Αύξηση κατά... 70% εμφανίζουν στη χώρα μας οι τηλεφωνικές κλήσεις στην εθνική γραμμή βοήθειας για την πρόληψη των αυτοκτονιών, ενώ η συχνότητα των αυτοκτονιών στην Ελλάδα έχει επίσης αυξηθεί από 2,8 ανά 100.000 κατοίκους το 2008 σε... 5,2 το 2010!
Ιδιαιτέρως σημαντικό, όμως, είναι ότι το 75% των κατοίκων της χώρας, οι οποίοι εμφανίζουν κάποιου είδους ψυχοπαθολογία, δεν λαμβάνουν θεραπεία για το πρόβλημά τους, ενώ, πρώτη φορά μετά τη μεταπολίτευση, φαίνεται ότι καταρρέει το οικοδόμημα της πολύπαθης ψυχιατρικής μεταρρύθμισης στη χώρα μας.
Σύμφωνα με την κοινή παρουσίαση του Δημήτρη Αναγνωστόπουλου, αναπληρωτή καθηγητή Παιδοψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, και της Ευγενίας Σουμάκη, παιδοψυχιάτρου - ψυχαναλύτριας και επιστημονικής διευθύντριας της Διαγνωστικής και Θεραπευτικής Μονάδας για το Παιδί "Σπύρος Δοξιάδης", σε επιστημονικό συνέδριο με θέμα "Η κατάσταση της ψυχιατρικής των παιδιών και των εφήβων στην Ελλάδα της 'κρίσης'", η πιο πρόσφατη εθνική επιδημιολογική έρευνα δείχνει υψηλή θετική συσχέτιση ανάμεσα στην εκδήλωση επιθυμίας θανάτου και την ανεργία, αλλά και μεταξύ της εμφάνισης σοβαρής ψυχοπαθολογίας και της ανεργίας.
Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, 1 στους 6 κατοίκους της Ελλάδας ηλικίας 18 - 70 ετών έχει αναπτύξει κλινικώς σημαντική ψυχοπαθολογία και 1 στους 12 (600.000) σοβαρή ψυχοπαθολογία.
Όπως αναφέρουν μεταξύ άλλων στην κοινή παρουσίασή τους οι δύο παιδοψυχίατροι, "οι τομείς της Παιδείας, της Υγείας και της Πρόνοιας υφίστανται κατά προτεραιότητα τις αρνητικές συνέπειες της σοβούσας κρίσης. Όλα αυτά συμβάλλουν στη σημαντική αύξηση της ψυχιατρικής νοσηρότητας στο σύνολό της. Ιδιαίτερα έχει δειχθεί η σημαντική αύξηση της κατάθλιψης, των αποπειρών αυτοκτονίας και της αυτοκτονίας, αλλά και η συσχέτιση αυτών με την ανεργία και την εργασιακή ανασφάλεια. Επίσης υπάρχει άμεση συσχέτιση ανάμεσα στον πλούτο μιας χώρας και το επίπεδο της ψυχικής υγείας του πληθυσμού της".
