Σοβαρό στρατηγικό και θεσμικό σφάλμα χαρακτηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ την κατάργηση της θητείας στο Πολεμικό Ναυτικό και στην Αεροπορία, αναφορικά με τις χθεσινές εξαγγελίες του υπουργού Εθνικής Άμυνας, Νίκου Δένδια.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ένοπλες δυνάμεις / Κλείνουν άλλα 45 στρατόπεδα - Θητεία μόνο στον στρατό ξηράς
Παράλληλα ο ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλει ότι οι ανακοινώσεις του υπουργείου έγιναν χωρίς δημόσια διαβούλευση, και χωρίς δημοσιοποίηση τεχνικής ή στρατηγικής τεκμηρίωσης ενώ επικαλούμενος δημοσιογραφικές πηγές, σημειώνει ότι δεν έγινε συνεννόηση ούτε με τα στρατιωτικά επιτελεία.
«Το αποτέλεσμα είναι να ενισχύεται ο Στρατός Ξηράς, ενώ το Πολεμικό Ναυτικό και η Πολεμική Αεροπορία απογυμνώνονται από κρίσιμο ανθρώπινο δυναμικό, σε μια περίοδο κατά την οποία καταγράφονται ήδη σοβαρές ελλείψεις, παραιτήσεις στελεχών και υποστελέχωση βασικών μονάδων», τονίζει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και προσθέτει ότι «στο Πολεμικό Ναυτικό, πλοία αποπλέουν με πληρώματα κάτω του ελάχιστου επιχειρησιακά αποδεκτού ορίου. Στην Πολεμική Αεροπορία, κρίσιμες υποστηρικτικές λειτουργίες κινδυνεύουν να αποδιοργανωθούν. Αντί να ενισχυθούν οι δύο αυτοί Κλάδοι με μέτρα ουσίας και κύρους, η πολιτική ηγεσία επιλέγει τη διοικητική απαξίωση»
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ κάνοντας λόγο για «συστηματική αδυναμία» του υπουργείου Άμυνας να στηρίξει την «αμυντική ταυτότητα της χώρας» τονίζει ότι η επιλογή κατάργησης της θητείας σε Ναυτικό και Αεροπορία αποτελεί «πολιτικό και στρατηγικό λάθος, που υπονομεύει τη διακλαδικότητα».
Τέλος ο ΣΥΡΙΖΑ καλεί την πολιτική ηγεσία του υπουργείου να ενημερώσει άμεσα για κάθε σχετική μελέτη, τεκμηριώνοντας πλήρως τη σκοπιμότητα της εν λόγω απόφασης και να επανεξετάσει το εν λόγω μέτρο.
Αναλυτικά η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ:
«Η πρόσφατη εξαγγελία του Υπουργού Εθνικής Άμυνας για κατάργηση της δυνατότητας εκπλήρωσης στρατιωτικής θητείας στο Πολεμικό Ναυτικό και την Πολεμική Αεροπορία, από 1η Ιανουαρίου 2026, συνιστά σοβαρό στρατηγικό και θεσμικό σφάλμα. Η απόφαση αυτή ακυρώνει στην πράξη την αρχή της διακλαδικότητας, η οποία αποτελεί θεμέλιο της σύγχρονης αμυντικής αντίληψης και της επιχειρησιακής συνοχής των Ενόπλων Δυνάμεων.
Η ανακοίνωση έγινε χωρίς δημόσια διαβούλευση, χωρίς δημοσιοποίηση τεχνικής ή στρατηγικής τεκμηρίωσης και, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πηγές, χωρίς καμία συνεννόηση με τα Επιτελεία. Το αποτέλεσμα είναι να ενισχύεται ο Στρατός Ξηράς, ενώ το Πολεμικό Ναυτικό και η Πολεμική Αεροπορία απογυμνώνονται από κρίσιμο ανθρώπινο δυναμικό, σε μια περίοδο κατά την οποία καταγράφονται ήδη σοβαρές ελλείψεις, παραιτήσεις στελεχών και υποστελέχωση βασικών μονάδων.
Στο Πολεμικό Ναυτικό, πλοία αποπλέουν με πληρώματα κάτω του ελάχιστου επιχειρησιακά αποδεκτού ορίου. Στην Πολεμική Αεροπορία, κρίσιμες υποστηρικτικές λειτουργίες κινδυνεύουν να αποδιοργανωθούν. Αντί να ενισχυθούν οι δύο αυτοί Κλάδοι με μέτρα ουσίας και κύρους, η πολιτική ηγεσία επιλέγει τη διοικητική απαξίωση.
Το κενό που δημιουργείται είναι διπλό: λειτουργικό και κοινωνικό. Η θητεία στο Ναυτικό και την Αεροπορία έχει διαχρονικά υψηλό συμβολισμό. Δεν αφορά μόνο εκπαίδευση, αλλά συμμετοχή στην εθνική αποτροπή, σύνδεση του πολίτη με το θαλάσσιο και εναέριο χώρο ευθύνης και εμπέδωση της συλλογικής ευθύνης για την άμυνα.
Το φαινόμενο αυτό δεν μπορεί να αποδοθεί σε συγκυριακούς ή οργανωτικούς παράγοντες. Αντιθέτως, αποτελεί απόρροια μιας συστηματικής αδυναμίας του Υπουργείου να στηρίξει θεσμικά και κοινωνικά τη στρατιωτική θητεία και την αμυντική ταυτότητα της χώρας. Η αποδυνάμωση της καθολικής συμμετοχής, η υποβάθμιση του ρόλου των Κλάδων και η έλλειψη συνεκτικού σχεδίου συγκρότησης ενός σύγχρονου στρατεύματος, δημιουργούν ένα επικίνδυνο προηγούμενο.
Η επιλογή κατάργησης της θητείας σε δύο από τους τρεις Κλάδους δεν αποτελεί οργανωτική προσαρμογή. Είναι πολιτική πράξη με στρατηγικό βάθος – ένα ταυτόχρονα πολιτικό και στρατηγικό λάθος, που υπονομεύει τη διακλαδικότητα.
Καλούμε την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας να ενημερώσει άμεσα για κάθε σχετική μελέτη, να τεκμηριώσει πλήρως τη σκοπιμότητα της απόφασης και να επανεξετάσει ένα μέτρο που διαρρηγνύει τον ιστό της εθνικής αμυντικής συνοχής και υπονομεύει τις δυνατότητες των Ενόπλων Δυνάμεων σε κρίσιμους τομείς».
