Σήμερα πραγματοποιούνται κυρίως ογκολογικά χειρουργεία. Τι γίνεται όμως όταν δεν γίνονται ούτε αυτά; Η Α.Τ. καταθέτει στην ΑΥΓΗ της Κυριακής όσα βιώνουν η ίδια και η μητέρα της Ο.Τ., η οποία περιμένει εδώ και εβδομάδες να χειρουργηθεί. Ωστόσο, αυτό δεν έχει συμβεί ακόμα παρά την κρισιμότητα του περιστατικού.
Η μητέρα τής Α.Τ. είναι σε λίστα αναμονής για να χειρουργηθεί στο νοσοκομείο «Ανδρέας Συγγρός». Είναι 84 ετών, με εκτεταμένο καρκίνωμα στη μύτη. Επομένως, είναι αυτονόητο ότι η επέμβαση πρέπει να γίνει άμεσα. Ωστόσο, στα τακτικά χειρουργεία του «Ανδρέας Συγγρός» δεν υπάρχει αναισθησιολόγος! «Υπήρχε μία μόνιμη αναισθησιολόγος, η οποία λόγω εγκυμοσύνης έχει πάρει άδεια. Έκτοτε δεν έχουν φέρει αντικαταστάτη. Γίνονται μόνο κάποιες επεμβάσεις οι οποίες χρειάζονται μόνο τοπική νάρκωση. Αυτή η κατάσταση έχει ως αποτέλεσμα να έχουν πάει χρονικά πίσω όσα περιστατικά χρειάζονται ολική νάρκωση» μας μεταφέρει. Μάλιστα, όπως τονίζει, το χειρουργείο είχε κανονιστεί εδώ και αρκετό καιρό, αλλά έχει αναβληθεί δύο φορές.
Παρά τις εκκλήσεις του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, η διοίκηση του νοσοκομείου, η Υγειονομική Περιφέρεια και το υπουργείο δεν δείχνουν πρόθεση να προσλάβουν νέο εργαζόμενο. Η Α.Τ. έφτασε σε τέτοια κατάσταση, που πρότεινε να πληρώσει η ίδια εξωτερικό αναισθησιολόγο, αλλά ο προϊστάμενος καθηγητής αρνείται με τη δικαιολογία ότι πιέζει την ΥΠΕ για να προσληφθεί άτομο. «Το πρόβλημα είναι σοβαρό, πρέπει να γίνει άμεσα η επέμβαση. Δεν είμαστε πλούσιοι για να πάμε σε ιδιωτικό. Ο γιατρός είναι έτοιμος να χειρουργήσει και περιμένει να φέρουν αναισθησιολόγο».
Όπως γίνεται αντιληπτό από τα παραπάνω, η Α.Τ. (της οποίας τα στοιχεία είναι στη διάθεση της εφημερίδας) βρίσκεται σε απελπιστική κατάσταση. «Δεν ξέρω πού αλλού να αποταθώ. Χρειάζεται νοσοκομείο που να έχει και πλαστικό χειρουργό για την αποκατάσταση. Είναι απαράδεκτο. Δεν είναι δυνατό να το ζω αυτό! Δεν το πιστεύω!» καταλήγει.
Καταγγελίες για τη συμμετοχή στις θεραπείες στον ιδιωτικό τομέα
Την ίδια ώρα, πληθαίνουν οι καταγγελίες ασθενών με καρκίνο που αναφέρουν ότι καλούνται να πληρώσουν συμμετοχή που αγγίζει και τα 100 ευρώ για θεραπείες στον ιδιωτικό τομέα. Όπως μας μεταφέρουν ασθενείς ανώνυμα (καθώς τονίζουν ότι φοβούνται να καταγγείλουν επώνυμα τους ιδιώτες μεγαλογιατρούς), η κατάσταση στα δημόσια νοσοκομεία και η παραμέλησή τους από την κυβέρνηση τους ωθούν αναγκαστικά στους ιδιώτες. «Τι να κάνουμε; Δεν επιλέξαμε αυτή την αρρώστια» αναφέρει ασθενής χαρακτηριστικά. Εκεί όμως συναντούν αφενός το μεγάλο κόστος της συμμετοχής, αφετέρου ορισμένους επιτήδειους γιατρούς που τους κόβουν αποδείξεις με πολύ μικρότερο ποσό.
Και πάλι, όμως, αν έχεις την οικονομική δυνατότητα, δίνεις τη μάχη που σου αναλογεί. Πολλοί είναι οι ασθενείς που αδυνατούν να καλύψουν το κόστος της θεραπείας και της εξέτασης. Αυτοί μοιάζουν να μην έχουν δικαίωμα στην ίδια τη ζωή, καθώς ούτε το δημόσιο σύστημα μπορεί να τους βοηθήσει ούτε μπορούν να απευθυνθούν στον ιδιωτικό τομέα.
Για ακόμα μια φορά αποδεικνύεται ότι η νεοφιλελεύθερη πολιτική της κυβέρνησης που άφησε το ΕΣΥ στην τύχη του είναι συνταγή αποτυχίας. Μα πάνω απ’ όλα είναι συνταγή που αφαιρεί από τους ασθενείς το μεγαλύτερο δικαίωμά τους: να παλέψουν για την ίδια τους τη ζωή με αξιοπρέπεια.
