«Batman v Superman: Η αυγή της δικαιοσύνης» (Batman v Superman: Dawn of Justice)
Σκηνοθεσία: Ζακ Σνάιντερ
Ερμηνεία: Χένρι Καβίλ, Μπεν Άφλεκ, Γκαλ Γκαντό, Τζέσι Άιζενμπεργκ, Έιμι Άνταμς, Λόρενς Φίσμπερν, Νταιάν Λέιν, Τζέρεμι Άιρονς, Τζέισον Μομόα, Χόλι Χάντερ
Ο Ζακ Σνάιντερ, σκηνοθέτης των «300», ανέλαβε να διαχειριστεί την πολυαναμενόμενη αντιπαράθεση του Μπάτμαν με τον Σούπερμαν στη μεγάλη οθόνη, σε μια «σκοτεινή» κινηματογραφικά και πολυδαίδαλη σεναριακά υπερπαραγωγή, που εκτείνεται σε διάρκεια 153 λεπτών. Ο Χένρι Καβίλ φοράει για δεύτερη φορά τη στολή του Σούπερμαν, ενώ ο Μπεν Άφλεκ «δοκιμάζεται» στον ρόλο του Μπρους Γουέιν/Μπάτμαν. Η Μητρόπολη και η Γκόθαμ Σίτυ βρέθηκαν να χωρίζονται μονάχα από ένα ποτάμι, και από τη δεύτερη ο Μπάτμαν βλέπει ενοχλημένος να εξαπλώνεται η λατρεία για τον Σούπερμαν. Εν τω μεταξύ, ο Λεξ Λούθορ σχεδιάζει να εκμεταλλευτεί την αντιπαράθεση των δύο υπερηρώων και βάζει σε εφαρμογή το καταχθόνιο σχέδιό του. Κάπου στην πορεία εμφανίζεται και η Wonder Woman σε δευτερεύοντα ρόλο, τόσο περιθωριακό, που αισθάνεσαι ότι οι σεναριογράφοι δεν ήξεραν πώς να την «βολέψουν» μέσα στην αφήγηση. Το πρώτο μέρος της ταινίας υπόσχεται πολλά, είναι σαφώς καλύτερο, αλλά το δεύτερο μισό, παρά τον ορυμαγδό των ψηφιακών εφέ, μάλλον απογοητεύει...
Για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με τη μυθολογία των Μπάτμαν και Σούπερμαν, να θυμίσουμε πως ο πρώτος έκανε την εμφάνισή του στο τεύχος των «Detective Comics» που κυκλοφόρησε στις 2 Μαΐου 1939. Θεωρήθηκε εξαρχής το «αντίπαλο δέος» στον προηγηθέντα κατά ένα χρόνο Σούπερμαν, ο οποίος δρα στο φως της ημέρας και έχει υπερφυσικές δυνάμεις, ενώ ο Μπάτμαν - Μπρους φαίνεται να καθορίζεται από τη βίαιη συμπεριφορά και από το κίνητρο της εκδίκησης.... Οι γονείς είχαν σκοτωθεί μπροστά στα μάτια του όταν ήταν ακόμη παιδί. Είναι ένας σκοτεινός χαρακτήρας, αλλά και ορθολογιστής, πολύ περισσότερο από τον Σούπερμαν. Η πιο κρίσιμη καμπή στην ιστορία του Μπάτμαν είναι στα 1986, όταν η DC Comics συνεργάζεται με τον Φρανκ Μίλερ και εκδίδει το περίφημο «Batman: The Dark Knight Returns». Ο ήρωας, αφού είχε αποσυρθεί μετά τον θάνατο του Ρόμπιν, επιστρέφει για να καταπολεμήσει το έγκλημα σε έναν μελλοντικό κόσμο όπου η βία και η εγκληματικότητα κυριαρχούν ολοκληρωτικά...
«Μεσιέ Σοκολά» (Chocolat)
Σκηνοθεσία: Ροσντί Ζεμ
Ερμηνεία: Ομάρ Σι, Τζέιμς Τιερί, Κλοτίλντ Εσμέ, Ολιβιέ Γκουρμέ, Φρεντερίκ Πιερό, Νοεμί Λοβσκί, Αλίς ντε Λενκεσένγκ
Ο Ραφαέλ Παντίγια, με καταγωγή από την Κούβα, ήταν ο πρώτος μαύρος καλλιτέχνης που εμφανίστηκε σε γαλλική σκηνή, τον 19ο αιώνα, αγαπημένος της Μονμάρτης, πηγή έμπνευσης για τον Τουλούζ Λοτρέκ, ενώ εμφανίστηκε και στις πρώτες ταινίες των αδελφών Λιμιέρ. Από το τσίρκο πέρασε στο θέατρο, και η σύμπραξή του με τον κλόουν Φουτίτ δημιούργησε ένα ανεπανάληπτο δίδυμο στα χρόνια της Μπελ Επόκ.
«Η Εβίτα δεν κοιμάται πια εδώ» (Eva no duerme)
Σκηνοθεσία: Πάμπλο Αγουέρο
Ερμηνεία: Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ, Ντενίς Λαβάν, Ιμανόλ Αρίας, Σαμπρίνα Μάτσι
Η Εβίτα Περόν, που λατρεύτηκε σε απίστευτο βαθμό στην Αργεντινή, πέθανε το 1952 σε ηλικία 33 ετών. Είχε πετύχει, λίγο πριν τον θάνατό της, να αποκτήσουν οι γυναίκες της χώρας δικαίωμα ψήφου... Το 1955 ο Περόν ανατράπηκε από στρατιωτικούς και η σορός της Εβίτας, που είχε ταριχευτεί, εξαφανίστηκε για είκοσι χρόνια. Η ταινία αφηγείται τις απίστευτες περιπέτειες της σoρού, καθώς τα πραξικοπήματα διαδέχονται το ένα το άλλο στην Αργεντινή.
