«Θέλουμε να συνεργαστούμε με τους ανθρώπους για να πετύχουμε αλλαγές εδώ και τώρα, ανεξάρτητα από το αν συμμετέχουμε ή όχι στην κυβέρνηση» τονίζει στην ΑΥΓΗ της Κυριακής η Julia Wiedemann, στέλεχος της ομάδας Διεθνών Σχέσεων του Die Linke, μία βδομάδα μετά το συνέδριο του κόμματος. Μιλά επίσης για την άνοδο της AfD και τους κινδύνους που δημιουργεί, τα διλήμματα της Die Linke, τον πόλεμο στη Γάζα και την αυξανόμενη κοινωνική πόλωση στη Γερμανία.
Με τις εκλογές στα κρατίδια να είναι προ των πυλών, ποιες είναι οι εκλογικές προτεραιότητές σας: μάχη κατά της λιτότητας εν μέσω της βαθιάς οικονομικής κρίσης ή αποστρατιωτικοποίηση;
Τα δύο είναι άρρηκτα συνδεδεμένα. Η οικονομική κρίση επηρεάζει σχεδόν τους πάντες, ιδιαίτερα όμως τους φτωχούς και τους ανθρώπους με χαμηλά εισοδήματα. Ωστόσο, αντί να διατεθούν περισσότερα χρήματα για την κοινωνική ασφάλιση, την προσιτή στέγαση ή τις δημόσιες συγκοινωνίες, η κυβέρνηση προβλέπει να δαπανήσει το 2026 πάνω από 106 δισεκατομμύρια ευρώ για εξοπλισμούς. Κάθε ευρώ που επενδύεται σε νέα άρματα μάχης, πολεμικά πλοία ή οπλικά συστήματα λείπει από τα σχολεία, την υγεία, τους δήμους και τις τοπικές κοινωνίες. Πρέπει να καταστήσουμε σαφή αυτή τη σύνδεση και να δείξουμε ότι η κοινωνική δικαιοσύνη και η αντίθεση στον μιλιταρισμό αποτελούν δύο όψεις του ίδιου ζητήματος.
Ένα από τα πιο κρίσιμα ερωτήματα είναι αν θα συνεχίσει το κόμμα να λειτουργεί ως κίνημα διαμαρτυρίας, με κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, ή αν θα επιδιώξει να αναλάβει ενεργό ρόλο στην άσκηση εξουσίας. Αρκετοί/ές θεωρούν ότι το κόμμα δεν πρέπει πλέον να συνεργάζεται με τους συντηρητικούς, καθώς με αυτόν τον τρόπο διατηρούνται στην εξουσία. Ποια είναι η άποψή σας;
Αυτό είναι πράγματι μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε. Έχουμε αποκτήσει εμπειρία από τη συμμετοχή μας σε κυβερνητικούς συνασπισμούς σε επίπεδο κρατιδίων και θα σταθμίσουμε πολύ προσεκτικά μια τέτοια απόφαση. Ωστόσο, ενόψει των επερχόμενων εκλογών στη Σαξονία-Άνχαλτ (Sachsen-Anhalt), η Alternative für Deutschland (AfD) καταγράφει περίπου 42% στις τελευταίες δημοσκοπήσεις. Είναι πιθανό να βρεθούμε μπροστά σε ένα σενάριο στο οποίο μόνο ένας συνασπισμός όλων των δημοκρατικών κομμάτων θα μπορούσε να αποτρέψει την AfD από το να σχηματίσει κυβέρνηση. Η AfD σχεδιάζει, μεταξύ άλλων, να περιορίσει την υποχρεωτική δημόσια εκπαίδευση, να «ευθυγραμμίσει» τη διδασκαλία στη γερμανική «Leitkultur» (κυρίαρχη εθνική κουλτούρα), να καταργήσει τη συμπεριληπτική εκπαίδευση και να δώσει μεγαλύτερη έμφαση στη διδασκαλία της ιστορίας της γερμανικής αυτοκρατορίας. Παράλληλα, επιδιώκει την κατάργηση της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, τη μείωση των κοινωνικών επιδομάτων για τους ανέργους και την υποχρέωσή τους να προσφέρουν κοινοτική εργασία. Επιπλέον, σκοπεύει να διακόψει τη χρηματοδότηση των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων - ιδίως εκείνων που δραστηριοποιούνται στην προώθηση της δημοκρατίας, της εκπαίδευσης, της προστασίας του περιβάλλοντος και της υπεράσπισης των δικαιωμάτων των μεταναστών. Ο πολιτισμός και η ελευθερία της έκφρασης θα μπορούσαν να επηρεαστούν σημαντικά. Οι συνέπειες μιας κυβέρνησης της AfD θα ήταν εξαιρετικά σοβαρές. Γι’ αυτό οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε το δύσκολο ερώτημα: εάν, υπό αυτές τις συνθήκες, η συνεργασία με τους συντηρητικούς της Christian Democratic Union (CDU) θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ανάχωμα ή αν, αντίθετα, θα ενίσχυε την κοινωνική δυσαρέσκεια και θα μας οδηγούσε σε κρίση αξιοπιστίας, καθώς ενδέχεται να μην είναι εφικτές οι ουσιαστικές αλλαγές προς το καλύτερο στο πλαίσιο μιας τέτοιας συνεργασίας.
Ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα ζητήματα του πολιτικού αυτού συνεδρίου αφορά τη Γάζα και τη στάση της Die Linke απέναντι σε αυτό που πολλοί χαρακτηρίζουν ως γενοκτονία. Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί κατηγορίες ότι το κόμμα υιοθετεί ακραία αντισημιτική ρητορική. Ποια είναι η άποψή σας;
Στο κόμμα μας συζητάμε αυτό το ζήτημα εδώ και πολύ καιρό. Στα συνέδριά μας καταφέρνουμε πάντοτε να βρίσκουμε ισορροπημένους συμβιβασμούς που γεφυρώνουν τις εσωκομματικές μας διαφωνίες. Οι βασικές μας θέσεις είναι σαφείς: τερματισμός του πολέμου, τερματισμός των εξαγωγών όπλων, καταδίκη των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας που διαπράττει η ισραηλινή κυβέρνηση, δικαίωμα όλων των ανθρώπων να ζουν με ειρήνη και αξιοπρέπεια, τερματισμός της κατοχής, αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους και καμία ανοχή στον αντισημιτισμό. Παρότι πολλοί εκπρόσωποι της Αριστεράς δίσταζαν μέχρι πρόσφατα να χρησιμοποιήσουν τον όρο «γενοκτονία», η πραγματικότητα είναι τόσο βίαιη και φρικτή ώστε οφείλουμε να την περιγράψουμε με ακρίβεια. Γι’ αυτό και ολοένα περισσότεροι σύντροφοι και συντρόφισσες μιλούν πλέον ανοιχτά για «γενοκτονία». Βρισκόμαστε σε στενή επικοινωνία με Ισραηλινούς αριστερούς, Παλαιστίνιους ακτιβιστές και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι οποίοι μεταφέρουν στις συζητήσεις μας την οπτική των ανθρώπων που ζουν την κατάσταση επί τόπου. Οι κατηγορίες περί αντισημιτισμού που προβάλλονται από μέρος των μέσων ενημέρωσης αποτελούν ένα γνώριμο μοτίβο που επανέρχεται διαρκώς και φαίνεται πλέον να έχει περιορισμένη απήχηση. Παρότι σχεδόν κάθε μήνα ανακύπτει ένα νέο υποτιθέμενο σκάνδαλο, τα ποσοστά μας στις δημοσκοπήσεις παραμένουν σταθερά μεταξύ 10% και 11%.
Πρόσφατα στοιχεία, τα οποία δημοσίευσε και η ΑΥΓΗ της Κυριακής (14/6/2026), υποδηλώνουν ότι η κοινωνική και η πολιτική πόλωση εντείνεται στη χώρα με την εκδήλωση πολλών βίων περιστατικών. Οι ακροδεξιοί εξτρεμιστές ευθύνονται για τις μισές περιπτώσεις καταγεγραμμένης βίας. Ποιο είναι το σχόλιό σας;
Πρόκειται για μια εξαιρετικά ανησυχητική εξέλιξη. Η βία είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Πίσω της βρίσκεται μια βαθιά κοινωνική τάση πόλωσης, που διαπερνά ολόκληρη την κοινωνία, και στο πλαίσιο της οποίας καταρρίπτονται όρια και ταμπού. Η AfD ζητά πλέον ανοιχτά την «επανεγκατάσταση» («remigration»), δηλαδή την απέλαση όλων όσοι -σύμφωνα με τα δικά της κριτήρια- δεν θεωρούνται Γερμανοί. Εδώ και αρκετό καιρό, τα υπόλοιπα κόμματα προσπαθούν να ανακτήσουν ψηφοφόρους από την AfD υιοθετώντας ορισμένες από τις θέσεις της. Με αυτόν τον τρόπο, όμως, δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να ενισχύουν την Ακροδεξιά. Εμείς, ως Αριστερά, ακολουθούμε μια διαφορετική στρατηγική. Θέλουμε να συνεργαστούμε με τους ανθρώπους για να πετύχουμε αλλαγές εδώ και τώρα, ανεξάρτητα από το αν συμμετέχουμε ή όχι στην κυβέρνηση. Αλλαγές που βελτιώνουν έμπρακτα την καθημερινότητα των ανθρώπων. Θέλουμε να αγωνιστούμε για προσιτά και δίκαια ενοίκια και να στηρίξουμε πρωτοβουλίες των ενοικιαστών. Θέλουμε να σταθούμε στο πλευρό των εργαζομένων στον αγώνα για δίκαιες και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και να οργανώσουμε κινητοποιήσεις μαζί με όσους πλήττονται από τις κοινωνικές περικοπές, αναδεικνύοντας τα πραγματικά διακυβεύματα. Για να αντιμετωπίσουμε τη βία, πρέπει επίσης να αντιμετωπίσουμε το κοινωνικό κλίμα που τη γεννά και τη συντηρεί.
