Οι δύο πρώτες ημέρες της συνεδριακής διαδικασίας του ΣΥΡΙΖΑ τα είχαν όλα. Παρακολουθώντας τις ομιλίες των συνέδρων, ακούγοντας τον σφυγμό τόσο της εξέδρας όσο και των πρώτων σειρών του συνεδρίου, το φευγαλέο πέρασμα από τα πηγαδάκια ακόμα και στην ουρά για τον απογευματινό καφέ, μπορούσε κανείς να αφουγκραστεί την αισιοδοξία και την αγωνία, την κριτική και τα εύσημα, το χειροκρότημα και τον προβληματισμό για το παρόν και το μέλλον της κοινωνίας, του κόμματος, της κυβέρνησης της Αριστεράς.
Υπουργοί διαδέχονταν στο βήμα του συνεδρίου νεολαίους, μέλη της απερχόμενης Κεντρικής Επιτροπής παρέδιδαν το μικρόφωνο σε μέλη σωματείων. Και το κουβάρι της κατάθεσης προτάσεων ξετυλιγόταν μαζί με προτροπές για αποφυγή λαθών του παρελθόντος. Σε ένα ζωντανό και δημιουργικό εργαστήρι, που μάχεται όχι μόνο να γιατρέψει τις πληγές του πρόσφατου παρελθόντος αλλά και να δώσει μια νέα παρεμβατική παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ στην κοινωνία, στους χώρους δουλειάς και στο πλευρό των κινημάτων.
Κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων ημερών του συνεδρίου, η θεματική ενότητα που τράβηξε το ενδιαφέρον των συνέδρων ήταν αυτή που αφορούσε το κεφάλαιο "Κόμμα". Ήταν το πεδίο όπου περισσότεροι από 150 σύνεδροι θέλησαν να καταθέσουν τους προβληματισμούς, τις αγωνίες και τις προτάσεις τους για ένα κόμμα που θα δώσει μάχες, που θα υπερασπιστεί αρχές, που θα τροφοδοτήσει την κυβέρνηση με τα στοιχεία που το ίδιο θα αντλήσει από την κοινωνία και κυρίως θα αποτελέσει την κινητήριο δύναμη για τον δημοκρατικό μετασχηματισμό της κοινωνίας κατά τη διάρκεια της εξόδου από την κρίση.
Ήταν δεκάδες οι αφανείς και οι ακούραστοι εργάτες της καθημερινής μάχης στη βάση που πέρασαν από το βήμα του συνεδρίου μεταφέροντας τις εμπειρίες των είκοσι και πλέον μηνών παραμονής του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. Ήταν οι σύνεδροι από τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου που δίνουν τη μάχη της αλληλεγγύης κόντρα στους ξενοφοβικούς. Ήταν οι εκπρόσωποι εργασιακών χώρων που απαίτησαν την παραπάνω στήριξη των προσπαθειών τους στο συνδικαλιστικό κίνημα. Ήταν οι νέοι και οι νέες που αρνούνται να συμβιβαστούν με κάθε λογική διαχείρισης. Ήταν οι εκπρόσωποι των κινημάτων που ζήτησαν την παραμονή του κόμματος στο πλευρό όσων εξακολουθούν να νιώθουν ανήμποροι να αμυνθούν στα επακόλουθα των επώδυνων συμβιβασμών.
Και ήταν αυτοί που κέρδισαν το πιο ζεστό χειροκρότημα του συνεδρίου. Ήταν αυτοί που ανανέωσαν το ραντεβού του κόμματος με την ελπίδα και την αισιοδοξία. Ήταν αυτοί που τη Δευτέρα το πρωί θα βρεθούν ξανά στη Λέσβο, στο εργοστάσιο, στις Σκουριές, στα φοιτητικά αμφιθέατρα και τα συνδικάτα για να μεταφέρουν και να μεταδώσουν το απόσταγμα του συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί αυτοί είναι ο ΣΥΡΙΖΑ.
Π. Κατσάκος
