Live τώρα    
Ελεονόρα Μανόνα / Η ελευθερία της γυναικείας συνείδησης είναι ο σημερινός φεμινισμός
  • Μείωση μεγέθους γραμματοσειράς
  • Αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
Εκτύπωση

Ελεονόρα Μανόνα / Η ελευθερία της γυναικείας συνείδησης είναι ο σημερινός φεμινισμός

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Η Ελεονόρα Μανόνα είναι μια τραγουδοποιός που τόσο η συνθετική και ενορχηστρωτική όσο και η στιχουργική της «γλώσσα» διαφοροποιούνται αποφασιστικά αλλά και αυθόρμητα από αυτή της πλειονότητας των συγχρόνων της. Το έδειξε με τον πρώτο δίσκο της, το περυσινό «ΟνειροΠόλη» που το υπέγραψε ως Nora’s Cinematic, ένα ψευδώνυμο που δείχνει πόσο είχαν επηρεαστεί τα τραγούδια αλλά και οι οργανικές συνθέσεις της, τόσο ως προς τη φόρμα όσο και ως προς την ατμόσφαιρα, από την κινηματογραφική μουσική. Το «Κορίτσι εσωστρεφές» που το ακολούθησε στα τέλη Απριλίου φέρει το αληθινό ονοματεπώνυμό της και είναι ένα album που μιλά για τις διαπροσωπικές σχέσεις στην εποχή μας μέσα από μια ματιά η οποία δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο γυναικεία του σήμερα με μια μουσική εξίσου σύγχρονη αλλά καθόλου «του συρμού».

Ως Nora’s Cinematic είχες και κάποια τραγούδια με αγγλικό στίχο. Γιατί τον εγκατέλειψες και πόσο εύκολο είναι να τα γράφεις πια όλα στα ελληνικά;

Δεν τον εγκατέλειψα, στο μέλλον είναι πιθανό να γράψω ξανά στα αγγλικά. Αγαπώ τον αγγλικό στίχο και την ευελιξία του στον ρυθμό. Ωστόσο, όταν θέλω αγγλικό στίχο, πρώτα απευθύνομαι στην αδερφή μου και το δουλεύουμε παρέα! Μου είναι ευκολότερο να εκφράζομαι στη μητρική μου γλώσσα.

Ο τίτλος «Κορίτσι εσωστρεφές» και το ομότιτλο τραγούδι είναι μια «εξομολογητική» περιγραφή του εαυτού σου ή αυτοσαρκαστικός;

Εξίσου και τα δύο. Τον δίσκο τον βλέπω σαν μια διαδικασία ωρίμανσης και επούλωσης τραυμάτων. Ο αυτοσαρκασμός μου βγαίνει αυθόρμητα. Ευτυχώς!

Η στιχουργική θεματολογία του δίσκου είναι εντελώς γυναικεία. Θα έλεγες ότι είναι και φεμινιστική, με την έννοια έστω που έχει η λέξη μετά το MeToo;

Δεν ξεκίνησα με στόχο να γράψω έναν φεμινιστικό δίσκο, αλλά ίσως φέρει μία τέτοια διάθεση γιατί επιμένει να κοιτά τον κόσμο μέσα από μία γυναικεία συνείδηση που δεν ζητά άδεια για να υπάρξει και να αναπτυχθεί. Οι ιστορίες του αφορούν γυναίκες που αγαπούν, επιθυμούν, πληγώνονται, αντιστέκονται και αυτοπροσδιορίζονται. Αυτή η ελευθερία της γυναικείας συνείδησης είναι για εμένα η πιο ουσιαστική έκφραση του σύγχρονου φεμινισμού.

Τα τραγούδια είχαν ήδη ολοκληρωθεί όταν άρχισε η συνεργασία σου με τους Δραμαμίνη ή συνέβαλαν και συνθετικά σε αυτά;

Οι Δραμαμίνη -δηλαδή οι αδελφοί Γιάννης και Χάρης Μιχαηλίδης- είναι από τους καλύτερους παραγωγούς στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή! Έχουν φοβερά ακούσματα αλλά και ιδέες, όμως σεβάστηκαν απόλυτα τις συνθέσεις μου. Ο σκοπός ήταν να τις αναδείξουν και όχι να τις αλλάξουν και τους ευχαριστώ πολύ για την αγάπη που έδειξαν στα τραγούδια.

