνύουν το πρόβλημα της εκπομπής θερμότητας προς το εξωτερικό των κτηρίων, κάτι που αυξάνει τη θερμοκρασία στους δρόμους των πόλεων.
Παρ’ όλα αυτά, στην πάγια αυτή θέση των αριστερών κομμάτων υπάρχουν «αποχρώσεις», όπως αυτές των Οικολόγων. Η επικεφαλής των Πρασίνων Μαρίν Τοντελιέ ασκεί μεν κριτική στις «δεκαετίες αδράνειας, στην κλιματική άρνηση και στην κατασκευή της αμφιβολίας» και προωθεί παράλληλα την πρότασή της για καθιέρωση της «κλιματικής άδειας» πέντε ημερών ετησίως· ωστόσο δεν αποκλείει τη χρήση κλιματισμού. «Ο κλιματισμός δεν είναι ούτε ταμπού ούτε η λύση για όλα» τονίζει, μην αποκλείοντας τον εξοπλισμό με κλιματιστικά σε νοσοκομεία και σχολεία.
Η αλήθεια είναι πάντως ότι οι... ενθουσιώδεις τοποθετήσεις Ακροδεξιάς, Δεξιάς υπέρ των κλιματιστικών έχουν συρρικνώσει τον δημόσιο διάλογο σε ένα «ναι ή όχι στα... κλιματιστικά», αντί για τη ριζική αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης και την ανάγκη πολιτικών προσαρμογής.
