Της Πόλυς Κρημνιώτη
Ο χρόνος πια πιέζει ασφυκτικά για την οριστική λύση του ζητήματος του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Η διαπραγμάτευση μεταξύ των δύο μερών βρίσκεται σε κομβικό σημείο καθώς η εν εξελίξει διαδικασία μεταβίβασης θα προσδιορίσει τόσο τη μεταφορά του ιδιοκτησιακού καθεστώτος των δύο κτηρίων στο Δημόσιο όσο και το νομικό καθεστώς λειτουργίας και τη φυσιογνωμία του Μεγάρου για τα επόμενα, τουλάχιστον, 30 χρόνια. Ο υπουργός Πολιτισμού Α. Μπαλτάς διαβεβαιώνει ότι η μεταβίβαση "ενδεχομένως θα ολοκληρωθεί πλήρως και εντός Δεκέμβριο".
Και ενώ ως αιχμή του δόρατος εμφανίζεται το ζήτημα των δανειακών και λειτουργικών υποχρεώσεων του Μεγάρου Μουσικής, κονδύλια δηλαδή που από την ανέγερσή του καλύπτει το Ελληνικό Δημόσιο, το διακύβευμα είναι αν μετά τη μεταβίβαση θα έχει τη δυνατότητα το Δημόσιο, που είναι ο μείζον χρηματοδότης, να προσδιορίζει και να καθορίζει τα ζητήματα λειτουργίας, διοίκησης και διαχείρισης του Μεγάρου ή αυτά κατά το μεγαλύτερο μέρος του, θα συναποφασίζονται με τον Σύλλογο των Φίλων της Μουσικής, όπως γίνεται μέχρι σήμερα.
Πάντως η βασική πολιτική απόφαση της κυβέρνησης είναι να διατηρηθούν η γνωστή φυσιογνωμία του Μεγάρου η ποιότητα των εκδηλώσεών του και να εμπλουτιστεί περαιτέρω η φυσιογνωμία του τόσο ως προς το καλλιτεχνικό όσο και ως προς το κοινωνικό του πρόσωπο.
Ωστόσο, μία ακόμη παράμετρος που δεν μπορεί να παρακαμφθεί είναι οι υποδομές του Μεγάρου Μουσικής και η τεχνογνωσία που έχει αποκτηθεί στα 20 χρόνια λειτουργίας του. Το συνεδριακό κέντρο, το κέντρο ηχογραφήσεων, οι σκηνές του θα μπορούσαν κάλλιστα να αποδειχτούν πρώτης τάξεως αναπτυξιακά εργαλεία.
Ιδρυτική πράξη το 1981
Ανατρέχοντας στην ιστορία του Μεγάρου Μουσικής, φτάνουμε στο 1981, οπότε υπογράφτηκε η ιδρυτική πράξη του από το Δημόσιο και τον Σύλλογο Φίλων της Μουσικής και κυρώθηκε με τον νόμο 1190/81, τον οποίο συστάθηκε ο Οργανισμός Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, με σκοπό τη δημιουργία κτηριακών εγκαταστάσεων και την πραγματοποίηση σ' αυτές πολιτιστικών -κυρίως- μουσικών εκδηλώσεων. Ο Σύλλογος Φίλων της Μουσικής για τον σκοπό αυτόν εισέφερε κάποια ακίνητα, ενώ το Δημόσιο ανέλαβε να χρηματοδοτήσει την κατασκευή του κτηρίου και παράλληλα να επιχορηγεί από τον τακτικό του προϋπολογισμό τις εκδηλώσεις του Μεγάρου από την έναρξη της λειτουργίας του και μετά.
Το ίδιο καθεστώς ισχύει και με την επέκταση του Μεγάρου με την ανέγερση του δεύτερου κτηρίου, για την οποία ελήφθησαν δύο δάνεια, το πρώτο ύψους 150 εκατ. ευρώ από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων το 2003 και το δεύτερο ύψους 95 εκατ. ευρώ από την Εθνική Τράπεζα το 2007. Τα δύο δάνεια χορηγήθηκαν με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου.
