Εθνική σύνταξη: Η εθνική σύνταξη χρηματοδοτείται απευθείας από τον κρατικό προϋπολογισμό, όχι από τις εισφορές, και θα δίδεται χωρίς εισοδηματικά κριτήρια. Ισοδυναμεί με ρήτρα ανάπτυξης που συνιστά βασική διαφορά με τη «φιλοσοφία» του Ν. 3863/2010, όπου η αναπροσαρμογή μπορούσε να είναι και προς τα κάτω.
Η εθνική σύνταξη δεν είναι η κατώτατη σύνταξη, καθώς σε αυτήν προστίθεται η ανταποδοτική σύνταξη, που βασίζεται στο αναδιανεμητικό σύστημα προκαθορισμένων παροχών, με τρόπο που να εξασφαλίζει αναδιανομή υπέρ των φτωχότερων και πιο αδύναμων.
Το κράτος εγγυάται την καταβολή τόσο της εθνικής όσο και της ανταποδοτικής σύνταξης.
Η εθνική σύνταξη αναπληρώνει τη σταδιακή κατάργηση του ΕΚΑΣ.
Αναδιανεμητικός χαρακτήρας:
α) Ο νέος τρόπος υπολογισμού των συντάξεων, λόγω της εθνικής σύνταξης, καταλήγει σε μεγαλύτερα ποσοστά αναπλήρωσης για τα χαμηλά εισοδήματα, πάνω από 80% για μηνιαίο εισόδημα μέχρι 1.000 ευρώ (χωρίς να συνυπολογίζεται και η επικουρική σύνταξη).
β) Εντάσσεται στο κύριο ασφαλιστικό σύστημα ο ΟΓΑ, διασφαλίζοντας τη σύνταξη των αγροτών, η οποία σε διαφορετική περίπτωση θα καταργούνταν το 2026.
γ) Οι εισφορές θα είναι ανάλογες με το εισόδημα, όχι αυθαίρετες επί ασφαλιστικών κλάσεων που υπολόγιζαν μόνο τον χρόνο επαγγελματικής ζωής. Έτσι οι νέοι επιστήμονες και οι αυτοαπασχολούμενοι θα ανακουφιστούν από υπέρογκες εισφορές.
Προστασία καταβαλλόμενων συντάξεων: Θα γίνει με εξορθολογισμό του συστήματος και με μικρή αύξηση των εισφορών στις επικουρικές (1% για τους εργοδότες, 0,5% για τους εργαζόμενους). Θεσπίζεται νέος τρόπος υπολογισμού της σύνταξης για όλους, λαμβάνοντας μέριμνα ώστε να μη μειωθούν οι συντάξεις -κύριες και επικουρικές- στο ύψος που καταβάλλονται έως τη δημοσίευση του νόμου. Μέχρι το πέρας του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής, θα επανυπολογιστούν όλες οι συντάξεις και η διαφορά που θα προκύπτει θα διατηρείται ως προσωπική διαφορά που θα καταβάλλεται, αλλά θα συμψηφίζεται με μελλοντικές αυξήσεις. Απεγκλωβίζεται η χορήγηση εφάπαξ παροχών. Θεσπίζεται ενιαίος τρόπος υπολογισμού στη βάση των ήδη προβλεπόμενων για τους νέους ασφαλισμένους.
Ενοποίηση ταμείων: Θεσπίζεται ενιαίο πλέγμα κοινωνικής προστασίας προνοιακών και ασφαλιστικών παροχών. Οι εισφορές και οι παροχές θα αντιμετωπίζονται πλέον με όμοιο τρόπο για όμοιες εργασιακές σχέσεις (αρχή της ισότητας), αλλά χωρίς να ισοπεδώνονται όποιες διαφοροποιήσεις προκύπτουν από την ίδια τη φύση της εργασίας ή την προώθηση συμπληρωματικών κοινωνικών πολιτικών.
Ο ενιαίος φορέας θα ενισχύσει την πάταξη της εισφοροδιαφυγής (σήμερα πάνω από 28%) και της ανασφάλιστης εργασίας (σήμερα πάνω από 20%) μέσω της ενοποίησης και ισχυροποίησης των ελεγκτικών μηχανισμών. Σήμερα η απώλεια εσόδων υπολογίζεται 6 έως 8 δισ.
Επικουρική σύνταξη: Αντικαθίσταται η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος με τον κανόνα της βιωσιμότητας του ΕΤΕΑ, εφαρμόζοντας και στις επικουρικές συντάξεις τα ενιαία ποσοστά αναπλήρωσης.
Ανακεφαλαιοποίηση των αποθεματικών των ταμείων: Μετατροπή υφιστάμενων κοινωνικών πόρων σε πόρους του συστήματος, αξιοποίηση της κινητής και ακίνητης περιουσίας των ταμείων με ίδρυση σχετικών ειδικών εταιρειών διαχείρισης, έσοδα από τις αποκρατικοποιήσεις (ταμείο αξιοποίησης δημόσιας υπηρεσίας), νέοι πόροι.
