Ρεπορτάζ: Κάκη Μπαλή
Μετά το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ, πήρε χθες τη σκυτάλη της επίθεσης ενάντια στο Βερολίνο το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ασκώντας δριμεία κριτική στα πλεονάσματα που έχει η Γερμανία στο εμπορικό ισοζύγιό της και απορρίπτοντας τον ισχυρισμό της καγκελαρίου Μέρκελ ότι οι υψηλές εξαγωγές αποτελούν ένδειξη οικονομικής υγείας.
Ο αναπληρωτής γενικός διευθυντής του ΔΝΤ Ντέιβιντ Λίπτον ζήτησε από το Βερολίνο να μειώσει τα πλεονάσματά του σε «ένα κατάλληλο επίπεδο» για να βοηθήσει τους εταίρους του στην Ευρωζώνη να μειώσουν τα ελλείμματά τους.
Ένα «σημαντικά μικρότερο πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της Γερμανίας θα ήταν χρήσιμο» δήλωσε ο Λίπτον σε ομιλία του στην Αμερικανική Ακαδημία στο Βερολίνο, προσθέτοντας ότι η μείωση των υπερβολικών ελλειμμάτων στην Ευρωζώνη «απλά δεν μπορεί να γίνει αν δεν μειωθούν και τα πλεονάσματα».
Ο Λίπτον καλεί τη Γερμανία «να σηκώσει το βλέμμα της στον παγκόσμιο ορίζοντα» κατά τη χάραξη της πολιτικής της. Να σημειωθεί ότι η Γερμανία αναδείχθηκε στο νούμερο τρία των εξαγωγέων στον κόσμο το 2012, με τις εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών της να υπερβαίνουν τα 1,36 τρισεκατομμύρια ευρώ. Επιπλέον, για πρώτη φορά το πλεόνασμα στο ισοζύγιό της ξεπέρασε και αυτό της Κίνας, ενώ τα μέχρι τώρα στοιχεία για το 2013 δείχνουν ότι η τάση αυτή θα συνεχιστεί.
Υπενθυμίζεται ότι το Βερολίνο αντέδρασε έντονα προχθές στις επικρίσεις της έκθεσης του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών υποστηρίζοντας, πρώτον, ότι «έχουμε πλεονάσματα, επειδή είμαστε ανταγωνιστικοί και παράγουμε καλά προϊόντα» και, δεύτερον, ότι τα στοιχεία δείχνουν πως τονώνεται η εσωτερική μας ζήτηση. Αν και το αμερικανικό υπουργείο παραδέχθηκε μία ανάκαμψη στην εγχώρια ζήτηση της Γερμανίας, στην έκθεσή του τόνισε ότι η ανάπτυξή της «συνεχίζει να βασίζεται στο πλεόνασμα των εξαγωγών, το οποίο συνεχίζει να καθυστερεί τη διαδικασία εξωτερικής προσαρμογής της Ευρωζώνης».
Το τίμημα πληρώνουν, ανέφερε η έκθεση, οι χώρες με υψηλό χρέος, όπως η Ελλάδα και η Ιρλανδία, οι οποίες πιέζονται αφόρητα «να μειώσουν τη ζήτηση και να συμπιέσουν τις εισαγωγές τους για να κάνουν την προσαρμογή».
Πάντως, ο Λίπτον του ΔΝΤ δήλωσε ότι το Ταμείο δεν ζητά από τη Γερμανία να «αλλάξει το επιχειρηματικό της μοντέλο», αλλά να αποκαταστήσει μία καλύτερη ισορροπία της εγχώριας ζήτησής της ενθαρρύνοντας τις επενδύσεις και τις αυξήσεις των μισθών.
Κοριοί τέλος στο ΔΝΤ
Η αγαστή συνεργασία ΔΝΤ - Ηνωμένων Πολιτειών στην επίθεση ενάντια στο Βερολίνο -και όχι μόνο- προφανώς δε σημαίνει ότι η Ουάσιγκτον αφήνει το ΔΝΤ στην ησυχία του. Οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες φρόντιζαν να υποκλέπτουν και τις τηλεπικοινωνίες από και προς τα κεντρικά γραφεία του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας και σύμφωνα με δήλωση κυβερνητικής πηγής στην Ουάσιγκτον προς το Reuters ο πρόεδρος Ομπάμα αποφάσισε τις προηγούμενες ημέρες να διατάξει τον τερματισμό αυτών των παρακολουθήσεων.
