Ανταπόκριση από τις Βρυξέλλες: Χριστίνα Βασιλάκη
«Όλα καλά;», «να προσέχεις!», «μην πλησιάσεις κοντά στα ευρωπαϊκά!». Μ' αυτές τις φράσεις και με διάχυτη αγωνία συγγενείς, φίλοι και συνάδελφοι προσπαθούν να έρθουν σε επαφή. Τα δίκτυα τηλεφωνικής επικοινωνίας έχουν μπλοκάρει μεγιστοποιώντας την αγωνία και τον πανικό. Άλλοι λένε πως το δίκτυο υπερφορτώθηκε από τα εκατομμύρια τηλεφωνήματα, άλλοι πως διακόπηκε η λειτουργία των δικτύων στη γύρω περιοχή για λόγους ασφαλείας.
Με «νεκρές» τις γραμμές, τη σκυτάλη παίρνουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα οποία αυτή τη φορά αναλαμβάνουν τον απολογισμό. Το Facebook «μετράει» έναν-έναν όσους είναι «καλά». Το Twitter πνίγεται από εικόνες καταστροφής και τα μέσα ενημέρωσης από μαρτυρίες φρίκης.
«Πόλεμος» είναι η λέξη που έρχεται στα στόματα των περισσότερο ανήσυχων, «ψυχραιμία» αυτή που επαναλαμβάνουν οι πιο μετρημένοι.
Βρισκόμαστε στη λεγόμενη «ευρωπαϊκή συνοικία» των Βρυξελλών, εδώ όπου «φιλοξενούνται» τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, το ένα σε απόσταση αναπνοής από το άλλο. Το επιβλητικό κτήριο Berleymont της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, απέναντι το «μετρημένο» Justus Lipsius του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, παραπέρα το εντυπωσιακό συγκρότημα επικοινωνούντων κτηρίων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Μόλις λίγα μέτρα μακριά, στον σταθμό του μετρό Μάελμπεκ, έχει μόλις γίνει η δεύτερη τρομοκρατική επίθεση της ημέρας και οι δημοσιογράφοι, οι ίδιοι που έχουν συνηθίσει να καλύπτουν τα μεγάλα ευρωπαϊκά γεγονότα από τη θέση του ανταποκριτή, τώρα σπεύδουν να πάρουν «πλάνα» τρόμου και πόνου. Η κυκλοφορία διακόπτεται, οι σειρήνες ουρλιάζουν, καπνοί βγαίνουν από το μετρό. Οι ευρωυπάλληλοι λαμβάνουν οδηγίες να μην εξέλθουν των κτηρίων και να απομακρυνθούν από τα παράθυρα.
Μια υπάλληλος της υπηρεσίας καθαριότητας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου μας μεταφέρει τρέμοντας πως μια συνάδελφός της μόλις γύρισε από το μετρό σε κατάσταση σοκ. «Σχόλασε πριν από λίγο η βραδινή βάρδια των καθαριστριών και πήγε να πάρει το μετρό για να γυρίσει σπίτι της. Μόλις άνοιξαν οι πόρτες, έγινε η έκρηξη. Γύρισε πίσω κλαίγοντας και σε κατάσταση σοκ. Ευτυχώς δεν έπαθε τίποτα».
Αποσβολωμένοι οι ευρωυπάλληλοι στέκονται όπου τους βρήκαν τα νέα και αναρωτιούνται τι πρέπει να κάνουν: «Να βγω έξω ή όχι;». «Πού είμαι τελικά περισσότερο ασφαλής;».
Στην «ευρωπαϊκή συνοικία» τα μέτρα ασφαλείας είναι δρακόντεια εδώ και μήνες. Πριν ακόμα από τις επιθέσεις του Παρισιού και το περίφημο λοκντάουν του περασμένου Νοεμβρίου. Oι κάτοικοι των Βρυξελλών είναι συνηθισμένοι να βλέπουν στα στρατηγικά σημεία της πόλης, μεταξύ των οποίων και το κτήριο Justus Lipsius στο οποίο λαμβάνουν χώρα οι σύνοδοι κορυφής, παρκαρισμένα τα τεθωρακισμένα οχήματα του στρατού και τους οπλισμένους στρατιώτες να περιφέρονται με το δάκτυλο στη σκανδάλη. Όμως χθες οι τρομοκράτες έφθασαν κοντά και από τότε κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος πως έφθασαν όσο κοντά μπορούσαν.
«Δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί ότι το Συμβούλιο είναι στόχος. Είναι σύμβολο της Ε.Ε.» λέει στην «Α» ελληνικής καταγωγής υπάλληλος του Συμβουλίου, συμπληρώνοντας ωστόσο πως είναι από τα καλύτερα φυλασσόμενα κτήρια και πως, όπως έδειξαν οι επιθέσεις, οι τρομοκράτες χτυπούν εκεί όπου είχαν ελεύθερη πρόσβαση. Μια άλλη υπάλληλος σχολιάζει το χθεσινό συμβάν λέγοντας πως φοβάται μήπως το χτύπημα ήταν «προειδοποιητικό» και «ίσως μια μέρα τινάξουν ολόκληρο το κτήριο στον αέρα».
Στον αντίποδα Ευρωπαίοι αξιωματούχοι διαλέγουν να πάρουν αποστάσεις και να μην εκλάβουν τη χθεσινή επίθεση στην καρδιά της «θεσμικής» Ευρώπης ως ένα τρομοκρατικό χτύπημα με στόχο την Ε.Ε. Ερωτηθείς σχετικά, ο εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Μαργαρίτης Σχοινάς αρνήθηκε να κάνει κάποιο σχόλιο. «Είναι πολύ νωρίς για να μπούμε σε μια τέτοια συζήτηση. Κάποιοι βιάζονται, αλλά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν θα ακολουθήσει» δήλωσε χαρακτηριστικά.
Ωστόσο η πραγματικότητα είναι ότι οι Βρυξέλλες από χθες έχουν προστεθεί στον «βαρύ» κατάλογο των ευρωπαϊκών πόλεων που δέχτηκαν πολύνεκρες τρομοκρατικές επιθέσεις από τους τζιχαντιστές. Και κανείς δεν φάνηκε να εκπλήσσεται. «Το λέγαμε. Να πεις πως δεν το λέγαμε» ήταν άλλωστε οι πρώτες κουβέντες που μπόρεσαν να ξεστομίσουν οι στενότεροι φίλοι. Αλλά και ο πρωθυπουργός του Βελγίου Σαρλ Μισέλ δεν έκρυψε από τους τηλεθεατές, που παρακολουθούσαν έντρομοι χθες το διάγγελμά του, ότι «οι φόβοι μας έγιναν πραγματικότητα».
Τέσσερις μόλις μέρες μετά τη σύλληψη του Σαλάχ Αμπντεσλάμ, αποδεικνύεται πως η τρομοκρατία όχι μόνο είναι βαθιά ριζωμένη στη βελγική κοινωνία, αλλά και ότι στόχος της είναι η Ευρώπη του 2016 τόσο σε επίπεδο κρατών όσο και σε επίπεδο θεσμών.
