Οι αυθόρμητες αντιδράσεις από μεγάλη μερίδα πολιτών και οι φωνές που γέμισαν κλιμακωτά με διαμαρτυρίες τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης οδήγησαν στο άρον άρον ξήλωμα των εγκαταστάσεων του ημιτελούς αμφιθεάτρου στους εξωτερικούς κήπους του Ζαππείου λίγες ώρες πριν από την προβλεπόμενη πρεμιέρα. Παρά τα όσα καθησυχαστικά ανέφερε η αμήχανη και αρκούντως πελαγωμένη ανακοίνωση της Επιτροπής Ολυμπίων και Ζαππείου Κληροδοτήματος που έκανε λόγο για απλούς τεχνικούς λόγους, γεγονός παραμένει ότι τα αστικά τοπόσημα που συνδέονται με τη συλλογική μνήμη των κατοίκων μιας πόλης δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται επιπόλαια ούτε τα κάθε λογής πολιτιστικά δρώμενα να στερούνται υπεύθυνου σχεδιασμού και να σχεδιάζονται με απώτερο στόχο τις εντυπώσεις.
Οι τεχνικοί λόγοι και οι άτεχνοι
Η υπόθεση του Ζάππειο-Φεστιβάλ Ολυμπίων, όπως ήταν το επίσημο όνομα του Φεστιβάλ, με την ανέγερση μιας κάκιστης σιδερένιας κατασκευής κερκίδας χωρητικότητας 1.000 ατόμων που υποτίθεται πως θα παρέμενε για περίπου πέντε εβδομάδες στη θέση της -κρύβοντας την πρόσοψη του ιστορικού κτηρίου υποτιμώντας τη μνημειακότητά του- προδίδει την επιπολαιότητα με την οποία αντιμετωπίζεται το πώς στήνεται και πώς καταρτίζεται ένα φεστιβάλ που θα προσφέρει ζωντανή μουσική και θεατρικά έργα αλλά και το σκεπτικό με το οποίο οργανώθηκαν τελικά αυτές οι εκδηλώσεις.
Ο υπουργός Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης όρισε νέο πρόεδρο της Επιτροπής Ολυμπίων τον σκηνοθέτη Λευτέρη Γιοβανίδη, ο οποίος έδρασε ως επικεφαλής των δρώμενων στα πέριξ του Μεγάρου. Αρχικά, δεν έγινε ποτέ σαφής ο χαρακτήρας αυτής της open-air διοργάνωσης. Κάποιες εκδηλώσεις θα ήταν δωρεάν, άλλες θα είχαν χρηματικό αντίτιμο, ενώ δίπλα στο κονσέρτο της Φιλαρμονικής Αθηνών θα υπήρχε και γιγαντοοθόνη για την παρακολούθηση των ποδοσφαιρικών αγώνων του Μουντιάλ. Επιπλέον, κατέστη φανερό ότι η εξέδρα του Φεστιβάλ δεν είχε λάβει καν τις απαραίτητες γνωμοδοτήσεις από τα συμβούλια του ΚΣΜΝ και του υπουργείου και ότι οι μακέτες που είχαν δημοσιευτεί απείχαν πολύ από την πραγματικότητα. Ενώ παντελώς ανεξήγητο παραμένει το γιατί το Φεστιβάλ δεν πρόλαβε να πάρει τη γνωμοδότηση του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων (ΚΣΜΝ), δηλαδή της αρμόδιας υπηρεσίας του υπουργείου Πολιτισμού.
Θυμίζουμε, τέλος, ότι ο ιστορικός χώρος οφείλει να είναι έτοιμος να υποδεχτεί τη σύνοδο κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε περίπου έναν χρόνο. Όπως είχε δηλώσει ο Κ. Πιερρακάκης, επείγει η αναβάθμιση του Ζαππείου ενόψει της ελληνικής προεδρίας στις συνεδριάσεις του Συμβουλίου της Ε.Ε. το δεύτερο εξάμηνο του 2027. Ο κλαυσίγελος που προκάλεσε το ακυρωμένο Φεστιβάλ, λοιπόν, δεν εμπνέει καμία εμπιστοσύνη για το ενδεχόμενο μελλοντικής σπατάλης κονδυλίων και περαιτέρω προβληματικής διαχείρισης του Ζαππείου μέχρι την ανάληψη της προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την Ελλάδα.
Κακοποίηση και στο Πεδίον του Άρεως
Ακόμα ένα ερώτημα που εγείρει αυτή η υπόθεση και που πρέπει να μας απασχολήσει περισσότερο είναι η στοιχειώδης και αυτονόητη υπεράσπιση των δημόσιων χώρων. Γιατί λίγο μετά τις πομπώδεις δηλώσεις του Λ. Γιοβανίδη, ακούσαμε και τις ανακοινώσεις του περιφερειάρχη Αττικής Νίκου Χαρδαλιά την ημέρα εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Μουσικής, στο πλαίσιο της εκδήλωσης «Party in the Park», που έκανε λόγο για μεγάλες ανοιχτές εκδηλώσεις στο Πεδίον του Άρεως. Τέτοιες διοργανώσεις έχουν προκαλέσει αντιδράσεις από πρωτοβουλίες των δημοτών και από τοπικούς φορείς που με τα λιγοστά μέσα που διαθέτουν αντιδρούν στην κακοποίηση που συμβαίνει στα πλακόστρωτα, στην ηχορύπανση και στη φωτορύπανση που βλάπτει το προστατευμένο οικοσύστημα του λαοφιλούς πάρκου.
