Σε αυτή τη χώρα, ανέκαθεν, τα χρόνια της κρίσης ακόμα πιο πολύ, όλοι μιλούν –δημοσίως, εννοείται–, είτε έχουν κατακτήσει το δικαίωμα να το κάνουν είτε όχι. Και όσο και αν φαίνεται παράξενο, αν και αρχικά η κρίση επηρέασε και τη μουσική βιομηχανία, η πρώτη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ σηματοδότησε μιαν αργή αλλά σταθερή ανατροπή αυτού του κλίματος. Ήδη έχει φανεί ότι μετά το αποτέλεσμα των εκλογών του Σεπτεμβρίου η διαδικασία της ανάκαμψης θα επιταχυνθεί και θα ενταθεί.
Και αν το να αποφύγεις τους δημοσίως φωνασκούντες είναι σχετικά εύκολο μειώνοντας ή και διακόπτοντας τη σχέση σου με τα ΜΜΕ, τα πράγματα με τους αλαλάζοντες εν χορδαίς και οργάνοις είναι δυσκολότερα. Σε πλευροκοπούν ύπουλα στο μαγαζί που πίνεις ένα ποτό, από το περαστικό αυτοκίνητο ή από τα social media, είναι βαριές οι ήττες που δέχεται το γούστο, η αισθητική, ακόμα και το ηθικό σου από την ανηλεή, αδιάκοπη επίθεσή τους. Και το ζήτημα είναι: πώς θα αποφύγεις την τελική πανωλεθρία, το να δηλητηριάσουν δηλαδή την ίδια την ψυχή σου;
Πριν από πάρα πολλά χρόνια, παίρνοντας προσωπική συνέντευξη από τον Herbie Hancock, του έκανα μιαν από τις τυπικές ερωτήσεις που κάνεις σε έναν μουσικό, από τι δηλαδή εμπνέεται συνήθως. Πήρε ένα κομμάτι χαρτί, έγραψε κάτι και μου το έδωσε με ένα χαμόγελο λέγοντας: «αφού ασχολείσαι με τη μουσική, να το κρατήσεις γιατί δεν ισχύει μόνο για εμένα». Το χαρτί έγραφε: «πηγή της μουσικής είναι ο ίδιος ο εαυτός της»... Όσες φορές το σκέφτηκα από τότε, κατέληξα ότι έχει δίκιο.
Τι σχέση μπορεί να έχει αυτό με το θέμα μας;
Ότι ναι μεν πηγή της μουσικής μπορεί να είναι ο εαυτός της, αλλά αυτό είναι αδύνατον χωρίς τους φορείς, τους διαμεσολαβητές, που είναι οι δημιουργοί της. Άρα, τελικά, πηγή της είναι η σκέψη κάθε δημιουργού. Τέτοιες σκέψεις ενυπάρχουν σε κάθε νοήμονα άνθρωπο, για τη δημιουργία μουσικής απλώς απαιτείται κάτι που λέγεται ταλέντο. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε, εν δυνάμει, μέσα μας καθένας τη δική του «μουσική»...
Όπως λοιπόν μπορούμε να προφυλαχθούμε από τους ασκόπως ή δολίως δημοσιολογούντες εστιάζοντας στις σκέψεις μας, έτσι μπορούμε να προφυλαχτούμε από τη «μουσορύπανση» κλείνοντας τα αυτιά μας σε αυτήν και αφουγκραζόμενοι την εσωτερική μας «μουσική». Αν είναι μουσική ποιότητας, θα οδηγήσει και σε ποιοτικές ακροάσεις.
ΘΑΝΟΣ ΜΑΝΤΖΑΝΑΣ
