Η "επιστροφή στις αγορές" γιορτάζεται ως βαθύ συμβολικό συμβάν, το οποίο θα απελευθερώσει την Ελλάδα από τις μνημονιακές δεσμεύσεις και την τρόικα και θα εγκαινιάσει ένα νέο κύκλο για την επιστροφή στις αγορές - πρώτα των τραπεζών που δεν δανείζονται φυσικά ακόμα, μετά των επιχειρήσεων με την αποκατάσταση της δυνατότητας έκδοσης ομολογιακών δανείων και φυσικά του ίδιου του κράτους με την έκδοση στο μέλλον ομολόγων. Στην πραγματικότητα όμως, τίποτα από αυτά δεν θα συμβεί με τη διόγκωση των προσδοκιών και των υποσχετικών.
Στην πραγματικότητα, η μεγαλύτερη "διάσωση οικονομίας" που έχει συμβεί ποτέ με την αναχρηματοδότηση του δημόσιου χρέους ύψους 300 δις ευρώ με 240 δις από θεσμικούς φορείς της Ε.Ε., το ΔΝΤ και τα κράτη - μέλη, έχει μετά από τέσσερα χρόνια Μνημόνιο, παγιδεύσει την ελληνική οικονομία. Αυτή η τεράστια "παγίδα χρέους" έχει δύο πλευρές. Πρώτον, δεσμεύει την οικονομία στην παραγωγή μόνιμων πλεονασμάτων στον προϋπολογισμό της τάξης του 4-5% του ΑΕΠ για περίπου τρεις δεκαετίες προκειμένου να εξυπηρετεί το χρέος της. Αυτό ταυτόχρονα μονιμοποιεί τις πολιτικές λιτότητας και αποδυναμώνει την ίδια την προοπτική επίτευξης σημαντικών θετικών ρυθμών ανάπτυξης. Δεύτερον, προεγγράφει έναν μόνιμο μηχανισμό εσωτερικών υποτιμήσεων αξιών προκειμένου να προσελκύονται ή να ανανεώνονται τα επενδυτικά κεφάλαια.
Υπ' αυτές τις συνθήκες η έξοδος στις αγορές στερείται νοήματος. Η αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους θα έπρεπε να είχε προηγηθεί κάθε απόπειρας επιστροφής στις αγορές. Όσο μεγαλύτερης έκτασης είναι η αναδιάρθρωση τόσο καλύτερα για τη μελλοντική επιστροφή στις αγορές με κανονικό τρόπο και κανονικά επιτόκια. Ακόμα η εγκατάλειψη των μνημονιακών πολιτικών θα πρέπει να προηγηθεί προκειμένου να σταθεροποιηθούν οι μηχανισμοί που θα ενθαρρύνουν τη δημιουργία επενδύσεων οι οποίες θα εδράζονται στην αύξηση και την παραγωγή νέων αξιών και όχι στην απαξίωση υπαρχουσών. Υπό τις συνθήκες αυτές η διπλή έξοδος από την "παγίδα του χρέους" και το Μνημόνιο οριοθετεί τη διαδικασία εξόδου της οικονομίας από τη "μεγάλη και παρατεταμένη ύφεση" στην οποία το μεγαλύτερο πρόγραμμα "διάσωσης" την έχει καθηλώσει.
