Σε ένα πράγμα συμπίπτουν η Ν.Δ. και η ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα: στο ότι αμφότεροι έχουν στρατηγική δεύτερου γύρου. Πάνε, δηλαδή, για δύο εκλογές εκτιμώντας ότι με αυτή την τακτική θα μπορέσουν να πετύχουν εκλογική νίκη και αυτοδυναμία. Βέβαια, το μαχαίρι και το πεπόνι είναι στα χέρια του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος ομνύει στο ότι εκλογές θα γίνουν το 2027 - το είπε και πρόσφατα: «Έχω κουραστεί να το επαναλαμβάνω: οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της θητείας, την άνοιξη του 2027» (liberal, 2/7). Αλλά την ίδια ώρα που λέει ότι εκλογές θα γίνουν το 2027 διαπιστώνει ότι υπάρχει «μια προφανής δυσαρμονία μεταξύ των εκλογικών αποτελεσμάτων του 2023 και της τωρινής κατανομής της δύναμης των βουλευτών των κομμάτων» (απλώς τη φορτώνει στην αντιπολίτευση, ξεχνώντας ότι αφορά και τον ίδιο, που από το 41% έχει πέσει στο 20%-25%). Και πώς λύνει ο πρωθυπουργός μίας χώρας το πολιτικό πρόβλημα της αναντιστοιχίας της λαϊκής βούλησης με τη δύναμη των κομμάτων στη Βουλή; Προφανώς με εκλογές!
Η ουσία είναι ότι η κυρίαρχη επιλογή στο Μαξίμου είναι να γίνουν οι εκλογές την άνοιξη, όμως οι εισηγήσεις επιμένουν: Εκλογές το φθινόπωρο, αλλιώς θα είναι αργά για το σύστημα Μητσοτάκη. Μάλιστα, λένε στον πρωθυπουργό ότι πρέπει να αιφνιδιάσει αξιοποιώντας τη ΔΕΘ. Να ανέβει στη ΔΕΘ (στις 5 και 6 Σεπτεμβρίου), να εξαγγείλει ένα κολοσσιαίο πακέτο (σαν αυτό του Σημίτη το 2003) και ταυτόχρονα εκλογές. Οι κάλπες θα στηθούν μέσα στη μικρότερη δυνατή προθεσμία που επιτρέπει το Σύνταγμα. Οι ημερομηνίες είναι: 27 Σεπτεμβρίου για τις πρώτες εκλογές και 1η Νοεμβρίου για τις δεύτερες.
Αποφάσεις τον Δεκαπενταύγουστο
Ο Κ. Μητσοτάκης φέρεται να ακούει τους συνομιλητές του όταν του μιλούν για πρόωρες εκλογές, ενώ παλαιότερα σταμάταγε κάθε τέτοια συζήτηση. Πηγές από το Μαξίμου λένε ότι ο πρωθυπουργός θα λάβει τις αποφάσεις του περί τα μέσα Αυγούστου, βλέποντας και τις εξελίξεις στην οικονομία. Οι τιμές των καυσίμων και του ρεύματος θα είναι καθοριστικές καθώς, αν τον χειμώνα υπάρχει ακρίβεια και αισχροκέρδεια, η Ν.Δ. θα το πληρώσει στην κάλπη.
Πάντως, είναι αρκετά αυτά που «μυρίζουν» πρόωρες εκλογές. Για παράδειγμα, η συμφωνία κυβέρνησης-φορέων της αγοράς για πάγωμα των τιμών ως τον Σεπτέμβριο. Η συζήτηση για μείωση τιμών που θα πρέπει να ξεκινήσει τον Σεπτέμβριο μπορεί να συμπέσει με την προεκλογική περίοδο. Το ίδιο ισχύει με τη ρύθμιση Κεραμέως για τις συντάξεις χηρείας. Η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να ικανοποιεί τώρα -ακόμα και 7 χρόνια μετά...- κάθε κοινωνικό αίτημα που μπορεί. Και προφανώς η παρέμβαση της υπουργού Εργασίας αφορά και τον ανταγωνισμό της στον Βόρειο Τομέα της Β´ Αθηνών με τους Χατζηδάκη, Γεωργιάδη, Μαρινάκη, Καιρίδη.
