"Η γνώση είναι δύναμη" λέει το ρητό και κάθε σώφρων (Αμερικανός) πλανητάρχης οφείλει να το γνωρίζει αυτό. Δυστυχώς, ενίοτε επικρατεί η άγνοια. Ισοπεδωτική και επικίνδυνη, παραμένει σε αμφίδρομη σχέση με τη λογική των απλουστεύσεων που διαποτίζει το οικοδόμημα της αμερικανικής δημοκρατίας απ' τη βάση ώς την κορυφή του, οδηγώντας σε ιστορικές πλάνες και αιματηρές στρατιωτικές επεμβάσεις.
Απ' τη δεκαετία του '60 μέχρι σήμερα, η αμερικανική ιστορία είναι διάσπαρτη από περιπτώσεις κοντόφθαλμης, επιπόλαιης και αλαζονικής συμπεριφοράς απέναντι σε χώρες που στοχοποιήθηκαν εξαιτίας άγνοιας και προκατάληψης και ισοπεδώθηκαν απ' τη δίνη του αμερικανικού παροξυσμού για παγκόσμια ηγεμονία.
Μια πρωτότυπη έρευνα από τρεις Αμερικανούς πολιτικούς επιστήμονες που δημοσιεύθηκε πριν λίγες ημέρες ήρθε να επιβεβαιώσει και "πειραματικά" την επικίνδυνη σχέση άγνοιας και προκατάληψης στις διεθνείς σχέσεις.
Από ισάριθμα υψηλού κύρους πανεπιστήμια των ΗΠΑ, οι τρεις ερευνητές διαπίστωσαν πως οι συμπατριώτες τους που μόλις και μετά βίας μπορούν να δείξουν στον χάρτη σε ποια ήπειρο "πέφτει" η Ουκρανία είναι εκείνοι που υποστηρίζουν περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο μια αμερικανική στρατιωτική επέμβαση "για την επίλυση της κρίσης και την προώθηση των συμφερόντων της εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ"!
Με άλλα λόγια, όσο μεγαλύτερη είναι η άγνοια σε σχέση με τον γεωγραφικό προσδιορισμό της κρίσης, τόσο εντονότερη είναι η υποστήριξη προς τη λογική της στρατιωτικής επέμβασης.
Την έρευνα υπογράφουν οι Τζόσουα Κέρτζερ του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, ο Τόμας Ζίτζοφ του Πανεπιστημίου Πρίνσατον και ο Κάιλ Ντροπ του Ντάρμουθ Κόλετζ. Η μελέτη τους βασίστηκε στα αποτελέσματα δημοσκοπικής έρευνας που έγινε στο διάστημα 28-31 Μαρτίου σε δείγμα 2.066 Αμερικανών πολιτών σε πανεθνική κλίμακα. Τα ευρήματα της έρευνας είναι πράγματι εντυπωσιακά.
Πλήρης άγνοια...
- Μόλις ένας στους έξι Αμερικανούς γνωρίζει πού ακριβώς "πέφτει" η Ουκρανία στον χάρτη, δηλαδή ποσοστό 16%! Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι βρίσκεται "κάπου στην Ευρώπη ή την Ασία".
- Ο μέσος όρο απόκλισης μεταξύ της θεωρούμενης και της πραγματικής γεωγραφικής θέσης της χώρας κυμαίνεται περίπου στα 2.900 χλμ. (!) Αυτό σημαίνει ότι για τη μεγάλη πλειοψηφία των Αμερικανών, η Ουκρανία βρίσκεται κάπου ανάμεσα στην Πορτογαλία στα δυτικά, στο... Σουδάν (!), στα νότια, στο Καζακστάν στ' ανατολικά και στη Φιλανδία στα βόρεια...
- Ορισμένοι απάντησαν ότι η Ουκρανία βρίσκεται νοτιότερα της Αργεντινής ή της Αυστραλίας.
- Αυτοί που απάντησαν ότι η Ουκρανία βρίσκεται στην Ανατολική Ευρώπη είναι σαφώς πιο ενημερωμένοι από όσους δήλωσαν ότι είναι επαρχία της Βραζιλίας (!) ή νησί του Ινδικού Ωκεανού...
- Αγεωγράφητοι αποδεικνύονται οι Αμερικανοί και ανεξαρτήτως μορφωτικού επιπέδου, με ποσοστά επιτυχίας στη σωστή κατάδειξη της Ουκρανίας στον χάρτη μόλις στο 21% για τους απόφοιτους κολεγίου και στο 13% για τους μη απόφοιτους...
- Ανίδεοι είναι επίσης και οι στρατιωτικοί και με τα μέλη των οικογενειών τους. Μόλις το 16,1% εξ αυτών είναι σε θέση να εντοπίσει τη γεωγραφική θέση της Ουκρανίας.
- Το ίδιο ισχύει και για όσους δηλώνουν "πολιτικοποιημένοι". Το 14% των ψηφοφόρων των Δημοκρατικών και το 15% των Ρεπουμπλικάνων γνωρίζουν πού ακριβώς πέφτει η χώρα στην οποία θέλουν να επέμβει η Αμερική...
Πιο άσχετοι, πιο φανατικοί...
Οι αυτοπροσδιοριζόμενοι ως "πολιτικά ανεξάρτητοι", ήταν εκείνοι που εξασφάλισαν την υψηλότερη βαθμολογία στο "τεστ", με το 29% εξ αυτών να προσδιορίζουν σωστά την Ουκρανία ως χώρα της Ανατολικής Ευρώπης.