Ουσιαστικά το Ελληνικό Δημόσιο, από το 1981 και μετά, έχει επιφορτιστεί με το κατασκευαστικό κόστος και των δύο κτηρίων του Μεγάρου Μουσικής, και από το 2003, με το επιπλέον κόστος των δανείων. Ταυτοχρόνως όλο αυτό το διάστημα, από το 1981 έως σήμερα, το Μέγαρο Μουσικής λειτουργεί, κατ' ουσίαν, με ένα καθεστώς συνδιοίκησης καθώς στο δεκαμελές Δ.Σ του Συλλόγου των Φίλων της Μουσικής, τα 5 διορίζονται από το Δημόσιο και τα 5 από τον Σύλλογο.
Για την Ιστορία σημειώνεται ότι για την κατασκευή του δεύτερου κτηρίου, το 1993, παραχωρήθηκε το ακίνητο από το κράτος με απόφαση του υπουργικού συμβουλίου. Επίσης για τη σύναψη του δανείου από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, "όπως παρακάλεσε η ελληνική κυβέρνησης", όπως αναφέρεται σε επιστολή του προέδρου του ΟΜΜΑ τότε Χρήστου Λαμπράκη (22.12.2003), υπήρξε διαβεβαίωση ότι "το Δημόσιο θα καλύψει χρηματοδοτικά τον ΟΜΜΑ σε περίπτωση αδυναμίας να εκπληρώσει τις δανειακές υποχρεώσεις του" χωρίς νομικές ή άλλες συνέπειες, όπως αναφέρει έγγραφο προς τον ΟΜΜΑ υπογεγραμμένο από τους τότε υπουργούς Πολιτισμού Ευάγγελο Βενιζέλο και Οικονομικών Νίκο Χριστοδουλάκη (6.2.2004)
Ο ανενεργός νόμος Παπακωνσταντίνου
Το 2011, ενώ η οικονομική κρίση έχει χτυπήσει τη χώρα, γίνεται εμφανές και το οικονομικό πρόβλημα του Μεγάρου, το οποίο με τη μείωση της επιχορήγησής του από το κράτος αδυνατεί να αποπληρώσει και τις δανειακές υποχρεώσεις του και μεγάλο μέρος των λειτουργικών δαπανών του.
Επί κυβερνήσεως Γιώργου Παπανδρέου και επί της υπουργίας του Γιώργου Παπακωνσταντίνου στο Οικονομικών, με τον νόμο 3943/11, το Ελληνικό Δημόσιο αναλαμβάνει την υποχρέωση να καταστεί πρωτοφειλέτης, αντί εγγυητής που ήταν έως τότε, του δανείου που έχει ληφθεί από την Εθνική Τράπεζα, όταν τροποποιηθεί η ιδρυτική πράξη και αποκτήσει το Ελληνικό Δημόσιο το δικαίωμα να διορίζει την πλειοψηφία των μελών του Δ.Σ. του ΟΜΜΑ. Ο νόμος από το 2011 έως σήμερα δεν έχει εφαρμοστεί ωστόσο το Δημόσιο συνεχίζει να πληρώνει τα χρέη του Μεγάρου.
Με την ανάληψη του υπουργείου Οικονομικών από τον Γ. Στουρνάρα, το 2012, το Ελληνικό Δημόσιο μείωσε περαιτέρω τις επιχορηγήσεις για τα λειτουργικά έξοδα του Μεγάρου, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις και να δεσμευτούν οι λογαριασμοί του Μεγάρου. Εκκρεμούσης της οριστικής λύσης αρχίζουν να δίνονται μέσω των γνωστών τροπολογιών οι παρατάσεις της θητείας του Δ.Σ των Φίλων της Μουσικής, απαλλάσσεται από την προσκόμιση φορολογικής ενημερότητας ώστε η επιχορήγησή του να μην τροφοδοτεί απευθείας τις δανειακές του υποχρεώσεις.
