Ανταπόκριση από το Παρίσι: Αλίκη Παπαδομιχελάκη
Στις 11 η ώρα το εβδομαδιαίο περιοδικό Σάρλι Έμπντο δέχθηκε επίθεση από δύο το λιγότερο μασκοφόρους. Η επίθεση άφησε 12 νεκρούς και 11 τραυματίες, από τους οποίους 4 σε κρίσιμη κατάσταση. Είναι η πιο πολύνεκρη ένοπλη επίθεση που πραγματοποιήθηκε εδώ και 40 χρόνια στο Παρίσι. Στόχος της ένα από τα γνωστότερα εβδομαδιαία σατιρικά περιοδικά της Γαλλίας. Ανάμεσα στους 12 νεκρούς, οι τέσσερις γνωστοί γελοιογράφοι: Cabu, Charb, Tignous, Wolinski. Tις γελοιογραφίες τους φιλοξενούσαν και άλλες εφημερίδες, εκθέσεις και συλλογές.
Το εβδομαδιαίο αυτό φύλλο έπαιζε μέχρι τα μέσα των '70s θετικό ρόλο, σοσιαλδημοκρατικών προσανατολισμών, με τον γνωστό σατιρικό του στυλ. Την περίοδο εκείνη έζησε στο εσωτερικό του μια ρήξη ως προς τους δημοσιογραφικούς και πολιτικούς προσανατολισμούς και κάποιοι δημοσιογράφοι αποχώρησαν από τη σύνταξη. Την τελευταία δε περίοδο αντιμετώπιζε, όπως και άλλα έντυπα μέσα, οικονομικές δυσκολίες.
Εδώ και περισσότερα από έξι χρόνια είχε στις γελοιογραφίες του συχνές αναφορές θρησκευτικού χαρακτήρα, πότε-πότε ακόμη και προβοκατόρικες. Οι ιδιαίτερες αναφορές στο Ισλάμ και στον προφήτη Μωάμεθ πολλαπλασιάστηκαν από το 2012. Έτσι έγινε στόχος απειλών από την πλευρά εξτρεμιστών ισλαμιστών, που θέλησαν να βάλουν φωτιά στα γραφεία του. Από την περίοδο εκείνη είχε μόνιμη παρουσία αστυνομικών στην είσοδό του.
Η βάρβαρη, δολοφονική αυτή επίθεση έρχεται να επιβαρύνει το ομιχλώδες κλιματικά, πολιτικά και κοινωνικά Παρίσι. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως οι εγκέφαλοι και εκτελεστές της επίθεσης είναι επαγγελματίες του είδους. Στόχος τους, να σπείρουν τον φόβο και έμμεσα να δώσουν τροφή στις πιο μαύρες αναπαραστάσεις και αντιδράσεις της γαλλικής κοινωνίας σε πολλαπλά επίπεδα.
Δεν χρειάζεται να σπεύσουμε να δώσουμε εμείς απαντήσεις σε ζητήματα, που αφορούν κυρίως τη Δικαιοσύνη και τις γαλλικές αρχές. Μια πρώτη ματιά πολιτικής ανάλυσης φτάνει για να αντιληφθούμε το πόσο η κατάσταση είναι λεπτή αυτή τη στιγμή. Οφείλουμε όμως να ενημερώσουμε το ελληνικό κοινό πως οι όποιες εξτρεμιστικές ενέργειες ρίχνουν λάδι στη φωτιά, αναθερμαίνουν αναπαραστάσεις ταυτότητας και σε τελευταία ανάλυση συγκαλύπτουν τους βαθύτερους οικονομικο-κοινωνικούς προβληματισμούς και δυσχέρειες.
Τα ζητήματα πολιτικής, κοινωνικής, πολιτιστικής και πολιτισμικής ταυτότητας και ευαισθησίας μπορούν να βρουν εύφορο έδαφος στον διάλογο, όταν αυτός είναι ειλικρινής και ουσιαστικά δημοκρατικός. Σε μια χώρα σαν τη Γαλλία, που πάνω από 5 εκατομμύρια είναι μουσουλμάνοι πρώτης και δεύτερης γενιάς και που δεν ξέρουμε πόσοι είναι οι μη καταγεγραμμένοι μουσουλμάνοι μετανάστες, είναι απόλυτη ανάγκη να υπάρξει νηφαλιότητα. Να μη γίνει κανενός είδους σκόπιμη πολιτική εκμετάλλευση, ρατσιστικού χαρακτήρα, ενάντια στους μουσουλμάνους πολίτες.
Σεβόμαστε βαθιά τον πόνο των οικογενειών των θυμάτων και καταδικάζουμε το στυγερό αυτό έγκλημα. Ευχόμαστε στον γαλλικό λαό ο νέος χρόνος να φέρει και ευχάριστα γεγονότα, καρπό συνειδητών προσπαθειών και αγώνων ενάντια στην κρίση.
Ευελπιστούμε πως οι κρίσιμες γεωπολιτικές εξελίξεις στη Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή και στην Υποσαχάρια περιοχή δεν θα δώσουν τροφή σε νέα εξτρεμιστικά φαινόμενα. Πως η δίνη των τραγικών γεγονότων δεν θα συνεχιστεί.
Μόνο με πολιτικά, κοινωνικά, άρα δημοκρατικά μέσα μπορούν να βρουν τη λύση τους τα σύνθετα προβλήματα, γέννημα της κρίσης και των κατά τόπους ηγεμονικών συμπεριφορών.
Οι εξελίξεις στην Ελλάδα και ο προεκλογικός αγώνας των προοδευτικών και ριζοσπαστικών δυνάμεων για σταδιακή έξοδο από τη βαθιά κρίση δείχνουν πού βρίσκονται τα ουσιαστικά διακυβεύματα, με σεβασμό στις πολιτιστικές ιδιαιτερότητες.