Κατά τη φάση της αξιολόγησης, οι ερωτηθέντες κλήθηκαν να απαντήσουν σε μια σειρά ερωτήματα που είχαν να κάνουν τόσο με το πώς κρίνουν τη σημερινή κατάσταση στην Ουκρανία, όσο και με το πώς θα ήθελαν να δουν την Ουάσιγκτον να αντιδρά σ' αυτή.
Οι απαντήσεις που έδωσαν οδηγούν σε μια απρόσμενα αποκαλυπτική διαπίστωση, η οποία αποκρυσταλλώνει και το ουσιαστικότερο συμπέρασμα της έρευνας:
"Όσο μακρύτερα θεωρούν οι ερωτηθέντες ότι βρίσκεται η Ουκρανία σε σχέση με την πραγματική γεωγραφική της θέση, τόσο περισσότερο θέλουν να επέμβουν στρατιωτικά οι ΗΠΑ σ' αυτή, τόσο μεγαλύτερη απειλή θεωρούν τη Ρωσία για τα αμερικανικά συμφέροντα και τόσο περισσότερο πιστεύουν ότι η χρήση βίας θα προωθήσει τα συμφέροντα εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ"...
Τ' όνειρο του κόκκινου δωματίου
Είναι ένα σχεδόν επικό αφήγημα, μια δραματική ιστορία άγονης αγάπης ανάμεσα σε δύο νέους ανθρώπους που προέρχονται από δυο διαφορετικά «παρακλάδια» της ίδιας ισχυρής, αριστοκρατικής οικογένειας. Στο φόντο, ξεδιπλώνεται με κάθε λεπτομέρεια όλη η «μεγαλοπρεπής» φεουδαρχική κοινωνία της αυτοκρατορικής Κίνας του 18ου αιώνα. Ακόμα και ο πρόεδρος Μάο το είχε θαυμάσει για το γεγονός ότι αποτύπωνε με καθαρό ρεαλισμό το φαύλο κοινωνικό σύστημα της εποχής, τη διαφθορά και την παρακμή της φεουδαρχίας.
Την περασμένη εβδομάδα η βρετανική εφημερίδα Telegraph επέλεξε το μυθιστόρημα της κλασικής κινεζικής λογοτεχνίας "Το Όνειρο του Κόκκινου Δωματίου" του Τσάο Σουε-Τσιν, ως το πρώτο μεταξύ των δέκα καλύτερων μυθιστορημάτων ασιατικής λογοτεχνίας όλων των εποχών.
Στην Κίνα, το «Κόκκινο Δωμάτιο» συγκαταλέγεται ανάμεσα στα τέσσερα μεγάλα κλασικά μυθιστορήματα της εθνικής λογοτεχνίας. Με περισσότερους από 400 χαρακτήρες να παρελαύνουν στις σελίδες του, είναι επίσης ένα από τα μεγαλύτερα σε διάρκεια μυθιστορήματα στην παγκόσμια ιστορία της λογοτεχνίας.
Αριστούργημα μιας ιδιοφυΐας
Κριτικοί στη Δύση το έχουν χαρακτηρίσει κατά καιρούς αριστούργημα και τον Τσάο ως λογοτεχνική ιδιοφυΐα. Για ορισμένους μπορεί κάλλιστα να θεωρηθεί το μυθιστόρημα της χιλιετίας κι ένα σπάνιο δείγμα λογοτεχνικής γραφής που έχει τη δύναμη να συνεπάρει τον οποιοδήποτε.
Γραμμένο περίπου στα μέσα του 18ου αιώνα στην καθομιλουμένη και όχι την λόγια μανδαρινή, «Το Όνειρο του Κόκκινου Δωματίου» κυκλοφορούσε για μεγάλο διάστημα στην Κίνα σε μορφή χειρογράφων μέχρι την πρώτη έκδοσή του σε έντυπη μορφή το 1791.
Η πρώτη ολοκληρωμένη μετάφραση του έργου στα αγγλικά έγινε από τον κινεζολόγο καθηγητή του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης Ντέιβιντ Χωκς και κυκλοφόρησε σε τρεις τόμους που εκδόθηκαν το 1973, το 1977 και το 1980.
Στην Κίνα, το επικό μυθιστόρημα του Τσάο έχει δραματοποιηθεί πολλές φορές για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, ενώ θεωρείται ένα από τα έργα που έχει επηρεάσει καθοριστικά τα σύγχρονα λογοτεχνικά ρεύματα στην Ασία.
Μέχρι να σπάσουν οι αλυσίδες
Απ' τους σύγχρονους προλετάριους των πόλεων στον δυτικό κόσμο του πλούτου και του καταναλωτισμού -τους χαμηλόμισθους υπαλλήλους των φαστ-φουντ και των σούπερ μάρκετ- ώς τους χαμάληδες του σκληρού χειρωνακτικού μόχθου στα παραδοσιακά σιδεράδικα της Λαχώρης του Πακιστάν, όπως ο εργάτης της φωτογραφίας, ο παρονομαστής είναι κοινός. Αγώνας μέχρι θυσίας για το καθημερινό μεροκάματο, κόπος, εκμετάλλευση και ιδρώτας για ένα ολόκληρο 8ωρο που εύκολα μπορεί να γίνει 10ωρο, ακόμα και 12ωρο, αγωνία για την αυριανή ημέρα που μπορεί ξημερώσει στην ανεργία, αγώνας μέχρι να σπάσουν οι αλυσίδες...