Η πρόταση του Μεγάρου
Παράλληλα το Μέγαρο Μουσικής καταθέτει πρόταση προς το Δημόσιο, η οποία συντάχθηκε από συνεργάτες του προέδρου του ΟΜΜΑ Ιωάννη Μάνου, προφανώς με τη σύμφωνη γνώμη του Συλλόγου των Φίλων της Μουσικής, και προβλέπει να περιέλθουν και τα δύο κτήρια του Μεγάρου στην ιδιοκτησία του Δημοσίου και να παραχωρηθούν στον ΟΜΜΑ για 30 χρόνια. Στην πρότασή του το Μέγαρο ζητάει επίσης την αύξηση της επιχορήγησης που λαμβάνει από το Δημόσιο μέσω προγραμματικής σύμβασης.
Στην ίδια αυτή πρόταση το Μέγαρο δέχεται να διορίζει το Δημόσιο την πλειοψηφία του Δ.Σ. του ΟΜΜΑ, όπως άλλωστε προβλεπόταν από τον νόμο 3943 του 2011. Με μια μικρή λεπτομέρεια όμως, η οποία δεν δημοσιοποιείται: Ενώ δέχεται να διορίζεται η πλειοψηφία από το Δημόσιο, ωστόσο επιμένει σε αυξημένη πλειοψηφία, ώστε για όλα τα σημαντικά θέματα για τη λειτουργία του Μεγάρου (καλλιτεχνικός διευθυντής, προγραμματισμός κ.ά.) να απαιτείται η σύμφωνη γνώμη του Συλλόγου των Φίλων της Μουσικής. Ουσιαστικά δηλαδή το Μέγαρο επιδιώκει τη συνέχιση της συνδιοίκησης διατηρώντας το δικαίωμα βέτο. Κανείς δεν διαφωνεί ότι το Δ.Σ θα παραμείνει άμισθο όπως μέχρι σήμερα.
Παράλληλα αντιτείνει ότι παραδίδει δύο κτήρια, των οποίων σημερινό κόστος ανέγερσης ανέρχεται στα 877.000.000 ευρώ έναντι των 400.000.000 ευρώ που απαιτούνται για την αποπληρωμή δανείων και ληξιπρόθεσμων χρεών του ΟΜΜΑ. Ωστόσο ουδείς αποτιμά τη σημερινή εμπορική αξία των δύο κτηρίων. Τέλος ο Σύλλογος παραιτείται, όπως μας λέει ο πρόεδρός του Παναγιώτης Δημαράς, από τα 135.000.000 που από πλευράς του έχει δώσει στο Μέγαρο.
Αυτή η επίμαχη παράμετρος, σύμφωνα με πληροφορίες μας, δεν γίνεται δεκτή από το υπουργείο Πολιτισμού, το οποίο θεωρεί ότι μ' αυτόν τον τρόπο θα αναπαράγεται το καθεστώς που οδήγησε το Μέγαρο σ' αυτή την απελπιστική οικονομική κατάσταση. Παράλληλα σε κάθε αφορμή διαμηνύει δημοσίως ότι κύριο μέλημα της κυβέρνησης είναι να διασφαλιστεί πρωτίστως το δημόσιο συμφέρον, το οποίο έχει πληγεί, να διασφαλιστεί και να εμπλουτιστεί η λειτουργία του Μεγάρου καθώς και η βιωσιμότητά του υπό καθεστώς διαφανούς λειτουργίας.
Αξίζει να σημειωθεί ότι καμία κυβέρνηση έως σήμερα δεν έχει εγκρίνει την πρόταση του Μεγάρου. Ανοιχτό στη διαπραγμάτευση παραμένει το καθεστώς απασχόλησης των εργαζομένων και του στελεχικού δυναμικού του Μεγάρου.
