Η Λυδία Σέρβου σπούδασε κλασικό τραγούδι αλλά και βυζαντινή μουσική, πιάνο και θεωρητικά. Είναι ερμηνεύτρια αλλά και εκπαιδευτικός με ειδίκευση στη μαθησιακή χρήση της μουσικής στις μικρότερες ηλικίες έχοντας κάνει ειδικές μεταπτυχιακές σπουδές με αυτό το αντικείμενο στο ΕΚΠΑ. Η μέχρι τώρα διαδρομή της περιλαμβάνει επιλεγμένες εκλεκτές συνεργασίες σε ζωντανές εμφανίσεις και δισκογραφικές εργασίες στον χώρο του λόγιου και λιγότερο του λαϊκού τραγουδιού.
Το «Η Ψυχή Που Δεν Ξοδεύτηκε» που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο είναι ο πρώτος προσωπικός δίσκος της και ταυτόχρονα μια σεμνή ολοκληρωμένη πρόταση στο πλαίσιο του καλού ελληνικού τραγουδιού του σήμερα. Τα οκτώ τραγούδια υπογράφουν συνθετικά οι Σταμάτης Χατζηευσταθίου, Νεοκλής Νεοφυτίδης, Χρίστος Θεοδώρου, Γιάννης Παλαμίδας, Εύη Κόκκορη και η ερμηνεύτρια και στιχουργικά οι Ανδρέας Καραγιαννίδης, Νεοκλής Νεοφυτίδης, Μαρίνα Φραγκεσκίδου, Γιώργος Καραολάνης, Γιάννης Παλαμίδας και Εύη Κόκκορη. Παρά την πολυσυλλεκτικότητα ο δίσκος διαθέτει ομοιογένεια καθώς τα περισσότερα τραγούδια κινούνται στον ευρύτερο χώρο του λόγιου τραγουδιού κάτι που υπογραμμίζεται και υποστηρίζεται από τις θαυμάσιες ενορχηστρώσεις του Νεοκλή Νεοφυτίδη. Ο εξαίρετος και πάρα πολύ έμπειρος σολίστ του πιάνου, ενορχηστρωτής και συνθέτης όταν χρειάζεται τοποθετεί στο επίκεντρο το πιάνο και τα keyboards του, σε λίγες περιπτώσεις ακόμα και τα ηλεκτρονικά που προγραμματίζει ο ίδιος αλλά γνωρίζει πολύ καλά και πώς να αξιοποιεί μια λιτή μα και ευρεία παλέτα ηχοχρωμάτων.
Στιχουργικά το άλμπουμ καταγράφει και συνάμα αποτυπώνει αρκετές πλευρές της κατακερματισμένης προσωπικής και συλλογικής πραγματικότητας των τελευταίων χρόνων. Η Λυδία Σέρβου ερμηνεύει με άριστο, στοχαστικό αλλά και έμπλεο συναισθήματος τρόπο που προσαρμόζεται ιδανικά στη συνθήκη κάθε τραγουδιού. Ιδιαίτερη περίπτωση είναι το «Δυο Μικρά Γατάκια», υπό μιαν έννοια το πιο λαϊκό τραγούδι του δίσκου που την μουσική και τους στίχους του έχει γράψει ο Γιάννης Παλαμίδας με τον οποίο η Λυδία Σέρβου το ερμηνεύει σε ντουέτο.
Προσωπικά πάντως ξεχωρίζω το «Ζωή Φυλακισμένη» που έχει γράψει η ίδια η Λυδία Σέρβου και για αυτό είναι ίσως η πιο προσωπική στιγμή του δίσκου και το ομότιτλο τραγούδι την μουσική και τους στίχους του οποίου έχει γράψει ο Νεοκλής Νεοφυτίδης. Με σημείο εκκίνησης την πανδημία και την καραντίνα προχωρά στην καταγραφή κάθε δυστοπικής συγκυρίας που περιορίζει την διανοητική, ψυχολογική και συναισθηματική εξέλιξη του ανθρώπου με την ερμηνεία της Λυδίας Σέρβου να αποδίδει χαμηλότονα αλλά και συγκλονιστικά την οδύνη αυτής της εμπειρίας όπως όμως και μια από τις πιο καθοριστικές έμφυτες ανάγκες του ανθρωπίνου όντος, εκείνης για προσωπική εφ’ όλης της ύλης ελευθερία.
