Ενώ η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη προκαλεί συνολική αναδιάταξη στον χώρο της Κεντροαριστεράς, το υπό ίδρυση κόμμα του Αντώνη Σαμαρά προκαλεί ήδη κραδασμούς και αναμένεται ότι θα αναδιατάξει αντίστοιχα την Κεντροδεξιά. Η χώρα έχει εισέλθει σε άτυπη προεκλογική περίοδο, που μπορεί να είναι μακρά ή βραχεία ανάλογα με τους υπολογισμούς του Κυριάκου Μητσοτάκη για την πολιτική του επιβίωση μετά τις εκλογές. Τα ασφυκτικά περιθώρια που έδωσε η συμπολίτευση για την αναθεώρηση του Συντάγματος προκειμένου να κλείσει η εκκρεμότητα επαναφέρουν το σενάριο των πρόωρων εκλογών. Στην ίδια κατεύθυνση κινούνται διαρροές από κύκλους πέριξ του Μεγάρου Μαξίμου, σύμφωνα με τις οποίες ο Κ. Μητσοτάκης «ξανασκέφτεται τον Οκτώβριο».
Μάχη για το 25%
Το βασικό πρόβλημα του Κ. Μητσοτάκη είναι ότι δεν μπορεί να εγγυηθεί στο κόμμα του και στο σύστημα που τον στηρίζει τη διατήρηση της εξουσίας. Η αυτοδυναμία δεν τίθεται πλέον ούτε σαν θεωρητικό ενδεχόμενο. Το Μαξίμου έχει απολέσει και το 30%. Η μάχη για τη Ν.Δ. είναι το 25%, που εν πολλοίς θα κρίνει και την παραμονή του Κ. Μητσοτάκη στην ηγεσία του κόμματος. Ο Κ. Μητσοτάκης δεν μπορεί να διασφαλίσει την παραμονή της Ν.Δ. με μία κυβέρνηση συνεργασίας. Αντίθετα, είναι ο ίδιος το πρόβλημα αφού κανείς δεν συνεργάζεται μαζί του. Αν μετά από ένα αρνητικό αποτέλεσμα στις εκλογές (αφού έχει αποκλείσει το ενδεχόμενο να αφήσει άλλον να οδηγήσει το κόμμα) απομακρυνθεί από την ηγεσία, τότε η Ν.Δ. μπορεί να μπει ξανά στην εξίσωση για κυβέρνηση συνεργασίας, πιθανόν με ένα κόμμα Σαμαρά και το ΠΑΣΟΚ. Ο Νίκος Δένδιας έχει ήδη διαρρεύσει ότι σε περίπτωση που η Ν.Δ. πέσει κάτω από το 25% τίθεται αυτομάτως ζήτημα ηγεσίας. Κάτι το οποίο απορρίπτει φυσικά ο Κ. Μητσοτάκης. Το τοπίο όμως μετά τις εκλογές θα είναι διαφορετικό και οι πιέσεις και προς τον ίδιο ασφυκτικές. Ήδη στο εσωτερικό της Ν.Δ. στελέχη της πάλαι ποτέ καραμανλικής πτέρυγας βλέπουν θετικά ένα κόμμα Σαμαρά καθώς εκτιμούν ότι «μπορεί να λειτουργήσει σαν καταλύτης των εξελίξεων, τόσο στο ευρύτερο πολιτικό τοπίο όσο και στο εσωτερικό της Ν.Δ.».
Τα στοιχεία των δημοσκοπήσεων δείχνουν ότι ακόμη και το 25% δεν είναι βέβαιο για τη Ν.Δ. Η Alco έδωσε στη Ν.Δ. 23,5% με, ως εκ θαύματος, άνοδο 2,4% αφού δεν έχει μεσολαβήσει κάποιο μείζον θετικό γεγονός που να τη δικαιολογεί και ενώ αντιθέτως η ακρίβεια έχει επιδεινωθεί. Η Metron Analysis έδωσε στη Ν.Δ. 22,7%. Στην πραγματικότητα, όλες οι μετρήσεις αξιοποιούν το περιθώριο στατιστικού λάθους. Οι δημοσκοπικές που έχουν ενσωματωθεί στον επικοινωνιακό μηχανισμό του Μεγάρου Μαξίμου προσπαθούν να σώσουν τις εντυπώσεις με την εκτίμηση ψήφου, με την οποία δίνουν τη μερίδα του λέοντος των αναποφάσιστων στη Ν.Δ.