400 εκατ. ευρώ οφειλές
Όσον αφορά τις οφειλές του Μεγάρου Μουσικής, αυτή τη στιγμή για τις δανειακές υποχρεώσεις του ανέρχονται στα 381.500.000 ευρώ (κεφάλαιο και τόκοι), ενώ μέχρι το τέλος Μαΐου του 2015 είχε ληξιπρόθεσμες λειτουργικές οφειλές (ΔΕΗ, προμηθευτές, ΙΚΑ, φόροι κλπ) περίπου 11.500.000 ευρώ. Μέχρι το τέλος του έτους υπολογίζεται ότι οι συνολικές οφειλές του θα ξεπεράσουν τα 400.000.000 ευρώ.
Η "Αυγή", προκειμένου να συγκροτήσει μια όσο το δυνατόν πιο σαφή εικόνα του προβλήματος, αλλά και για τη διαδικασία της μεταβίβασης του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών στο Δημόσιο και το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσής της, καθώς και για τις απόψεις όλων των μερών, έθεσε ερωτήματα στον υπουργό Πολιτισμού Αριστείδη Μπαλτά, τον πρόεδρο του Δ.Σ. του Συλλόγου Φίλων της Μουσικής Παναγιώτη Δημαρά, στον πρόεδρο του Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Αθηνών Ιωάννη Μάνο καθώς και στον πρόεδρο του Σωματείου Εργαζομένων Μεγάρου Μουσικής Αθηνών Γιώργο Κυριακόπουλο.
Παν. Δημαράς: Ιδιοκτησιακό και διοίκηση δεν εμποδίζουν τη λύση
Το Μέγαρο, σύμφωνα με τον νόμο, είναι αναπαλλοτρίωτο κτίριο δημοσίου ενδιαφέροντος και διοικείται από τον, κοινωφελών σκοπών και ιδρυματικού χαρακτήρα, Οργανισμό Μεγάρου Μουσικής Αθηνών (ΟΜΜΑ). O Σύλλογος Οι Φίλοι της Μουσικής (ΣΦΜ), ιδρυτής του Μεγάρου και μόνος αντισυμβαλλόμενος του Δημοσίου, δεν θεωρεί το ιδιοκτησιακό των κτηρίων και τη διοίκηση του ΟΜΜΑ εμπόδια για τη λύση και έχει αποδεχθεί από τον Νοέμβριο του 2014 σχετικές προτάσεις του Δημοσίου. Η λύση πρέπει να προβλέπει: α) Την αντιμετώπιση του θέματος των δανείων που χρησιμοποιήθηκαν για το νέο κτήριο και τα οποία λήφθηκαν από τον ΟΜΜΑ με οδηγίες και εγγύηση του κράτους σε εφαρμογή τής, με νόμο, υποχρέωσής του χρηματοδότησης του έργου. β) Τη διασφάλιση των όρων λειτουργίας και των σκοπών του Μεγάρου σύμφωνα με τον Οργανισμό του.
Στο μέλλον το παλαιότερο κτήριο πρέπει να συνεχίσει να λειτουργεί ως υψηλής στάθμης καλλιτεχνικό κέντρο, όπως αρμόζει σε μία πρωτεύουσα ανεπτυγμένου κράτους και ως έδρα της ΚΟΑ, ενώ το νέο κτήριο, εκτός από τη Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη και τους άλλους χώρους του ΣΦΜ που προβλέπονται στον νόμο, να χρησιμοποιηθεί για διοργάνωση συνεδρίων και επιλεγμένων πολιτιστικών, επιστημονικών και κοινωνικών εκδηλώσεων. Η βέλτιστη εκμετάλλευση των προδιαγραφών του Μεγάρου και της τεχνογνωσίας του ΟΜΜΑ και του προσωπικού του διασφαλίζουν επιτυχημένη, βιώσιμη λειτουργία και πόρους στο Μέγαρο προς γενικότερο όφελος.