Κοριοί στα γραφεία του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας; Βεβαίως. Μόνο οι ίδιοι οι παθόντες αρνούνται να σχολιάσουν την αποκάλυψη. Αντίθετα, μια σειρά Αμερικανοί εμπειρογνώμονες σε θέματα κατασκοπείας έσπευσαν να δηλώνουν χθες ότι το κέδρος από τις όποιες πληροφορίες μάθαιναν οι μυστικές υπηρεσίες από τις υποκλοπές στους δύο διεθνείς οργανισμούς είναι σίγουρα πολύ μικρότερο από τη διπλωματική ζημία που προκαλεί η αποκάλυψή τους. Επιπλέον, ο «κατασκοπολόγος» του Πανεπιστημίου της Τζόρτζια, Λοχ Τζόνσον, υποστήριξε ότι ήρθε η ώρα να βρουν μια νέα ισορροπία στη δράση τους οι μυστικές υπηρεσίες και να επικεντρώσουν τις δυνάμεις τους «στον πόλεμο ενάντια στον εχθρό, που είναι η τρομοκρατία».
Στο εδώλιο Deutsche Bank και Σία για το σκάνδαλο Libor
Πέντε χρόνια πέρασαν από την κατάρρευση της Lehman Brothers, από την εποχή που ακόμη και οι πιο νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις του κόσμου έβγαζαν πύρινους λόγους για το ότι θα ξεδοντιάσουν τους κερδοσκόπους, ότι θα βάλουν τις τράπεζες στις θέσεις τους, ότι δεν θα επιτρέψουν την... κοινωνικοποίηση των ζημιών των γκόλντεν μπόις του χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Πέντε χρόνια μετά, οι μόνοι που έμειναν να τραβούν το αυτί των τραπεζιτών είναι τα δικαστήρια. Κυρίως τα αμερικανικά, στα οποία σπεύδουν τα -ισχυρά- θύματα των γκόλντεν μπόις όχι απλά για να βρουν το δίκιο τους, αλλά και για να αποζημιωθούν για τις ζημιές τους.
Στα αμερικανικά δικαστήρια, λοιπόν, προσέφυγε η Fannie Mae, ο μεγάλος αμερικανικός οργανισμός στεγαστικής πίστης, που κρατικοποιήθηκε για να διασωθεί από την κρίση, εναντίον 9 μεγάλων διεθνών τραπεζών, που εμπλέκονται στο σκάνδαλο Libor, στην υπόθεση χειραγώγησης του διατραπεζικού επιτοκίου.
Χθες παρουσιάστηκε το κείμενο της μήνυσης με την οποία οι ενάγοντες ζητούν 800 εκατομμύρια δολάρια αποζημίωση για τις ζημίες που υπέστη σαν εξαιτίας της χειραγώγησης. Στο εδώλιο η γερμανική Deutsche Bank, οι ελβετικές UBS και Credit Suisse, η ολλανδική Rabobank -το αφεντικό της οποίας αναγκάστηκε την περασμένη εβδομάδα να παραιτηθεί λόγω του σκανδάλου- οι βρετανικές Barclays και Royal Bank of Scotland και οι αμερικανικές Bank of America, Citigroup και JP Morgan. Καμία από τις εν λόγω τράπεζες δεν θέλησε να σχολιάσει τη μήνυση, πλην όμως όλες τους φοβούνται ότι, ακόμη κι αν γλιτώσουν την καταδίκη στη συγκεκριμένη υπόθεση, θα την πατήσουν σε κάποια επόμενη από τις μηνύσεις που ετοιμάζονται.
Να σημειωθεί ότι από τα διατραπεζικά επιτόκια εξαρτώνται χρηματοπιστωτικές συναλλαγές ύψους άνω των 300 τρισεκατομμυρίων δολαρίων -γι' αυτό και κάθε χειραγώγηση αποφέρει τεράστια κέρδη στους παραβάτες και αντίστοιχες ζημίες στους υπόλοιπους. Τις περισσότερες από αυτές τις ζημίες πληρώνουν στο τέλος οι φορολογούμενοι των διαφόρων χωρών, καθώς οι κυβερνήσεις αναγκάζονται να διασώσουν τα χαμένα τραπεζικά ιδρύματα.
Να σημειωθεί, επίσης, ότι οι περισσότεροι θύτες προσπαθούν να βγουν από το κάδρο της Δικαιοσύνης πληρώνοντας εξωδικαστικά αποζημιώσεις και πρόστιμα. Αυτός ήταν και ο βασικός λόγος που γκρεμίστηκε η κερδοφορία της Deutsche Bank, όπως φάνηκε από τη δημοσίευση των στοιχείων της τις προάλλες, καθώς η τράπεζα κρατά δισεκατομμύρια στην άκρη για να πληρώσει τα επόμενα πρόστιμα που την περιμένουν.
