Οι Μύθοι του Αισώπου δεν έπαψαν ποτέ να είναι γοητευτικοί, να διαβάζονται με ενδιαφέρον, να ανεβαίνουν στο θέατρο, να εμπνέουν κινηματογραφικές παραγωγές και να μπολιάζουν ποικιλοτρόπως τη λογοτεχνία για παιδιά και όχι μόνο. Ο Αίσωπος, ο αρχαίος μας παραμυθάς με την ταπεινή καταγωγή, χρησιμοποίησε για την αφήγηση των ιστοριών του ίσως την πιο μοντέρνα διηγηματική φόρμα: Θέση των χαρακτήρων-ηρώων του που είναι κυρίως ζώα, αλλά και άνθρωποι και στοιχεία της φύσης, σαφήνεια θέματος, ευρεία θεματολογία εμπνευσμένη από την καθημερινή ζωή, λιτή αφήγηση, παραβολικός λόγος σε καλοζυγισμένες δόσεις, συνοχή νοήματος-εκφοράς, ιστορίες με αρχή, μέση και τέλος, με την κατάληξη βέβαια να μην είναι ερμητικά «κλειστή», αλλά να αφήνει στον ακροατή και αναγνώστη ερμηνευτική και σημασιολογική ευελιξία.
Σε αυτό το πλαίσιο και με εμπειρία χρόνων στη δραματοποίηση ιστοριών, από την παραδοσιακή και σύγχρονη ελληνική λογοτεχνική παραγωγή, η ομάδα Μικρός Νότος παρουσιάζει μέχρι και τις 9 Απριλίου στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης τη θεατρική σύνθεση για παιδιά με τον τίτλο «Αισωπομαχίες». Στη σπονδυλωτή παράσταση παρουσιάζονται πέντε μύθοι του Αισώπου: «Το Τζιτζίκι και το Μυρμήγκι», «Οι δύο Τράγοι», «Ο Βοριάς και ο Ήλιος», «Ο Κάβουρας και το Φίδι», «Ο Λαγός και η Χελώνα».
Οι πέντε ιστορίες αποτελούν πέντε ενότητες όπου καταστάσεις συγκρουσιακές, συμπεριφορικές διαθέσεις, πράξεις παρουσιάζονται επί σκηνής ευθύβολα, μεστά και χωρίς περιττές φλυαρίες, τόσο σε επίπεδο λόγου όσο και σκηνικής επιτέλεσης. Σε μια παράσταση που διαρκεί εξήντα λεπτά συνδυάζεται η ζωντανή μουσική, με τη μελετημένη κίνηση-χορογραφία (επιμέλεια κίνησης: Έλενα Γεροδήμου) και την αναπαράσταση των μύθων. Ο Νίκος Αξιώτης, η Δήμητρα Σκέμπη και η Έλσα Λουμπαρδιά αναλαμβάνουν να παραστήσουν τους χαρακτήρες, να χορέψουν, να τραγουδήσουν, να αλληλεπιδράσουν με το κοινό. Η Χρύσα Διαμαντοπούλου, σταθερός άξονας της ομάδας, βρίσκεται πίσω από την οργάνωση και πραγματοποίηση της καλλιτεχνικής ιδέας, ενώ στη συλλογική σκηνοθετική και κειμενική, μουσική επιμέλεια, βασικό ρόλο παίζει ο Πέτρος Δαμουλής.
Διάδραση με το κοινό
Η παράσταση αρχίζει με την εισαγωγή του κοινού στο κλίμα των μύθων μέσα από τη συζήτηση με τους ηθοποιούς. Ακολουθεί η παρουσίαση των μουσικών οργάνων (τύμπανα, κιθάρα, άρπα, βροντή, καζού, magic drum, καλίμπα, ξύστρα, μουσική γαβάθα, καστανιέτες, κρόταλα, ζήλιες, καχόν) που χρησιμεύουν τόσο για τη μουσική συνοδεία όσο και για τα ηχητικά εφέ, και τα οποία χειρίζονται επιδέξια οι ηθοποιοί. Βασικό παραστασιακό μέλημα είναι ο συνδυασμός της εννοιολογικής καθαρότητας με την υποκριτική και εικαστική ακρίβεια. Με καλόγουστο χιούμορ, ενδιαφέροντες διαλόγους προσαρμοσμένους στις σύγχρονες προσλαμβάνουσες των παιδιών, με διακειμενική διάθεση, ρυθμό, παρουσιάζονται καταστάσεις όπως η άγονη και επιζήμια αντιπαράθεση, η ανάγκη ισορροπίας μεταξύ εργασίας και διασκέδασης, η ματαιότητα της ανθρώπινης φιλοδοξίας, η αξία της πραγματικής φιλίας και της αγάπης, η επιδίωξη της συναίνεσης, οι σχέσεις στο σχολείο, στην κοινωνία.
Οι ηθοποιοί απλώνουν αβίαστα τη δράση μεταξύ σκηνής και πλατείας. Η σκηνική τους διάδραση είναι καθοριστική. Η ενέργεια διαχέεται αβίαστα και ευαίσθητα. Οι τεχνικές αφήγησης είναι εμπεδωμένες, η υποκριτική αγκαλιάζει το κείμενο και εκτείνεται πέρα από αυτό. Στην παραστασιακή επίδοση συμβάλλουν έξυπνα τα σκηνικά αξεσουάρ και οι χωρικοί-χαρακτηρολογικοί δείκτες που έχει επιμεληθεί σε ασπρόμαυρη γκάμα η Γεωργία Μπούρδα.
Οι μύθοι του Αισώπου ευτυχούν στην παράσταση της ομάδας Μικρός Νότος, που φαίνεται ξεκάθαρα ότι έχει πλέον τη δική της, ιδιαίτερη θεατρική ταυτότητα. Μια ταυτότητα που δουλεύεται με ειλικρίνεια, επίμονα, άοκνα και με αγάπη πολλά χρόνια τώρα.