Ι. Μάνος: Λύση προς το δημόσιο συμφέρον
Στο ερώτημα πώς βρέθηκε το Μέγαρο Μουσικής στη σημερινή κατάσταση ο κ. Μάνος σημειώνει:
"Ο ετήσιος προϋπολογισμός του ΜΜΑ καλυπτόταν πάντοτε από την τακτική επιχορήγηση, η οποία δεν υπερέβη ποτέ το 50%, και από έσοδα που προέρχονταν από εισιτήρια, συνέδρια, ενοικιάσεις αιθουσών και χορηγίες. Όλες οι ανελαστικές δαπάνες και η μισθοδοσία δεν καλύπτονται από το κράτος, αλλά από τον προϋπολογισμό του Μεγάρου. Μέχρι το 2009 η ετήσια επιχορήγηση ήταν περίπου 13 εκατ. ευρώ. Από το 2010, με τη σημερινή Διοίκηση, η επιχορήγηση μειώθηκε κατά 70% (μέσος όρος 4 εκατ. ευρώ). Παρά ταύτα το Μέγαρο στάθηκε όρθιο και διοργάνωσε 1.385 εκδηλώσεις με 1.791.000 θεατές (350.000 το χρόνο) με στόχο το άνοιγμα στον κόσμο, την πόλη και τους νέους.
Όμως το σημαντικότερο ζήτημα ήταν η αντιμετώπιση των υποχρεώσεων από τα δάνεια κατασκευής του Β' κτηρίου, τα οποία δόθηκαν το 2004 και το 2007 με την εγγύηση του Δημοσίου. Μέχρι το 2009 το κράτος επιχορηγούσε εκτάκτως το Μέγαρο για να αποπληρώνει τις δόσεις των δανείων. Από το 2010 διακόπηκε η έκτακτη επιχορήγηση και το κράτος, για να μην καταπέσουν οι εγγυήσεις, κατέβαλλε τις δόσεις ως εγγυητής και αμέσως μετά στρεφόταν εναντίον του Μεγάρου.
Το αποτέλεσμα ήταν ο συμψηφισμός των δόσεων των δανείων με την τακτική επιχορήγηση, τον ΦΠΑ και όλα τα «εισοδήματα» του Μεγάρου, με συνέπεια το πλήρες οικονομικό αδιέξοδο, που δεν οφείλεται σε λειτουργικές αβελτηρίες, αλλά αποκλειστικά στα δάνεια κατασκευής και στη μειωμένη επιχορήγηση. Το αδιέξοδο αυτό οδήγησε στις μεγάλες καθυστερήσεις της μισθοδοσίας του προσωπικού, το οποίο εργάζεται με ευθύνη και ευσυνειδησία".
Στο ερώτημα ποια θεωρεί ως ενδεδειγμένη λύση για το πρόβλημα επισημαίνει ότι: "Η οριστική λύση πρέπει να διασφαλίζει το δημόσιο συμφέρον. Το κράτος αποκτά την ιδιοκτησία του συνόλου του κτηριακού συγκροτήματος (170.000 τ.μ.) αναδεχόμενο τα δάνεια που αφορούσαν την κατασκευή του δευτέρου κτηρίου και τα οποία ούτως ή άλλως θα κατέβαλλε ως εγγυητής, ακόμη και αν το Μέγαρο διέκοπτε την λειτουργία του. Η αξία του κτηριακού συγκροτήματος είναι υπερδιπλάσια των αναλαμβανόμενων δανειακών υποχρεώσεων, κάτι που έχει πιστοποιηθεί επισήμως από δύο ελεγκτικές εταιρίες.
Το κράτος επίσης αποκτά την πλειοψηφία του Διοικητικού Συμβουλίου και ελέγχει την υλοποίηση προγραμματικής συμφωνίας δράσεων μεταξύ του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών και των υπουργείων Πολιτισμού και Οικονομικών, η οποία θα οδηγεί σε ισοσκελισμένες χρήσεις, στο πλαίσιο μελέτης που εκπονήθηκε δωρεάν από διεθνή εταιρεία συμβούλων και από τις υπηρεσίες του Μεγάρου.
