Ένα ακόμη θεατρικό έργο του Δημήτρη Δημητριάδη φιλοξενεί από σήμερα το θέατρο Πορεία της οδού Τρικόρφων, τον παθιασμένο μονόλογο Insenso, που θα παρουσιάσει η ομάδα Angelus Novus σε σκηνοθεσία Δαμιανού Κωνσταντινίδη.
Στην ίδια σκηνή όπου μόλις ολοκληρώθηκαν οι παραστάσεις της βραβευμένης Λήθης του συγγραφέα από τη Θεσσαλονίκη, παίρνει θέση η εμπνευσμένη από την ταινία του Λουκίνο Βισκόντι Senso «όπερα χωρίς μουσική», όπως την αποκαλεί.
Ο Δημητριάδης κρατά από την πλοκή του έργου του Βισκόντι την κεντρική ηρωίδα, την Λίβια Σερπιέρι, όταν αυτή καταγγέλλει τον εραστή της, Αυστριακό αξιωματικό Φραντς Μάλερ, που την πρόδωσε για μια άλλη γυναίκα, ως λιποτάκτη, πράγμα που επιφέρει τον θάνατό του στο εκτελεστικό απόσπασμα. Δημιουργεί έτσι ένα νέο έργο, με θέμα τη συνέχεια του προσωπικού δράματος της ηρωίδας και, κατ' επέκταση, την αγωνία του ανθρώπου απέναντι στον έρωτα, την προδοσία και το ανέφικτο της ένωσης.
Όπως σημειώνει ο ίδιος ο συγγραφέας, η σταδιακή απομάκρυνση από τη γλώσσα, η παραφορά σώματος και αισθήσεων, κάνει την ηρωίδα «να διολισθαίνει βαθμηδόν προς την έξοδο από την οργανωμένη λογική και το διαρθρωμένο συναίσθημα και να προσεγγίζει βήμα προς βήμα... στην περιοχή όπου η ζωή και ο θάνατος ενώνονται αλληλοαναιρούμενοι». Για τον Δημητριάδη, Insenso είναι η μετωνυμία τού έρωτα στην πέρα από οποιαδήποτε χαλιναγώγηση και οποιαδήποτε κανονικοποίηση μορφή του.
Ακολουθώντας την υπόδειξη του ίδιου του συγγραφέα ότι «τον ρόλο της κόμισσας Λίβιας Σερπιέρι θα μπορούσε, ίσως και θα έπρεπε να επιδιωχθεί, να τον υποδυθεί και ο Φραντς Μάλερ», η σκηνοθεσία του Δαμιανού Κωνσταντινίδη αναθέτει αυτόν τον μονόλογο σ' έναν νεαρό άνδρα (Αναστάσης-Δημήτρης Ροϊλός) και τον τοποθετεί σ' έναν απροσδιόριστο γυμνό σκηνικό χώρο, βυθισμένο στο σκοτάδι της μοναξιάς της κόμισσας.
