Οι πολίτες που προσήλθαν την Πέμπτη το απόγευμα στο εμβληματικό πάρκο ΕΑΤ-ΕΣΑ προκειμένου να παρακολουθήσουν την εκδήλωση που διοργάνωσε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. και αντιπρόεδρος της Left Κώστας Αρβανίτης ίσως και να μην γνώριζαν εξαρχής ότι η συγκεκριμένη εκδήλωση θα έφερε ιδιαίτερο πολιτικό βάρος. Ωστόσο, η εκδήλωση φαίνεται πως μετατράπηκε σε μια σημαντική πολιτική στιγμή, σε μια συγκυρία στην οποία ο χώρος της Κεντροαριστεράς βιώνει υπαρξιακές ανακατατάξεις.
Στην εκδήλωση, που είχε τίτλο «Ανοχύρωτη Δημοκρατία - Κράτος Δικαίου σε κρίση», υπήρξαν αναφορές σε μια σειρά από παραβιάσεις του Κράτους Δικαίου, όπως η διάβρωση των θεσμών και τα σκάνδαλα, οι υποκλοπές, η απαξίωση της ζωής στα Προσφυγικά, οι επιθέσεις στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και η ανοχή στα εγκλήματα κατά των Παλαιστινίων. Ωστόσο, εκτός των όσων ειπώθηκαν, ακόμα σημαντικότεροι ήταν και οι συμβολισμοί που εκδηλώθηκαν μέσα από την παρουσία συγκεκριμένων προσώπων.
Ο Δούκας
Άλλωστε, από την ανακοίνωση της εκδήλωσης ακόμη, το γεγονός ότι ανάμεσα στους ομιλητές συγκαταλεγόταν και ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας προκάλεσε σωρεία σχολίων, καθώς η παρουσία του επιχειρήθηκε να ερμηνευτεί ως ακόμα μία παρέκκλισή του από τη γραμμή μη συνεργασιών του ΠΑΣΟΚ. Αντιθέτως, η παρουσία του Χ. Δούκα και το περιεχόμενο της παρέμβασής του αποτέλεσαν από μόνα τους ένα μήνυμα ενότητας του προοδευτικού χώρου, όχι μόνο ως αποτέλεσμα «συμφωνιών», αλλά ως αναγκαιότητα απέναντι σε μια πραγματικότητα όπου το Κράτος Δικαίου βρίσκεται σε πρωτοφανή κρίση για τα ελληνικά δεδομένα.
Ο Ράμμος και η Παπανικολάου
Παράλληλα, η παρουσία δύο προσώπων που συνέδεσαν τα ονόματά τους με τη θεσμική αντίσταση στις προσπάθειες παραβίασης του Κράτους Δικαίου στην Ελλάδα έδωσε ξεχωριστή πολιτική ώθηση και νόημα στην εκδήλωση. Πρόκειται για τον πρώην πρόεδρο της ΑΔΑΕ Χρήστο Ράμμο και το πρώην μέλος της ΑΔΑΕ Αικατερίνα Παπανικολάου, οι οποίοι βρέθηκαν στη δίνη του κυκλώνα δεχόμενοι ακόμη και απόπειρες δολοφονίας χαρακτήρα για την πιστή επιτέλεση του θεσμικού ρόλου που είχαν αναλάβει.
Αξίζει να σημειωθεί ότι στην εκδήλωση μίλησαν επίσης ο δημοσιογράφος και θύμα των παρακολουθήσεων Θανάσης Κουκάκης και η ομότιμη καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου ΑΠΘ Ιφιγένεια Καμτσίδου, ενώ παρενέβησαν η μητέρα του Ζακ Κωστόπουλου Ελένη καθώς και δύο μέλη της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών, με αφορμή και τις πρόσφατες εξελίξεις με την υγεία του απεργού πείνας Αριστοτέλη Χατζή.
Η πολιτική σημασία της εκδήλωσης αποτυπώνεται και στο γεγονός ότι σχεδόν σύσσωμη η Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. προσήλθε στην εκδήλωση αμέσως μετά τη διεξαγωγή της κρίσιμης συνεδρίασής της στην Κουμουνδούρου. Παρά τις εντάσεις και τις διαφορετικές απόψεις που εκφράστηκαν, τα στελέχη προτεραιοποίησαν τη σημασία συμμετοχής στην εκδήλωση για το Κράτος Δικαίου. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι τη συγκεκριμένη εκδήλωση μνημόνευσε στην εισήγησή του και ο πρόεδρος του κόμματος Σωκράτης Φάμελλος, εντάσσοντάς την στις σημαντικές κοινωνικές και πολιτικές πρωτοβουλίες που έχουν ληφθεί το τελευταίο διάστημα, ξεκαθαρίζοντας βεβαίως πως η διοργάνωσή της γίνεται από την ευρωομάδα Left, της οποίας είναι αντιπρόεδρος ο Κώστας Αρβανίτης.
