Θεσσαλονίκη
Το Σάββατο, νωρίς το απόγευμα, φίλοι και σύντροφοι είπαν το τελευταίο «αντίο» στον Θανάση Λαδά, έναν μεγάλο Θεσσαλονικιό αγωνιστή της αντιδικτατορικής πάλης και της Αριστεράς. Ήταν όλοι εκεί, ανάμεσά τους ο Τρ. Μηταφίδης και ο Σπύρος Σακέτας, για να τον τιμήσουν και να τον αποχαιρετήσουν με ένα τραγούδι της εξορίας. Πάνω από το νωπό μνήμα του και κάτω από τις ομπρέλες οι συναγωνιστές του του τραγούδησαν τους στίχουν του Ν. Δαμίγου, το τραγούδι "Νικολός", που αφηγείται την άφιξη των κρατουμένων στη Γυάρο. Την άφιξη που γινόταν πάντα βράδυ, ένα τραγούδι που ο Θανάσης Λαδάς σιγοτραγούδαγε συχνά. «Μιά νυχτιά σκοτάδι πίσσα τον αδειάσανε γιαλό. Αλαφρύς τού' πανε να' σαι, σου το λέμε για καλό. Βρε Νικολό, βρε Νικολό, σου το λένε για καλό...».
Ο Θανάσης Λαδάς, γόνος καπνεργατών, στρατεύθηκε στην υπόθεση της Αριστεράς από τα νεανικά του χρόνια, αρχικά ως μέλος της νεολαίας της ΕΔΑ και στη συνέχεια των Λαμπράκηδων. Ήταν ανάμεσα στους 500 και πλέον αγωνιστές που η χούντα συνέλαβε και εξόρισε «προληπτικώς» από τη Θεσσαλονίκη στη Γυάρο, τον Ωρωπό και τη Λέρο. Μετά την πτώση της χούντας εντάχθηκε στην ΕΔΑ και στη συνέχεια στον Συνασπισμό και τον ΣΥΡΙΖΑ.
