Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφασίζει να περάσει σε ένα είδος πολεμικής οικονομίας, άρα και σε πολεμική οργάνωση της πολιτικής και των κοινωνιών, δηλαδή συντηρητική αναδίπλωση. Αναζητεί ταυτότητα -αν μπορεί να προκύψει εν κινήσει- και προσπαθεί να οριοθετηθεί ανάμεσα σε εχθρούς και φίλους.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία τελειώνει, και ένα συμπέρασμα που προκύπτει δείχνει ότι η Ρωσία δεν μπορεί, τουλάχιστον μεσοπρόθεσμα, ακόμα κι αν ενδιαφέρεται, να απειλήσει τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ. Μέσα σε τρία χρόνια το μέτωπο στην Ουκρανία προχώρησε λίγες δεκάδες χιλιόμετρα. Συνεπώς, ο μπαμπούλας της Ρωσίας που χρησιμοποιείται ως πρόσχημα δεν είναι σίγουρο ότι θα φαντάζει ίδιος και του χρόνου, ενώ ένας πιο πραγματικός λόγος που δεν ομολογείται ρητά είναι η αβεβαιότητα για το ΝΑΤΟ, που σήμερα υπάρχει και αύριο δεν υπάρχει με βάση τη σχεδόν ανοιχτή εχθρότητα των ΗΠΑ επί Τραμπ.
Οι Γερμανοί, οι Γάλλοι και οι Πολωνοί πρωτοστατούν σ’ αυτή την κίνηση μαζί με τις ιστορικά ρωσοφοβικές χώρες της Βαλτικής. Οι Γάλλοι έχουν συμφέρον, καθώς είναι η τοπική τεχνολογική υπερδύναμη, ενώ η Γερμανία διαθέτει τη βιομηχανική βάση γι’ αυτή την προσπάθεια. Η Volkswagen κλείνει εργοστάσια και η Rheinmetall, που κατασκευάζει τανκς, ζητά να τα αγοράσει. Η Γερμανία ψάχνει να αναστήσει τη βιομηχανία της μετά την κατάρρευση της αυτοκινητοβιομηχανίας της μεταπίπτοντας σε πολεμική. Άλλωστε, οι ίδιες εταιρείες εξόπλισαν και το Γ΄ Ράιχ…
Το ευρωπαϊκό ποσό, στο πλαίσιο του «ReArm Europe», είναι εντυπωσιακό μεν, αλλά αντιπροσωπεύει το 1%-1,5% του ΑΕΠ που δυνητικά μπορούν οι χώρες να προσθέσουν στο χρέος αλλά όχι στο έλλειμμα, από το 2025 έως το 2029, συν 150 δισ. δάνεια, σύνολο 800 δισ. Αν εξαιρέσουμε την Ελλάδα, που έχει αμυντικές δαπάνες άνω του 3% του ΑΕΠ, σχεδόν καμία άλλη χώρα της Ε.Ε. δεν έχει πάνω από 2%. Η Γερμανία μόνη της ανακοίνωσε ένα εθνικό πρόγραμμα εξοπλισμών 500 δισ. ευρώ.
Βασικό σημείο τριβής παραμένει η συμμετοχή της Τουρκίας στο εξοπλιστικό πρόγραμμα παράλληλα με τις προσπάθειες πολιτικής αναβάθμισής της στην Ε.Ε. Η Τουρκία παράγει και εξάγει φθηνά όπλα, απ’ αυτά που χρησιμοποιούνται στους σημερινούς πολέμους, ενώ η Ευρώπη όχι. Επίσης, έχει μεγάλο και ετοιμοπόλεμο στρατό, κάτι που η Ευρώπη επίσης δεν διαθέτει. Συνεπώς μπορεί να φαντάζει σαν σωσίβιο για την πανικόβλητη ευρωπαϊκή πολιτική ελίτ, αλλά θα ζητήσει ανταλλάγματα που η Ε.Ε. δεν μπορεί να δώσει. Ως έχει τουλάχιστον.
Η Πορτογαλία ακυρώνει τα F-35
Η πρώτη χώρα που ανακοινώνει αποχώρηση από τα F-35 λόγω Τραμπ
Η Πορτογαλία αποφάσισε να ακυρώσει την αγορά των αμερικανικών F-35 επιλέγοντας ευρωπαϊκά μαχητικά. Ο υπουργός Άμυνας Νούνο Μέλο δήλωσε: «Ο κόσμος έχει αλλάξει. Υπήρξαν εκλογές στις ΗΠΑ, υπήρξε μια στάση σε σχέση με το ΝΑΤΟ και τον κόσμο εκφρασμένη από τον υπουργό Άμυνας και τον ίδιο τον Αμερικανό Πρόεδρο που πρέπει να ληφθεί υπόψη στην Ευρώπη και στην Πορτογαλία. Αυτός ο σύμμαχός μας, που ήταν προβλέψιμος για δεκαετίες, μπορεί να φέρει περιορισμούς στη χρήση, στη συντήρηση, στα εξαρτήματα και στα πάντα που αφορούν τη λειτουργικότητα των αεροσκαφών σε κάθε σενάριο».
Η απόφαση αντικατοπτρίζει ευρωπαϊκές ανησυχίες για την αμερικανική πολιτική. Ο Εμανουέλ Μακρόν, σε συνέντευξη στη Le Figaro, τόνισε: «Η Ευρώπη δεν μπορεί να γίνει όμηρος ξένων στρατηγικών αποφάσεων. Η αγορά F-35 ισοδυναμεί με παραίτηση από την ευρωπαϊκή κυριαρχία». Μόλις πρόσφατα δε ο απερχόμενος Γερμανός υπουργός Άμυνας Μπόρις Πιστόριους είπε ότι «η Ευρώπη πρέπει να μειώσει την εξάρτησή της από εξωτερικούς προμηθευτές και να οικοδομήσει τη δική της αμυντική βιομηχανία». Τέλος, ο Νορβηγός υπουργός Άμυνας Μπιόρν Αρν Χάγκε ανέφερε τον περασμένο Δεκέμβριο ότι «τα F-35 είναι εξαιρετικά, αλλά το κόστος συντήρησης και οι περιορισμοί από τις ΗΠΑ μας προβληματίζουν».