«Μια υπέροχη μέρα» (A Perfect Day)
Σκηνοθεσία: Φερνάντο Λεόν ντε Αρανόα
Ερμηνεία: Μπενίτσιο ντελ Τόρο, Τιμ Ρόμπινς, Όλγα Κιριλένκο, Μελανί Τιερί
Ο Ισπανός σκηνοθέτης Φερνάντο Λεόν ντε Αρανόα, που είχε γυρίσει το εξαιρετικό φιλμ «Δευτέρες με λιακάδα», στρέφει εδώ το βλέμμα του στα Βαλκάνια, με μια κωμωδία που εδράζεται στο πολυσύνθετο και προβληματικό παρελθόν της περιοχής. Μεταφερόμαστε στα 1995, με ήρωες δύο άντρες που δουλεύουν για μια μη κυβερνητική οργάνωση: Ο ένας ετοιμάζεται να παντρευτεί την σύντροφό του, αλλά στο προσκήνιο εμφανίζεται μια διοικητική υπάλληλος η οποία είχε δεσμό μαζί του πριν από χρόνια και τώρα έχει αναλάβει να αξιολογήσει τη δουλειά του. Επιπλέον, οι δύο άντρες πρέπει να απομακρύνουν ένα πτώμα μέσα από ένα πηγάδι, δουλειά φαινομενικά απλή που θα εξελιχθεί σε περιπέτεια...
«Επόμενος σταθμός: Ουτοπία»
Σκηνοθεσία: Απόστολος Καρακάσης
Ο Απόστολος Καρακάσης καταγράφει την περιπέτεια της αυτοδιαχείρισης του εργοστασίου της ΒΙΟ.ΜΕ. στη Θεσσαλονίκη, τον αγώνα των εργατών να «μείνουν ζωντανοί» όταν η εργοδοσία αποφάσισε μια μέρα ότι τα κέρδη δεν είναι... ικανοποιητικά! Είναι πραγματικά άξιο απορίας και υπάρχει ανάγκη να προβληματιστούμε σοβαρά για την έλλειψη αυτοδιαχειριστικού μοντέλου στην Ελλάδα της κρίσης. Στην Αργεντινή η οικονομική κατάρρευση οδήγησε στη δημιουργία 350 αυτοδιαχειριζόμενων επιχειρήσεων, αλλά στην Ελλάδα φαίνεται πως η αντίστοιχη κουλτούρα συναντά ισχυρές αντιστάσεις και αλλεπάλληλα εμπόδια. Η κάμερα του Καρακάση παρακολουθεί από κοντά τους εργάτες στις συζητήσεις, τις συγκρούσεις που έχουν μεταξύ τους, στοχεύοντας να φωτίσει απ` όλες τις πλευρές αυτό το μοναδικό «πείραμα» κοινωνικού μετασχηματισμού.
«Το κυπαρίσσι του βυθού»
Σκηνοθεσία: Νίκος Κορνήλιος
Ερμηνεία: Άρτεμις Ιωάννου, Μελίσσα Κωτσάκη, Θοδωρής Ματινόπουλος, Γιώργος Μπακαλός
Ποιητικός κινηματογράφος από τον Νίκο Κορνήλιο, όπου το «μοίρασμα με τον άλλο» αποδίδεται με εικόνες καθημερινότητας αλλά και ονείρου. Τα σώματα «μιλούν» τη δική τους γλώσσα, τη γλώσσα της επιθυμίας και το κείμενο των αφηγητών δοκιμάζει να πει αυτό που δεν λένε (ή δεν τολμούν να πουν) οι ήρωες, ο ένας στον άλλον.
«Γεια σας και καλή αντάμωση ως νικητές!»
Σκηνοθεσία: Νίκος Νούλας
Ο λοχαγός του Δημοκρατικού Στρατού Ηλίας Μεταλλίδης, ενενήντα δύο χρόνων σήμερα, είναι το κεντρικό πρόσωπο σε αυτό το ντοκιμαντέρ που γύρισε ο Νίκος Νούλας. Την παραμονή των Χριστουγέννων του 1948, ο νεαρός Κιλκισιώτης Ηλίας Μεταλλίδης, που έχει δυόμισι χρόνια να δει τους δικούς του και την κοπελιά του, τη Μαρίκα, κινείται με μια φάλαγγα ανταρτών στα χωριά του κάμπου του Κιλκίς και σχετικά κοντά στο χωράφι της οικογένειάς του. Ο νεαρός παρακαλεί επίμονα και εν τέλει καταφέρνει να πείσει τον υπεύθυνο του τμήματος να του επιτρέψει να αποκοπεί προσωρινά για να πάει στο χωράφι. Τρέχει, φορτωμένος με το όπλο, τα εφόδια και την ποντιακή λύρα, φτάνει στο χωράφι, γράφει ένα σημείωμα, το διπλώνει, το αποθέτει κάτω από το μοναδικό δέντρο του χωραφιού και πάνω από το σημείωμα αποθέτει μια μεγάλη πέτρα. Το αγωνιστικό - νεανικό σημείωμά του κατέληγε «Γεια σας και καλή αντάμωση ως νικητές!».