Κώστας Αρβανίτης: Ο νέος ανένδοτος
Δήλωση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. και αντιπροέδρου της Left στην ΑΥΓΗ της Κυριακής
Η υπεράσπιση του Κράτους Δικαίου είναι «βαθιά πολιτική, κοινωνική και ταξική μάχη», τονίζει ο Κώστας Αρβανίτης σε δήλωσή του στην ΑΥΓΗ της Κυριακής. Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. και αντιπρόεδρος της Left επισημαίνει ότι αυτή η μάχη «αποτελεί σήμερα το μεγάλο πολιτικό διακύβευμα τόσο για την Ελλάδα όσο και για την Ε.Ε.».
Ολόκληρη η δήλωση του Κ. Αρβανίτη στην ΑΥΓΗ της Κυριακής έχει ως εξής:
«Η υπεράσπιση του Κράτους Δικαίου αποτελεί σήμερα το μεγάλο πολιτικό διακύβευμα τόσο για την Ελλάδα όσο και για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν μιλάμε για μια ιστορική αναμέτρηση όπως εκείνες του παρελθόντος, ούτε για κατάργηση των δημοκρατικών θεσμών με τον τρόπο που γνωρίσαμε σε άλλες εποχές. Βλέπουμε όμως μια αργή αλλά σταθερή απογύμνωση της Δημοκρατίας από το περιεχόμενό της.
Στην Ελλάδα αυτό εκφράζεται μέσα από την πίεση στην ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, το ολιγοπώλιο στην ενημέρωση, την κανονικοποίηση των παρακολουθήσεων, την αντιμετώπιση των Ανεξάρτητων Αρχών και των θεσμικών αντίβαρων ως ενοχλητικών εμποδίων, τη δυσανεξία απέναντι στην Κοινωνία των Πολιτών και την εργαλειοποίηση της ασφάλειας, της μετανάστευσης και της “τάξης” για την περιστολή δικαιωμάτων και ελευθεριών. Πρόκειται για μια στρατηγική που δεν αφορά μόνο τη χώρα μας αλλά εντάσσεται σε μια ευρύτερη συντηρητική αναδίπλωση στην Ευρώπη, η οποία υιοθετεί όλο και περισσότερο πρακτικές που διαβρώνουν τη Δημοκρατία και αποδυναμώνουν τη λογοδοσία, τη διαφάνεια και τους ανεξάρτητους θεσμούς.
Η μάχη για το Κράτος Δικαίου δεν είναι μια υπόθεση αποκλειστικά νομικών ή συνταγματολόγων. Είναι μια βαθιά πολιτική, κοινωνική και ταξική μάχη. Γιατί το Κράτος Δικαίου δεν εξαντλείται στην ανεξαρτησία των δικαστών ή στην τυπική διάκριση των εξουσιών. Προϋποθέτει κοινωνική συνοχή, ισότητα, αξιοπρέπεια και ουσιαστική πρόσβαση όλων στα δικαιώματα.
Δεν μπορεί να υπάρξει ισχυρό Κράτος Δικαίου σε μια κοινωνία φόβου, ανασφάλειας και ακραίων ανισοτήτων. Δεν μπορεί να υπάρξει δημοκρατική αυτοπεποίθηση όταν κυριαρχεί η επισφάλεια, απαξιώνεται η εργασία και η στέγαση μετατρέπεται σε προνόμιο. Η αποδυνάμωση της Δημοκρατίας και η αποδιάρθρωση της κοινωνικής συνοχής αποτελούν τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Γι’ αυτό η υπεράσπιση του Κράτους Δικαίου είναι το νέο μεγάλο πολιτικό διακύβευμα. Είναι ο νέος ανένδοτος. Ένας ανένδοτος απέναντι στη διολίσθηση της Δημοκρατίας, απέναντι στην αυθαιρεσία της εξουσίας, απέναντι στη σχετικοποίηση των δικαιωμάτων και απέναντι στη μετατροπή της “κανονικότητας” σε άλλοθι υποβάθμισης των θεσμικών εγγυήσεων».
