Πριν από λίγες μέρες συμπληρώθηκαν επτά χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τη ναζιστική εγκληματική οργάνωση Χρυσή Αυγή. Σε τρεις μέρες αναμένεται η ετυμηγορία της δίκης, που διήρκεσε πέντε χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων ζωντάνεψαν στη δικαστική αίθουσα όλα τα εγκλήματα των ναζιστών.
Δεν είναι αθώοι, είναι δολοφόνοι και τα στοιχεία δεν αφήνουν κανένα περιθώριο παρερμηνείας. Απαίτηση όλων είναι η Χρυσή Αυγή να θαφτεί για πάντα στο πιο βαθύ χρονοντούλαπο της Ιστορίας και να μην αφήσει κανένα πια σημάδι της, κανέναν λεκέ στην ελληνική κοινωνία. Κανένας πια δεν μπορεί να πει ότι «δεν γνώριζα».
Η επίδραση της εγκληματικής παρέας του Μιχαλολιάκου στην ελληνική κοινωνία αποτυπώθηκε εμφατικά στις βουλευτικές εκλογές τον Μάιο του 2012 και τους επόμενους μήνες εξελίχθηκε σε ένα mainstream μόρφωμα που εισχώρησε παντού. Ο χώρος του ποδοσφαίρου δεν θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστος.
Ο ναζιστικός χαιρετισμός του Κατίδη
Τον Μάιο του 2013, λίγους μόνο μήνες μετά τη δολοφονία του Σαχζάντ Λουκμάν, κατά τη διάρκεια του αγώνα ΑΕΚ - Βέροια οι πάντες έμειναν παγωμένοι να κοιτάζουν τον ναζιστικό χαιρετισμό του ποδοσφαιριστή της Ένωσης Γιώργου Κατίδη. «Δεν είμαι φιλοναζί, δεν ήξερα για τη Χ.Α., το έκανα για να ξεσηκωθούν οι οπαδοί μας» προσπάθησε μετέπειτα να δικαιολογηθεί ο νεαρός τότε ποδοσφαιριστής, αλλά το κακό είχε γίνει.
Οι αντιδράσεις ήταν πολλές και άμεσες. Ο εικοσάχρονος ποδοσφαιριστής τιμωρήθηκε με διά βίου αποκλεισμό από την Εθνική ομάδα και αποπέμφθηκε από την ΑΕΚ. Ουσιαστικά εκείνο το απόγευμα τελείωσε η καριέρα του.
Το περιστατικό με τον Κατίδη δεν στάθηκε αρκετό για να δημιουργήσει ένα συνολικό κύμα αποστροφής, αλλά τέσσερις μήνες μετά οι μάσκες της εγκληματικής ναζιστικής οργάνωσης έπεσαν και το ανατριχιαστικό πρόσωπό της φάνηκε ξεκάθαρα στο πεζοδρόμιο στο Κερατσίνι.
Αυτή τη φορά ο νεκρός δεν ήταν μετανάστης στο κέντρο της Αθήνας. Αυτή τη φορά ο νεκρός ήταν Έλληνας, ήταν αντιφασίστας ράπερ, Πειραιώτης και Ολυμπιακός. Η δολοφονία του Παύλου έφερε κύμα αντιδράσεων στα ελληνικά -και όχι μόνο- γήπεδα και από τη μεγαλύτερη μέχρι τη μικρότερη κερκίδα σηκώθηκαν πανό κατά της Χρυσής Αυγής. Σε όλα ή... σχεδόν σε όλα.
Η περίπτωση της Θύρας 7
Στο γήπεδο «Καραϊσκάκης» δεν σηκώθηκε ποτέ πανό για τον Παύλο Φύσσα, γεγονός που παραμένει μια... ανοιχτή πληγή για την πλειονότητα των οπαδών του Ολυμπιακού, που δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τη χούφτα ανθρώπων που κάνει τα «κουμάντα» στη Θύρα 7.
Τότε το «Porto Leone», ο μεγαλύτερος σύνδεσμος της Θ7 στο Κερατσίνι, θέλησε να... εξηγήσει το περιβόητο NoPolitica έπειτα από την επίθεση που δέχτηκε διαδικτυακά και κατέληξε να πει: «Άντε λοιπόν, το γράφουμε, καταδικάζουμε την πράξη μέλους της Χρυσής Αυγής ενάντια σε έναν ελεύθερο άνθρωπο με τη δικιά του ιδεολογία». Απλώς μια τοποθέτηση που «έδειχνε» τον Ρουπακιά ως υπεύθυνο και όχι βεβαίως συνολικά τη Χ.Α.
Το χειρότερο για τη Θύρα 7 δεν είναι, ωστόσο, το πανό που δεν έχει ακόμη αναρτηθεί, αλλά η στάση μελών της απέναντι στη Χ.Α μέσα στο γήπεδο και η φιλοξενία, κατά καιρούς, της Ουρανίας Μιχαλολιάκου και άλλων στην κερκίδα των οργανωμένων.
