Μια υπέροχη ιστορία κρύβεται πίσω από την Εθνική Ομάδα των ΗΠΑ, μια ιστορία -απάντηση στο ρατσιστικό και ξενοφοβικό παραλήρημα του Προέδρου της χώρας και μια ιστορία-απάντηση για κάθε μία από τις φορές που οι μετανάστες και οι μετανάστριες βρέθηκαν και θα βρεθούν στο στόχαστρο από την κυβερνητική πολιτική του... MAGA. Το ποδόσφαιρο, άλλωστε, συνηθίζεται να δίνει απαντήσεις ακόμη και στα δυσκολότερα ερωτήματα και αυτοί που τα θέτουν πρέπει πάντοτε να έχουν κατά νου ότι το ποδόσφαιρο ήταν, είναι και θα είναι το πιο συμπεριληπτικό άθλημα.
Η ιστορία ακούει στο όνομα Φολαρίν Μπαλογκάν. Πρόκειται για τον 24χρονο επιθετικό της Μονακό, ο οποίος φοράει τη φανέλα της Εθνικής ΗΠΑ και στον πρώτο αγώνα σκόραρε δύο γκολ στη νίκη των Αμερικανών επί της Παραγουάης με 4-1. Προφανώς τα γκολ του Μπαλογκάν με τη φανέλα της Εθνικής ΗΠΑ τα πανηγύρισε και ο ίδιος ο Πρόεδρος των ΗΠΑ -όπως άλλωστε κάθε αυταρχικός ηγέτης που θέλησε να χρησιμοποιήσει το ποδόσφαιρο ως εργαλείο προπαγάνδα-, όμως λίγοι γνωρίζουν ότι ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής είχε δικαίωμα να αγωνιστεί μόνο λόγω μιας νομικής διάταξης που η κυβέρνηση Τραμπ προσπάθησε να καταργήσει.
Πιθανότατα ο Φολαρίν να μην φορούσε ποτέ τη φανέλα των ΗΠΑ αν δεν είχε συμβεί ένα γεγονός που στάθηκε ικανό να του αλλάξει τη ζωή πριν ακόμη γεννηθεί. Η μητέρα του, η Φλόρενς από τη Νιγηρία που διέμενε στο Λονδίνο, ήταν επτά μηνών έγκυος όταν, έπειτα από επίσκεψη που πραγματοποίησε με τον σύντροφό της στη Νέα Υόρκη, επιχείρησε να επιστρέψει στην αγγλική πόλη το καλοκαίρι του 2001. Όμως οι αεροσυνοδοί αρνήθηκαν την επιβίβασή της λόγω της προχωρημένης εγκυμοσύνης της και της έλλειψης των απαιτούμενων ιατρικών αδειών. Η αεροπορική εταιρεία δεν επέτρεψε την επιβίβαση της Φλόρενς και έτσι αναγκάστηκε να παραμείνει στις ΗΠΑ και ο Φολαρίν να γεννιέται στο Μπρούκλιν. Αυτό τον έκανε Αμερικανό βάσει της νομοθεσίας περί δικαιώματος ιθαγένειας.
Στις 20 Ιανουαρίου 2025 ο Ντόναλντ Τραμπ υπέγραψε εκτελεστικό διάταγμα με το οποίο επιδιώκει να απαγορευτεί η αυτόματη παροχή ιθαγένειας σε παιδιά που γεννήθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες αν κανένας από τους δύο γονείς δεν είναι πολίτης ή μόνιμος κάτοικος. Τα ομοσπονδιακά δικαστήρια έχουν εμποδίσει την έναρξη ισχύος του διατάγματος. Το Ανώτατο Δικαστήριο αναμένεται να εκδώσει απόφαση μέχρι τα τέλη Ιουνίου ή τις αρχές Ιουλίου. Η ειρωνεία είναι πως η απόφαση θα ληφθεί όσο το Παγκόσμιο Κύπελλο θα βρίσκεται σε εξέλιξη.