Ακόμα η λύση αυτή διασφαλίζει τις θέσεις εργασίας και επιτρέπει στο Μέγαρο να λειτουργήσει ευέλικτα, για να αποδειχθεί ότι ένας φορέας που ανήκει στο κράτος μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά εκπληρώνοντας την πολιτιστική του αποστολή. Η λύση αυτή, που διαμορφώνεται στο πλαίσιο ενός εποικοδομητικού διαλόγου με το υπουργείο Πολιτισμού μπορεί να τύχει μιας ευρύτερης πολιτικής και πολιτιστικής συναίνεσης".
Γ. Κυριακόπουλος: Η μισθοδοσία εργαζομένων να μην βαρύνει το κράτος
"Το πρόβλημα μισθοδοσίας το αντιμετωπίζουμε τα τελευταία τέσσερα χρόνια" μας λέει ο κ. Κυριακόπουλος και σχετικά με τη μισθοδοσία και άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι συμπληρώνει ότι: "Εν έχει γίνει κανονική καταβολή μισθών από τον περασμένο Μάιο. Κατά καιρούς, χρειάστηκε να δουλέψουμε προκειμένου να πραγματοποιηθούν πολλές σημαντικές εκδηλώσεις -η τελετή έναρξης για την Προεδρία της Ε.Ε. (1.2014) ή η συναυλία της Συμφωνικής του Βερολίνου την Πρωτομαγιά (5.2015)-, ενώ ήμασταν απλήρωτοι. Η πρόσφατη ψήφιση συγκεκριμένου άρθρου επιτρέπει να δοθούν κάποια ποσά έναντι, αλλά πλήρης εξόφληση των δεδουλευμένων δεν προβλέπεται στο άμεσο μέλλον, κάτι που μας κάνει να ανησυχούμε ιδιαίτερα. Εργασιακή ανασφάλεια και δύσκολες συνθήκες δουλειάς με αλλοπρόσαλλα ωράρια σε βαρύ κλίμα συνθέτουν το παζλ των προβλημάτων μας".
Σχετικά με την ενδεδειγμένη λύση για το μέλλον του Μεγάρου, όπως τη βλέπουν οι εργαζόμενοι, ο κ. Κυριακόπουλος επισημαίνει ότι: "Το Μέγαρο ανήκει σε όλους τους Έλληνες. Για να προσφέρει τα μέγιστα πρέπει να μπουν ασφαλιστικές δικλίδες προς όφελος του Δημόσιου συμφέροντος, του συμφέροντος των εργαζομένων και του κύρους του Οργανισμού.
Θεωρούμε ότι πρέπει να κρατήσει τον ιδιωτικό του χαρακτήρα, ώστε να διασφαλιστεί η ευελιξία που θα του επιτρέψει να συνεχίσει να παράγει υψηλού επιπέδου πολιτιστικό έργο. Π.χ., μετά την εξεύρεση λύσης, η μισθοδοσία των εργαζομένων δεν θα πρέπει, σε καμιά περίπτωση, να βαρύνει το κράτος και τον Έλληνα φορολογούμενο, αλλά να συνεχίσει να καλύπτεται από τα έσοδα του Μεγάρου, όπως συμβαίνει μέχρι σήμερα.
Στο πρόσωπο του υπουργού κ. Μπαλτά διέκρινα έναν σοβαρό και έντιμο άνθρωπο που θέλει να βοηθήσει. Είναι ήδη θετικό το ότι δεσμεύτηκε πως δεν θα χαθεί ούτε μία θέση εργασίας και ότι θα βρεθεί μόνιμη και άμεση λύση. Είμαι αισιόδοξος πως τα Δ.Σ. του ΟΜΜΑ, του Συλλόγου των Φίλων της Μουσικής, του Σωματείου των Εργαζομένων και το ΥΠΠΟ θα καταλήξουν σε μια πρόταση για έναν λειτουργικό, ευέλικτο και δημιουργικό Οργανισμό. Η δική μας δύναμη είναι το πάθος για τη δουλειά μας".
