"Γίγαντα της χρυσής εποχής του Χόλιγουντ" αποκαλεί στη νεκρολογία του τον Μίκι Ρούνεϊ, που έφυγε από τη ζωή στα 93 του χρόνια, το επαγγελματικό περιοδικό "Variety" κάνοντας έμμεση αναφορά στο χαμηλό του ανάστημα (το ύψος του ήταν περίπου 1.60), που ήταν αντιστρόφως ανάλογο του ταλέντου του. Γεννημένος στις 23 Σεπτεμβρίου του 1920, ο Μ. Ρούνεϊ ήταν γόνος καλλιτεχνικής οικογένειας, καθώς και οι δύο γονείς του δούλευαν στο vaudeville. Ο μικρός βγήκε στη σκηνή σε ηλικία μόλις 15 μηνών, φορώντας σμόκιν και κρατώντας πούρο!
Όταν χώρισαν οι γονείς του, η μητέρα του τον πήρε στο Χόλιγουντ και ο μικρός Μίκι εμφανίστηκε σε ταινία σε ηλικία επτά ετών, στο φιλμ «Orchids and Ermine» (1927). Την ίδια χρονιά τον "βάφτισαν" Μίκι Μαγκουάιρ και πρωταγωνίστησε σε περίπου 50 μικρού μήκους ταινίες του βωβού. Μετά από χρόνια επέστρεψε ξανά στο όνομά του. Η φιλμογραφία του Ρούνεϊ σε ταινίες και τηλεοπτικές δουλειές ξεπερνά τους 300 τίτλους, ενώ είχε επίσης δουλέψει στη διαφήμιση, στο ραδιόφωνο, είχε ηχογραφήσει δίσκους και εκτός όλων των άλλων ήταν και εξαιρετικός ντράμερ.
Προτάθηκε δύο φορές για το Οσκαρ Α' ρόλου («Babes in arms», 1939 και «Η ανθρώπινη κωμωδία», 1943) και δύο φορές για το Όσκαρ Β' ρόλου («The bold and brave», 1956 και «Η μαύρη καλλονή», 1979) αλλά δεν το κέρδισε ποτέ για ερμηνεία του. Το 1939 του δόθηκε ένα ειδικό "παιδικό" Οσκαρ (το οποίο μοιράστηκε με την Ντ. Ντάρμπιν) και το 1983 ένα τιμητικό για το σύνολο της καριέρας του.
Στις δεκαετίες του '50 και του '60 ο Μίκι Ρούνεϊ ήταν ένας πολύ καλός καρατερίστας β' ρόλων, σε ταινίες όπως «Οι γέφυρες του Τόκο Ρι», «Ρέκβιεμ για έναν πυγμάχο» και «Πρόγευμα στο Τίφανις», ενώ κράτησε και πρωταγωνιστικούς ρόλους, όπως στην ταινία «Baby Face Nelson» του 1957.
