Όλοι παρακολουθήσαμε με αποτροπιασμό τις σκηνές βίας της διαβόητης ICE, τις εφόδους στα σπίτια, τα κυνηγητά, που δημιούργησαν τόσες αντιδράσεις στις τοπικές κοινότητες των ΗΠΑ, ώστε τελικά ο Τραμπ να απομακρύνει τον Μποβίνο. Λοιπόν, κλείστε τις τηλεοράσεις και ανοίξτε πόρτες και παράθυρα, σε κανένα χρόνο κινδυνεύουμε να τα δούμε και εδώ, στην Ευρώπη που αυτοπροσδιοριζόταν ως παγκόσμιος φάρος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ανθρωπισμού.
Ο νέος κανονισμός για τις επιστροφές, ο οποίος οριστικοποιείται στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, δεν αποτελεί απλώς μια αυστηροποίηση της υφιστάμενης πολιτικής. Θεσπίζεται μια δομική, βίαιη μετατόπιση που φέρνει τις αντιμεταναστευτικές ιδεοληψίες της παρέας του Τραμπ στη Γηραιά Ήπειρο. Η πιο ανησυχητική και αμερικανικής κοπής διάταξη του νέου νόμου αφορά τη νομιμοποίηση ερευνών στον «τόπο κατοικίας ή σε άλλους σχετικούς χώρους» των παράτυπων μεταναστών, μια «εσκεμμένα ασαφή διατύπωση» που, όπως προειδοποιούν νομικές οργανώσεις μέσω Euronews, δίνει στα κράτη-μέλη την ευχέρεια για ευρεία ερμηνεία και ανοίγει την πόρτα για εφόδους σε κατοικίες. Οι παραδοσιακές «σκούπες» των διωκτικών Αρχών μετατρέπονται πλέον σε κανονικές επιδρομές. Το άσυλο της κατοικίας καταλύεται, ενώ οι έρευνες μπορούν να επεκταθούν σε δομές Υγείας, νοσοκομεία και γραφεία ανθρωπιστικών οργανώσεων που προσφέρουν βασική στήριξη στους μετανάστες. Ακριβώς όπως το είδαμε και στις ΗΠΑ, ο φόβος του εντοπισμού θα οδηγήσει μοιραία σε περαιτέρω περιθωριοποίηση, αποτρέποντας ευάλωτους ανθρώπους ακόμα και από την αναζήτηση ιατρικής βοήθειας.
Υπάρχει και συνέχεια. Ο νέος κανονισμός παρατείνει εξωφρενικά τους χρόνους κράτησης, το ανώτατο όριο για μετανάστες υπό απέλαση εκτοξεύεται από τους έξι μήνες στα δύο έτη -με δυνατότητα επιπλέον εξάμηνης παράτασης-, ενώ για όσους κρίνονται ως «απειλή για την ασφάλεια» η κράτηση γίνεται αόριστης διάρκειας. Για να ολοκληρωθεί αυτό το δρακόντειο πλαίσιο, οι απαγορεύσεις εισόδου διπλασιάζονται (από 5 σε 10 έτη), ενώ καταργείται η αυτόματη αναστολή της απέλασης κατά τη διάρκεια των δικαστικών προσφυγών. Πλέον, οι άνθρωποι θα απελαύνονται με fast-track διαδικασίες προτού καν κριθεί η υπόθεσή τους από το δικαστήριο. Και μετά θα μιλάμε για Κράτος Δικαίου...
Επιστέγασμα αυτής της πολιτικής είναι η de facto εξωεδαφική κράτηση σε «κόμβους επαναπατρισμού» εκτός Ε.Ε., το «μοντέλο της Αλβανίας», που δημιούργησε ως πιλότο η Μελόνι και μάλιστα με πολλαπλάσιο κόστος, 7 φορές πάνω, από αυτό που θα στοίχιζε μια αντίστοιχη δομή στην Ιταλία. Οι άνθρωποι θα στοιβάζονται σε τρίτες χώρες -της Αφρικής ή της Ασίας-, χωρίς δεσμούς με αυτές, αντιμετωπίζοντας μια de facto φυλάκιση χωρίς σαφή ορίζοντα αποφυλάκισης, μόνο και μόνο επειδή είναι μετανάστες.
Η Ευρώπη-φρούριο γίνεται η απάνθρωπη απάντηση στην έλλειψη πολιτικής αποτροπής των συρράξεων, στη χρόνια έλλειψη αναπτυξιακών πολιτικών των χωρών του λεγόμενου Τρίτου Κόσμου. Οι ηγεσίες της Ε.Ε., με αντίδραση της Αριστεράς, επιλέγουν τη ξενοφοβική ατζέντα της Ακροδεξιάς, επιχειρώντας απλώς όλα να γίνουν μακριά από τα μάτια μας...