Αριστείδης Μπαλτάς, υπουργός Πολιτισμού: Ενδεχομένως λύση μέσα στο Δεκέμβριο
* Σε ποια φάση βρίσκεται η διαδικασία μεταβίβασης του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών στο Δημόσιο και πότε αναμένεται η ολοκλήρωσή της;
Ενδεχομένως να ολοκληρωθεί πλήρως και εντός του Δεκεμβρίου.
* Τι περιλαμβάνει η πρότασή σας για τη λειτουργία του Μεγάρου μετά τη μεταβίβασή του στο Δημόσιο; Έχετε συγκεκριμένο πλάνο λειτουργίας του ώστε να διασφαλιστεί η ποιότητα των εκδηλώσεών του αλλά και η αναπτυξιακή διάσταση των εγκαταστάσεών του;
Το Μέγαρο Μουσικής όχι μόνο θα διατηρήσει τη γνωστή φυσιογνωμία του με παραστάσεις του κύρους και της ποιότητας που έχει φιλοξενήσει έως τώρα, αλλά θα την εμπλουτίσει με εξίσου αξιόλογη και πολυπρισματική καλλιτεχνική δραστηριότητα. Εξετάζει με προσοχή τις υποδομές του Μεγάρου ώστε να καταστούν αναπτυξιακά ενεργές και αποτελεσματικές.
* Έχετε υπολογίσει το κόστος λειτουργίας του μετά τη μεταβίβαση στο Δημόσιο;
Είναι πολυπαραγοντικό το θέμα. Ακόμα δεν μπορεί να υπολογιστεί με ακρίβεια, διότι είμαστε στη φάση συζήτησης και με το υπουργείο Οικονομικών για τη μεταβίβαση.
* Με τα σημερινά δεδομένα το Δημόσιο μπορεί να αντέξει το κόστος λειτουργίας του Μεγάρου;
Για να το υπολογίσουμε, πρέπει να έχουμε το μετά τη μεταβίβαση πρόγραμμα.
* Στην περίπτωση που διαπιστώσετε ότι τα κόστη λειτουργίας είναι αναντίστοιχα με όσα μπορεί να διαθέσει το υπουργείο, τι θα κάνετε;
Θα προσαρμόσουμε τα κόστη λειτουργίας του ώστε να είναι βιώσιμο και αποτελεσματικό.
* Υπάρχει περίπτωση να κλείσει το Μέγαρο;
Όχι, δεν είναι στις προθέσεις μας.
* Η εμπορική αξία των κτηρίων ποια είναι;
Αν το δούμε σε πραγματικούς όρους, δηλαδή αν είχαμε υποψήφιους αγοραστές, θα μπορούσαμε να το συζητήσουμε. Τώρα δεν μπορούμε να πούμε κάτι επ' αυτού γιατί δεν διαφαίνονται δυνάμει αγοραστές.
* Πώς κρίνετε την πρόταση που έχει καταθέσει ο Σύλλογος Φίλων της Μουσικής για τη λειτουργία του Μεγάρου μετά τη μεταβίβασή του;
Εξετάζουμε την πρόταση με μεγάλη προσοχή.
* Γιατί έχει καθυστερήσει η λύση του προβλήματος;
Είναι ένα σύνθετο θέμα, το οποίο αντιμετωπίζουμε με τη δέουσα προσοχή, ωστόσο οι πολιτικές εξελίξεις, δηλαδή οι εκλογές, καθυστέρησαν τη διαδικασία.
* Πώς, κατά την άποψή σας, βρέθηκε το Μέγαρο Μουσικής στη σημερινή κατάσταση;
Κατ' αρχήν μας ενδιαφέρει το μέλλον. Το παρελθόν θα το εξετάσουμε στην ώρα του με τη δέουσα προσοχή.