Και φυσικά ο Μπαλογκάν δεν είναι η μοναδική περίπτωση. Έξι παίκτες της Εθνικής ΗΠΑ στο Μουντιάλ γεννήθηκαν εκτός της χώρας. Οι Τίμοθι Γουεά, Γιουνούς Μούσα, Σερζίνιο Ντεστ έχουν ρίζες από χώρες της Αφρικής. Περισσότεροι από τους μισούς από τους 26 άνδρες στο ρόστερ έχουν διπλή υπηκοότητα. Αν ίσχυαν όσα... οραματίζεται ο Τραμπ, η Εθνική θα είχε ξεμείνει από παίκτες. Και προφανώς δεν αφορά μόνο τις Ηνωμένες Πολιτείες το ζήτημα του «μεταναστευτικού ποδοσφαιρικού πληθυσμού». Συνολικά 40 από τις 48 Εθνικές Ομάδες (ποσοστό 83,3%) που αγωνίζονται στο Μουντιάλ 2026 έχουν στις αποστολές τους τουλάχιστον έναν ποδοσφαιριστή που έχει γεννηθεί στο εξωτερικό.
Στα αξιοσημείωτα, ωστόσο, είναι η εικόνα που παρουσιάζουν οι μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες αλλά και η Αυστραλία. Η χώρα των καγκουρό παρατάσσει μια άκρως πολυπολιτισμική ομάδα με παίκτες όπως ο Νέστορι Ιρανκούντα και ο Αουέρ Μαμπίλ, οι οποίοι γεννήθηκαν ή μεγάλωσαν σε αφρικανικούς καταυλισμούς προσφύγων πριν μεταναστεύσουν. Ο πρώτος γεννήθηκε σε προσφυγικό καταυλισμό στην Ταζμανία, ο δεύτερος σε καταυλισμό προσφύγων στην Κένυα από γονείς από το Νότιο Σουδάν.
Στον Καναδά αγωνίζονται τρεις ποδοσφαιριστές με αφρικανικές ρίζες, οι Αλφόνσο Ντέιβις, Τζόναθαν Ντέιβιντ και Ισμαέλ Κονέ, ενώ αν περάσουμε στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, θα διαπιστώσουμε ότι τα αστέρια της Γαλλίας, της Ισπανίας, της Γερμανίας, της Αγγλίας και του Βελγίου έχουν επίσης αφρικανικές ή άλλες ρίζες. Χαρακτηριστικά παραδείγματα, ο Κιλιάν Εμπαμπέ με πατέρα από το Καμερούν και μητέρα από την Αλγερία, ο Ουσμάν Ντεμπελέ με ρίζες από Μάλι, Μαυριτανία, Σενεγάλη, ο Τσουαμενί με ρίζες από το Καμερούν.
Όσον αφορά την Εθνική Ισπανίας, το μεγάλο αστέρι που ακούει στο όνομα Λαμίν Γιαμάλ έχει ρίζες από Μαρόκο και Γουινέα, ο Νίκο Ουίλιαμς από την Γκάνα. Ο Ρομέλου Λουκάκου εξακολουθεί να οδηγεί την ομάδα του Βελγίου αλλά οι γονείς του έχουν καταγωγή από τη Λ.Δ Κονγκό, ενώ καταγωγή από την Γκάνα έχει ο Ντοκού. Στην Εθνική Αγγλίας αγωνίζονται οι Μπέλιγχαμ και Ράσφορντ με καταγωγή από την Τζαμάικα, ενώ στην Εθνική Ισπανίας ο άσος της Μπάγερν Μονάχου Τζαμάλ Μουσιάλα κατάγεται από τη Νιγηρία, ο Αντόνιο Ρίντιγκερ από τη Σιέρα Λεόνε, ενώ ο Λιρόι Σανέ από τη Σενεγάλη.
Αξιοσημείωτες είναι οι περιπτώσεις όπου αδέλφια επέλεξαν διαφορετικές Εθνικές Ομάδες, όπως τα αδέλφια Ντουέ που γεννήθηκαν στη Γαλλία, αλλά ο Ντεζιρέ παίζει για τη Γαλλία, ενώ ο Γκελά επέλεξε την Ακτή Ελεφαντοστού. Ο Νίκο και ο Ινάκι Γουίλιαμς γεννήθηκαν στην Ισπανία από Γκανέζους γονείς και ενώ ο Νίκο επέλεξε να παίξει για την Ισπανία, ο Ινάκι επέλεξε την Γκάνα. Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί ότι 100 περίπου παίκτες σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο γεννήθηκαν στη Γαλλία, αλλά μόνο 23 από αυτούς αγωνίζονται για την Εθνική Ομάδα της Γαλλίας. Οι υπόλοιποι αποτελούν μέλη των ομάδων της Αλγερίας, του Πράσινου Ακρωτηρίου, του Κονγκό, της Γκάνα, της Αϊτής, της Ακτής Ελεφαντοστού, του Μαρόκου και της Τυνησίας.
