Ας γυρίσουμε αρκετά χρόνια πίσω, στο μακρινό 1916. Τότε που ο ελληνικός βωβός κινηματογράφος έκανε τα πρώτα του βήματα, με λίγα τεχνικά μέσα, αλλά με ανθρώπους που είχαν όραμα και θέληση για κάτι περισσότερο από όσα η τεχνολογία τους επέτρεπε. Εκείνη την εποχή ο δημοσιογράφος Δήμος Βρατσάνος αποφασίζει να περάσει στη σκηνοθεσία και το σενάριο γυρίζοντας μια από τις πρώτες ταινίες μεγάλου μήκους υπό τον τίτλο "Ο ανήφορος του Γολγοθά". Θέμα του βεβαίως, όπως δηλώνει και ο τίτλος, τα Πάθη του Χριστού.
Η ταινία ήταν μια παραγωγή της εταιρίας "Άστυ Φιλμ" και, σύμφωνα με το σενάριο, μια γυναίκα που σπούδαζε σε μοναστήρι των Κυκλάδων είδε σε όραμα τα Πάθη του Χριστού και με αυτήν την αφορμή γινόταν η εξιστόρηση του θέματος.
Συμμετείχαν οι ηθοποιοί Γιώργος Πλούτης (Ιησούς), Άρης Μαλιαγρός (Φαρισαίος), κάποιος Ιωαννίδης (Κώστας ή Γιάννης ή Ιάσων), Περικλής Πλεμενίδης (ή Ποιμενίδης), Μαρίκα Φιλιππίδου (Μαρία), Φωτεινή Λούη, Χριστίνα Καλογερίκου, Θανάσης Μαρίκος (Σίμων Κυρηναίος) και Μάνος Φιλιππίδης (Πόντιος Πιλάτος).
Μπορεί κάποιος να βρει και να δει την ταινία; Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της Ταινιοθήκης της Ελλάδος, τα γυρίσματα ναι μεν δεν ολοκληρώθηκαν, ωστόσο αργότερα το υπάρχον υλικό μονταρίστηκε και προβλήθηκε με τον τίτλο "Τα Πάθη του Χριστού". Ωστόσο, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας "Εμπρός" (05.04.1969), σε ρεπορτάζ που υπογράφει ο Αρτέμης Μάτσας και με πληροφορίες που είχε δώσει παλιότερα ο πρωταγωνιστής της ταινίας, Γιώργος Πλούτης, η ταινία όχι απλώς ολοκληρώθηκε, αλλά μάλιστα η πρεμιέρα δόθηκε "με εξαιρετική λαμπρότητα στο Πάνθεον και στον θερινό κινηματογράφο του Ζαχαράτου, συνεκέντρωσε όλη την καλή κοινωνία και θεωρήθηκε το κοσμικώτερο καλλιτεχνικό γεγονός της εποχής. Το αποτέλεσμα -παρ' όλο που οι εφημερίδες είχαν απασχοληθή εκτενώς με τα διάφορα επεισόδια του γυρίσματος- ήταν πολύ ικανοποιητικά και οι εισπράξεις εξαιρετικές". Όμως το γεγονός δεν επιβεβαιώνεται από καμία άλλη πηγή.
Εκείνο που πραγματικά συνέβη και σημάδεψε την πορεία της ταινίας είναι τα επεισόδια που συνέβησαν κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της σκηνής της ανάβασης του Ιησού στον Γολγοθά, στον λόφο της Δεξαμενής στα Άνω Πετράλωνα, στην περιοχή των παλαιών Σφαγείων.
Συγκεκριμένα, το βιβλίο "Πετράλωνα, μια συνοικία Άνω - Κάτω" των Μάρως Βουγιούκα και Βασίλη Μεγαρίδη (εκδόσεις Φιλιππότη) αναφέρει για το συμβάν: Όταν είδαν τον ηθοποιό που υποδυόταν τον Ιησού να κουβαλάει στους ώμους του τον σταυρό "οι πετρομαχητές των Πετραλώνων συγκεντρώθηκαν αμέσως στον λόφο εφοδιασμένοι με 'πυρομαχικά', όχι μόνο πέτρες, αλλά και ξύλα, σίδερα, ακόμα και υπολείμματα από τα παρακείμενα σφαγεία της Αθήνας, και άρχισαν να εκσφενδονίζουν τα εφόδιά τους επάνω στην κουστωδία. Αλλόφρονες ο σκηνοθέτης, ο οπερατέρ και οι ηθοποιοί το έβαλαν στα πόδια, ενώ τα μουλάρια, που έμειναν χωρίς αναβάτη, όρμησαν αφηνιασμένα προς κάθε κατεύθυνση, σκορπίζοντας τον πανικό, κάτω από τον καταιγισμό από πέτρες που δεν έλεγε να σταματήσει".
Τα επεισόδια περιγράφονται και από εφημερίδα της εποχής: "Το πανδαιμόνιο έγινε μεγαλύτερο όταν τα άλογα που συμμετείχαν στην πομπή, άρχισαν να αφηνιάζουν. Οι αξιωματικοί που τα ίππευαν καθώς και οι... πραιτωριανοί, μάταια προσπάθησαν να τα συγκρατήσουν. Έτσι, με τους παράξενους αναβάτες τους, που έτρεμαν κυριολεκτικά, έφτασαν στις... Τζιτζιφιές. Η συνέχεια είναι πολύ πρωτότυπη και δύσκολα μπορεί να την συλλάβει η ανθρώπινη φαντασία. Η Αστυνομία βλέποντας τους παράξενους καβαλλάρηδες, τους επέρασε για τρελλούς... Ώρες κράτησε η ανάκριση. Όταν αφέθηκαν ελεύθεροι, επέστρεψαν πάλι στον τόπο του γυρίσματος -του... μαρτυρίου θα έπρεπε να γράψουμε καλύτερα- για να συνεχίσουν την εργασία τους".
