Εδραιωμένο πλέον στον νέο του χώρο, το παλιό «Απλό» του Αντώνη Αντύπα, το θέατρο "Σημείο" του σκηνοθέτη Νίκου Διαμαντή σηκώνει αυλαία για την καινούργια καλλιτεχνική περίοδο στις 10 Οκτωβρίου, με άξονα το τρίπτυχο: νέα έργα, νέες αναγνώσεις, νέοι σκηνοθέτες.
Έργα με έντονη κοινωνική ή πολιτική διάσταση, αλλά και έργα που ανατέμνουν το ελάχιστο της ζωής του σύγχρονου ανθρώπου, συνεργασίες με νέους καλλιτέχνες οι οποίες προσπαθούν να συγκροτήσουν μια πλατφόρμα διαλόγου και αλληλεγγύης.
«Το θέατρο είναι αγώνας αντοχής, αγώνας μακρών αποστάσεων», μας λέει ο ιδρυτής του Σημείου, σκηνοθέτης Νίκος Διαμαντής. «Σήμερα, όταν καταρρέουν τα πάντα, το θέατρο προτάσσει την αλληλεγγύη και την παρηγοριά. Η ευθύνη του καλλιτέχνη όταν στροβιλίζονται όλα γύρω του είναι να μη χαθεί η μνήμη, η ανθρωπιά μας, το να είμαστε μαζί». Για να προσθέσει στη συνέχεια: «Ο τρόπος λειτουργίας μας περιέχει μεγάλο ρίσκο, αλλά και έμπνευση και την ελπίδα ότι το κοινό έρχεται και τροφοδοτεί το θέατρο με δύναμη και ελευθερία».
Η πρεμιέρα θα δοθεί με την Καιόμενη, του Νορβηγού δραματουργού Γιον Φόσε, που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ένας «στοχασμός πάνω στην αγάπη, που αναδεικνύει ένα μοναδικό, μινιμαλιστικό, εκπληκτικής διαύγειας έργο που ακουμπάει στο βάθος του Μπέκετ», όπως μας λέει ο Ν. Διαμαντής.
Θα ακολουθήσει μια σκηνική σύνθεση πάνω στο ζήτημα της μετανάστευσης, το Under: Κρυμμένες φωνές. Πρόκειται για μια «συνεργατική εργασία, που ξεκινάει από τον παπα-Ευστράτη στη Μυτιλήνη και καταλήγει στον Νασίμ και τον Χρήστο Αγγελάκο, την Βασιλική Πέτσα, την Ναταλία Κατσού και τον Χρήστο Χρυσόπουλο, συγγραφείς που μας εμπιστεύτηκαν καινούργια ταχυδράματα», λέει ο σκηνοθέτης, που το χαρακτηρίζει έργο «ανθρωπιάς και όρθιων ανθρώπων, ανθρώπων που δείχνουν το μέλλον».
Τον Νοέμβριο, ο Δημήτρης Αδάμης προσεγγίζει την Ερωφίλη του Χορτάτση με σύγχρονο αφηγηματικό τρόπο, που διατηρεί την κρητική διάλεκτο και τη βασική πλοκή, απευθυνόμενος κυρίως σε εφήβους, έχοντας στη φαρέτρα του τη μουσική που συνέθεσε ο Γιάννης Χαρούλης.
Όπερα... Τσέχωφ
Μουσικό και το μονόπρακτο του Τσέχωφ Η αρκούδα, που θα ξεκινήσει στις 20 Οκτωβρίου, αφού πρόκειται για την ομώνυμη όπερα εξτραβαγκάντζα του Βρετανού συνθέτη William Walton, μια ηχητική σύνθεση που φλερτάρει με την κινηματογραφική μουσική και το καμπαρέ.
Τον Νοέμβριο, ο Σάκης Παπακωσταντίνου σκηνοθετεί τις Σοφία Φιλιππίδου και Ταμίλα Κουλίεβα στη μαύρη κωμωδία του Πορτορικανού αναρχικού συγγραφέα Pedro Pietri Γλαδιόλες και μπάζα, που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Ακόμη, ο Κίμων Ρηγόπουλος ερμηνεύει έναν κουρασμένο ηθοποιό που συγκρούεται με έναν νεαρό δημοσιογράφο (Τζέρυ Άρτις) στο έργο του Δεν μπορεί ο κάθε τσόγλανος, που σκηνοθετεί η Ιόλη Ανδρεάδη.
Στη συνέχεια θα επαναληφθεί το Cleansed της Σάρα Κέιν, σε σκηνοθεσία Έφης Γούση (24/11), ενώ τον Φεβρουάριο ο Παναγιώτης Κατσώλης θα επιχειρήσει να αφηγηθεί την ιστορία του Άμλετ με πέντε μόνο ηθοποιούς.
Τέλος, τον Γενάρη, η νεοσύστατη ομάδα «Αντίχειρας» παρουσιάζει Πεντέμισι ιστορίες για την κρίση, μια δραματουργική σύνθεση βασισμένη σε δημοσιεύματα εφημερίδων την περίοδο της οικονομικής κρίσης, σε σκηνοθεσία Θαλασσιάς Αντωνοπούλου.
Σπύρος Κακουριώτης