Είναι χαρακτηριστικό της προεκλογικής περιόδου ότι στο Μαξίμου λένε τώρα πως μπορούν να αναστρέψουν και το κλίμα ακόμα και στους αγρότες. Τις προηγούμενες μέρες έγιναν πολύ μεγάλες πληρωμές και οι αγρότες πήραν περισσότερα χρήματα από όσα υπολόγιζαν. Και από το Μαξίμου λένε ότι υπήρξαν μέχρι και δεξιοί αγροτοσυνδικαλιστές οι οποίοι πρωταγωνιστούσαν στα μπλόκα που έδωσαν συγχαρητήρια για τις πληρωμές.
Αλλαγή Ανδρουλάκη εν πλω!
Σε κάθε περίπτωση ο Κ. Μητσοτάκης, με δεδομένο ότι η αυτοδυναμία δεν είναι ορατή, έχει ένα πρόβλημα: δεν βρίσκει συνεργάτες για να συγκυβερνήσει. Το παραδέχεται και ο ίδιος περιγράφοντας την αντίφασή του: «Διεκδικώ την αυτοδυναμία. Και διεκδικώ την αυτοδυναμία ακριβώς επειδή δεν βλέπω περιθώριο συνεργασίας. Όχι κατ’ ανάγκη γιατί μπορεί να μην το θέλω εγώ, αλλά γιατί μετά βεβαιότητος δεν το θέλουν άλλοι» (liberal, 2/7).
Αυτό που θα ήθελε το Μαξίμου για να αποκτήσει κυβερνητικό εταίρο είναι άμεση αλλαγή ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ! Παράγοντες του Μαξίμου βλέπουν με ενδιαφέρον την κινητικότητα Π. Γερουλάνου και Άν. Διαμαντοπούλου, όμως αντιλαμβάνονται ότι ο Ν. Ανδρουλάκης κρατάει καλά τα γκέμια του κόμματος. Γνωρίζουν και τις παλαιότερες προσωπικές αντιπαλότητες στο ΠΑΣΟΚ. Για παράδειγμα, ο Π. Γερουλάνος θεωρεί ότι η υποψηφιότητα Διαμαντοπούλου προωθήθηκε για να μπλοκαριστεί η δική του συμμετοχή στον δεύτερο γύρο. Και η Άν. Διαμαντοπούλου δυσφορεί με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ καθώς έχει να του μιλήσει «κανονικά» εδώ και πολλούς μήνες. Επίσης, στη σημερινή συγκυρία δεν μπορεί να υπάρξει συμφωνία σε τρίτο πρόσωπο (όπως ο Μ. Χριστοδουλάκης που έχει απεμπλακεί από την επιρροή Δούκα).
Επομένως, η διάθεση του Μαξίμου να «παρέμβει» στα εσωτερικά του ΠΑΣΟΚ περιορίζεται στη δημοσκοπική πίεση. Η αύξηση της συσπείρωσης της Ν.Δ. που καταγράφεται στις τελευταίες δημοσκοπήσεις οφείλεται στην επαναπροσέγγιση ψηφοφόρων της Ν.Δ. που δήλωναν ότι ήθελαν να μετακομίσουν στο ΠΑΣΟΚ πιεσμένοι από την αποκρουστική εικόνα της κυβέρνησης και τα σκάνδαλά της. Ο Κ. Μητσοτάκης θα συνεχίσει να αποδυναμώνει τον Ν. Ανδρουλάκη υπονομεύοντας το αρχηγικό του προφίλ. Αλλά ταυτόχρονα, και όσο δεν αλλάζει ηγεσία το ΠΑΣΟΚ, στερεί από τη Ν.Δ. πιθανό κυβερνητικό εταίρο...