Μέσα σε αυτό το τοπίο το Μέγαρο Μαξίμου είναι σε αμηχανία και σε αναζήτηση στρατηγικής. Οι διπλές εκλογές εγκαταλείφθηκαν γιατί εκτιμήθηκε ότι ευνοούν την ψήφο διαμαρτυρίας. Με τους ψηφοφόρους να ψηφίζουν απελευθερωμένοι από το ερώτημα του σχηματισμού κυβέρνησης, η Ν.Δ. μπορεί να καταποντιστεί κάτω από το 20%. Η αμηχανία αυξάνεται καθώς δεν έχει μετρηθεί ακόμη το κόμμα Σαμαρά. Παρότι οι δημοσκοπικές το υποβαθμίζουν, σε κάθε περίπτωση θα αποσπάσει ένα έστω και μικρό ποσοστό από τη Ν.Δ. και θα κόψει επιστροφές δεξιών ψηφοφόρων. Αλλά και πριν το κόμμα Σαμαρά η Ν.Δ. έχει διαρροές προς το κόμμα Καρυστιανού, που αντλεί και από την Ελληνική Λύση και από τη Νίκη.
Δεξιά στροφή
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το Μέγαρο Μαξίμου δείχνει να καταλήγει σε συνολικά δεξιά στροφή για να κρατήσει τον πυρήνα των ψηφοφόρων της. Ενδεικτικό είναι ότι ο Κ. Μητσοτάκης επέλεξε για γραμματέα του κόμματος τον Κωνσταντίνο Κυρανάκη. Πρόκειται για βουλευτή της νέας γενιάς των δεξιών στελεχών που προέρχεται από το σαμαρικό στρατόπεδο. Παράλληλα, είναι ανοιχτό το ενδεχόμενο ενός τελευταίου ανασχηματισμού που, όπως φημολογείται, θα βάλει περισσότερους βουλευτές και προερχόμενους από τη δεξιά πτέρυγα. Ο Γιώργος Γεραπετρίτης δείχνει ότι επιθυμεί την επιστροφή στο Μέγαρο Μαξίμου, προφανώς για να αποφύγει τη διατάραξη των ήρεμων νερών με την Τουρκία. Τον ίδιο στόχο όμως έχει και ο Μάκης Βορίδης, που έχει αναλάβει την απόκρουση του Αντώνη Σαμαρά, ως σκληρός δεξιός που προέρχεται από το περιβάλλον του πρώην πρωθυπουργού. Στο πολιτικό επίπεδο ο Κ. Μητσοτάκης θα καταφύγει σε εκτεταμένες παροχές που συνδυάζει με το δήθεν «λαϊκό προφίλ» του και σε εθνικές κορώνες. Πάντως οι πληροφορίες επιμένουν ότι ο πρωθυπουργός τελικά θα επιλέξει τον Τάκη Θεοδωρικάκο ως αντικαταστάτη του Γιώργου Μυλωνάκη.
Παράλληλα, θα επιχειρήσει να αξιοποιήσει την επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα για να συσπειρώσει ό,τι έχει απομείνει από το παλιό «αντιτσιπρικό μέτωπο». Σε αυτό έχει πρόθυμο σύμμαχο τον Νίκο Ανδρουλάκη που υφίσταται τους κραδασμούς από την ίδρυση της ΕΛ.Α.Σ, η οποία εκτόπισε το ΠΑΣΟΚ από τη δεύτερη θέση. Ο Νίκος Ανδρουλάκης καταφεύγει στο 2015. Ωστόσο, είναι εμφανές ότι απέτυχε μέσα σε τρία χρόνια να καλύψει την υποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ και να κερδίσει οριστικά την πρωτοκαθεδρία στην Κεντροαριστερά. Η φυλλορροή είναι δεδομένη, ενώ στο παρασκήνιο αναπτύσσονται σενάρια διάσπασης μετά τις εκλογές.
Υπάρχουν δύο αστάθμητοι παράγοντες όσον αφορά τις πολιτικές εξελίξεις το προσεχές διάστημα. Ο πρώτος ακούει στο όνομα Ταλ Ντίλιαν, που επέστρεψε απειλώντας τον Κ. Μητσοτάκη και ζητώντας την πλήρη απαλλαγή του. Μια προσπάθεια του Κ. Μητσοτάκη να τον απαλλάξει με νομοθέτηση μπορεί να προκαλέσει έκρηξη στο εσωτερικό της Ν.Δ. - αν και δεν είναι το πιθανότερο. Ο δεύτερος είναι η Λάουρα Κοβέσι, η οποία έχει εμπλακεί σε ευρύτερη αντιπαράθεση με την κυβέρνηση Μητσοτάκη και αναμένεται να στείλει και νέες δικογραφίες, όχι κατ’ ανάγκη μόνο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ.