Τα τελευταία δύο χρόνια, πάντως, οργανωμένοι αντιφασίστες οπαδοί του Ολυμπιακού συμμετέχουν με πανό στην πορεία στο Κερατσίνι, ενώ πανό για τη συνολική καταδίκη της Χρυσής Αυγής αναρτώνται σε κεντρικά σημεία του Πειραιά, γεγονός που μόνο ως ελπιδοφόρο μπορεί να εκληφθεί.
Οι «Μακεδόνες» και οι άλλοι...
Βεβαίως δεν είναι μόνο η Θύρα 7 στην οποία εκκολάφθηκαν ακραία εθνικιστικά στοιχεία. Σε όλους τους μεγάλους συλλόγους έχουν υπάρξει, από τον Παναθηναϊκό και την ομάδα οπαδών που είχε βρεθεί στο πλάι του Παναγιώταρου στον Κολωνό, μέχρι τον ακροδεξιό πυρήνα της ΑΕΚ, το περιβόητο «Getto» -μέλη του ευθύνονται για την επίθεση στον Δ. Στρατούλη τον Δεκέμβριο του 2012-, αλλά και τους ακραία εθνικιστές «Μακεδόνες» του ΠΑΟΚ.
Στις πρώτες δύο περιπτώσεις έχουν απομονωθεί, αλλά όχι και στον «Δικέφαλο του Βορρά», όπου τα τελευταία χρόνια κάνουν όλο και πιο συχνά την εμφάνισή τους, άλλοτε σε εθνικιστικά συλλαλητήρια για τη Μακεδονία, άλλοτε με επιθέσεις σε ελεύθερους κοινωνικούς χώρους και μετανάστες.
Αξίζει, ωστόσο, να τονιστεί ότι στην ελληνική κερκίδα η Χρυσή Αυγή και γενικότερα ο φασισμός δεν βρήκαν ποτέ το έδαφος που κάποιοι θα ήθελαν. Γενικότερα στη χώρα μας δεν υπάρχουν ισχυροί πυρήνες οπαδών με ακροδεξιό και φιλοναζιστικό ιδεολογικό υπόβαθρο όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες.
Μια μεγάλη παγίδα
Η κερκίδα είναι αποτύπωση της κοινωνίας. Η μάχη ενάντια στον φασισμό είναι καθημερινή και καθημερινός πρέπει να είναι και ο αγώνας των οπαδών να εξαφανίσουν τους φασίστες από τις κερκίδες. Δεν αρκεί ένα πανό αραιά και που. Το «φίδι» του φασισμού έχει πολλά κεφάλια και βρίσκει πρόσφορο έδαφος σε εποχές με κοινωνικοοικονομικές αντιθέσεις.
Η εξαφάνισή του είναι μια ευθύνη που βαρύνει την κοινωνία των οπαδών και η φιλοσοφία «πάνω απ’ όλα η ομάδα» είναι υποκριτική καθώς έχει πολλάκις αποδειχθεί πως οι οπαδοί θα... ασκήσουν πολιτική εάν θεωρήσουν πως θίγονται τα συμφέροντα της ομάδας τους ή του ιδιοκτήτη της. Μια μεγάλη παγίδα.
Δηλώσεις για τη δίκη της Χ.Α.
Χάρης Γιαννόπουλος - μπασκετμπολίστας
Ήρθε η ώρα να αποδοθεί δικαιοσύνη. Αυτή η δίκη θα πρέπει να είναι το τέλος αυτής της εγκληματικής οργάνωσης. Ας ελπίσουμε ότι θα είναι σύντομα μια κακή ανάμνηση.
Χρήστος Τασουλής - ποδοσφαιριστής
Ήρθε η ώρα να αποδοθεί δικαιοσύνη και να καταδικαστεί αυτή η εγκληματική οργάνωση. Ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω πια, αλλά ας δούμε τι μπορούμε να σώσουμε από εδώ και πέρα. Από τα λάθη να γίνουμε σοφότεροι και να μην τα αφήσουμε να επαναληφθούν.
Κώστας Σορώτος - προπονητής
Χωρίς πολλές κουβέντες, η απόφαση είναι μία, επιβεβλημένη, έστω και καθυστερημένη: η μεγαλύτερη προβλεπόμενη ποινή -και όχι μόνο στον Ρουπακιά, που απλά ήταν ένα όργανο της δολοφονικής συμμορίας Χρυσή Αυγή. Δεν ήταν ένα μεμονωμένο γεγονός που έτυχε. Ήταν μια προσχεδιασμένη δολοφονία ενός νέου ανθρώπου που ενοχλούσε τους δολοφόνους ναζιστές με τη στάση ζωής του, με τα τραγούδια του, με τα λόγια του. Για να δικαιωθούν η μνήμη του Παύλου και η δημοκρατία, ισόβια σε όλους, φυσικούς και, κυρίως, ηθικούς αυτουργούς.
