Η κυβερνητική επικοινωνιακή μηχανή συνεχίζει να τροφοδοτεί την κοινωνία με παραμύθια περί «ισχυρής οικονομίας», «πάταξης της φοροδιαφυγής» και «ψηφιακού εκσυγχρονισμού». Τα επίσημα στοιχεία όμως του κρατικού προϋπολογισμού του 2026 ξεγυμνώνουν πλήρως το αφήγημα του Μαξίμου. Πίσω από τις εντυπωσιακές λέξεις της «ψηφιοποίησης» και του «εκσυγχρονισμού» κρύβεται μια πρωτοφανής, συνειδητή και άγρια φορολογική επιδρομή, η οποία δεν υλοποιείται πλέον μέσω των παραδοσιακών φόρων αλλά μέσω ενός ψηφιακού τσουνάμι προστίμων που ισοπεδώνει εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά, επαγγελματίες και ατομικές επιχειρήσεις.
Τα νούμερα που περιλαμβάνονται στη σελίδα 48 του νόμου για την «Κύρωση του Κρατικού Προϋπολογισμού οικονομικού έτους 2026» προκαλούν σοκ και δέος. Η κυβέρνηση έχει προϋπολογίσει να εισπράξει το αδιανόητο ποσό του 1,31 δισ. ευρώ από πρόστιμα πάσης φύσεως, εκ των οποίων τα 870 εκατομμύρια αποτελούν καθαρά φορολογικά πρόστιμα. Αυτό το δεδομένο αντικρούει τη θεωρία ότι τα κρατικά πλεονάσματα και τα περιβόητα «υπερπλεονάσματα» είναι αποτέλεσμα της υγιούς ανάπτυξης της οικονομίας. Η αλήθεια είναι ότι το πρωτογενές πλεόνασμα εξαρτάται πλέον άμεσα από τη «ληστεία διά των προστίμων». Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2025 τα φορολογικά υπερέσοδα πάνω από τον στόχο ήταν μόλις 393 εκατ. ευρώ· χωρίς τον πακτωλό αυτών των ψηφιακών χαρατσιών, ο προϋπολογισμός θα παρουσίαζε μια τεράστια υστέρηση ύψους 737 εκατ. ευρώ.
Το κρεσέντο της συνεχόμενης και υπερεσπευσμένης ψηφιοποίησης από το υπουργείο Οικονομικών και την ΑΑΔΕ δεν γίνεται για τη διευκόλυνση του πολίτη αλλά έχει καθαρά εισπρακτικό και τιμωρητικό χαρακτήρα. Η βιασύνη για την εφαρμογή νέων ηλεκτρονικών συστημάτων μεγιστοποιεί εσκεμμένα τον αριθμό των τεχνικών παραβάσεων, μετατρέποντας τα πρόστιμα σε έναν νέο, άδηλο γενικό φόρο. Το πιο τρανταχτό παράδειγμα αυτής της μεθοδικής εξόντωσης είναι η πλατφόρμα του Μητρώου Ιδιοκτησίας και Διαχείρισης Ακινήτων (ΜΙΔΑ). Η ΑΑΔΕ επέλεξε να ενεργοποιήσει το ΜΙΔΑ στην καρδιά της περιόδου υποβολής των φορολογικών δηλώσεων, όταν οι φορολογούμενοι δεν έχουν καν ενημερωθεί και οι φοροτεχνικοί είναι υπερκορεσμένοι. Σαν να μην έφτανε αυτό, η σύνδεση του ΜΙΔΑ με τις δηλώσεις ΟΣΔΕ κράτησε σε ομηρία τους αγρότες, καθυστερώντας τις πληρωμές τους.
Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής θα είναι ένα πρωτοφανές ψηφιακό μπάχαλο. Στην πλατφόρμα του ΜΙΔΑ πρόκειται να διασταυρωθούν ασύμβατα και μπερδεμένα στοιχεία από το Ε9, το Κτηματολόγιο, το Ε2, τα τεκμήρια του Ε1, τα μισθωτήρια, τον ΔΕΔΔΗΕ και την ΕΥΔΑΠ. Αυτός ο κυκεώνας, γεμάτος λάθη από παλιά συμβόλαια ή λανθασμένες συμβασιοποιήσεις διαθηκών, θα πυροδοτήσει έναν ανηλεή καταιγισμό προστίμων, αναγκάζοντας τους ιδιοκτήτες να υποστούν τεράστια έξοδα για μηχανικούς, δικηγόρους και συμβολαιογράφους, απλώς και μόνο για να ξεμπλέξουν. Την ίδια στιγμή που η κοινωνία λεηλατείται, ο συνολικός τζίρος που παράγεται από αυτή την ψηφιακή γραφειοκρατία πασάρεται ως «δουλίτσα» στις μεγάλες εταιρείες πληροφορικής και στους ηλεκτρονικούς παρόχους τιμολόγησης, οι οποίοι βλέπουν τα έσοδά τους να εκτινάσσονται. Και βέβαια η εξαγορά των ηγεμόνων του κλάδου από ξένα funds φροντίζει να εξαφανίζει κάθε ίχνος ελέγχου.
Ενώ το κράτος θησαυρίζει από τα πρόστιμα και προστατεύει τα κέρδη των ομίλων, για τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους επιφυλάσσει μόνο κοροϊδία. Η πρόσφατη αύξηση του ακατάσχετου ορίου στα 1.600 ευρώ, αν και παρουσιάστηκε ως «ανάσα», αποτελεί μια οριακή αναπροσαρμογή που έρχεται με καθυστέρηση 11 ετών, κατά τα οποία ο πληθωρισμός εκμηδένισε την αγοραστική δύναμη. Ακόμη και αυτή η ελάχιστη προστασία έχει παγίδες. Αφορά αυστηρά έναν και μόνο δηλωμένο λογαριασμό, αφήνοντας οποιεσδήποτε άλλες οικονομίες έκθετες σε κατάσχεση από το πρώτο ευρώ, ενώ στους κοινούς λογαριασμούς απαιτείται χωριστή δήλωση από κάθε συνδικαιούχο για να μην γίνει πλιάτσικο από την εφορία. Για να ολοκληρωθεί η αυθαιρεσία, οι τράπεζες συνεχίζουν να δεσμεύουν παράνομα ποσά κάτω από το όριο, στερώντας από τους πολίτες τη δυνατότητα να καλύψουν τις βασικές καθημερινές τους ανάγκες. Η κυβέρνηση έχει επιλέξει πλευρά. Συντηρεί μια οικονομία των επιδομάτων, των passes, των ψηφιακών παγίδων και των εξοντωτικών προστίμων, με μοναδικό στόχο να εμφανίζει «μαξιλάρια» στις ξένες αγορές και κέρδη για τους λίγους, την ώρα που η πλειονότητα των Ελλήνων βυθίζεται στην απόγνωση, στην ακρίβεια και στην οικονομική εξάντληση.
* Η Ιωάννα Λιούτα είναι πολιτική και οικονομική αναλύτρια