Ανεξάρτητα από αυτό, πόσο σημαντική είναι η συμβολή τους στο τελικό αποτέλεσμα;

Άκρως σημαντική. Αυτός ο δίσκος ανήκει και στους τρεις μας.

Ο συνδυασμός συνθετικής γραφής, στίχων και ερμηνείας καθιστούν το album μια από τις ελάχιστες περιπτώσεις ελληνικού δίσκου που φέρνουν στον νου τη σχολή γυναικών τραγουδοποιών της διεθνούς σκηνής όπως η Alanis Morissette. Σου φαίνεται παράξενη αυτή η άποψή μου;

Η Αlanis Morissette, η Regina Spektor και η Fiona Apple είναι από τις αγαπημένες μου τραγουδοποιούς-ερμηνεύτριες. Οι συγκρίσεις με τόσο εμβληματικές μουσικές προσωπικότητες με τιμούν! Δεν ήταν ποτέ πρόθεσή μου να ενταχθώ συνειδητά σε μια συγκεκριμένη σχολή. Εκείνο που με ενδιαφέρει περισσότερο είναι να παραμένω ειλικρινής και να γράφω για όσα με πονάνε και όσα λαχταρώ.

Ποιους συνθέτες και συνθέτριες αναγνωρίζεις ως κυριότερες επιρροές σου;

Είναι πολλοί και πολλές, σίγουρα πάντως ο Μάνος Χατζιδάκις και η Λένα Πλάτωνος.

Θεωρείς τον εαυτό σου περισσότερο δημιουργό, ερμηνεύτρια ή εξίσου και τα δύο;

Δημιουργό. Την ερμηνεία την αγαπώ βαθιά αλλά τη βιώνω περισσότερο ως προέκταση της δημιουργίας παρά ως ξεχωριστή ιδιότητα.

Το ότι το δεύτερο όργανό σου, εκτός από το πιάνο/ακορντεόν, είναι το βιολί έπαιξε ένα ρόλο στον τρόπο που συνθέτεις;

Το πιάνο το λατρεύω και σε αυτό γράφω τα τραγούδια μου. Το βιολί με βοήθησε κυρίως στην ενορχήστρωση, στο να δίνω σημασία στη λεπτομέρεια και να έχω στοχοπροσήλωση, πράγματα απαραίτητα όταν γράφεις, γιατί συνήθως δεν αρκεί η πρώτη έμπνευση.

Το Nora’s Cinematic ήταν σχεδόν μοναδικό για την ελληνική σκηνή, είχε ένα πολύ ιδιαίτερο και σαγηνευτικό ύφος και ατμόσφαιρα. Το έχεις αφήσει πίσω ή αυτός ο δίσκος είναι ένα εξαίρετο «διάλειμμα» και θα επιστρέψεις σε αυτό;

Πάντα θα αγαπώ το Nora’ s Cinematic και το μόνο που θα πω είναι ότι δεν ολοκλήρωσε ακόμα τον κύκλο του.

Αισθάνεσαι το ίδιο άνετα με τα πιο ρυθμικά, ακόμα και χορευτικά τραγούδια του δίσκου, και πόσο εύκολο είναι να μεταφερθεί ο ήχος του στη σκηνή;

Αυτός ο δίσκος είναι κάτι που δεν έχω ξανακάνει και θα είναι και μία πρόκληση για εμένα. Έχουμε φτιάξει όμως μια υπέροχη μπάντα για τις συναυλίες και ανυπομονώ να δείξω και την άλλη μου πλευρά. Με νοιάζει πιο πολύ να μεταφέρω στη σκηνή το συναίσθημα των τραγουδιών πέρα από τον ήχο.

Και τα σχέδιά σου για την παρουσίαση του δίσκου και γενικότερα για το καλοκαίρι, ίσως και λίγο πιο μακροπρόθεσμα;

Τον Οκτώβριο θα γίνει η παρουσίαση του δίσκου. Έτσι το καλοκαίρι θα την προετοιμάζω, αλλά θα έχω και πρόβες για την επόμενη και τελευταία σεζόν μιας παράστασης που επί τέσσερα χρόνια ήταν sold out, του έργου «Tο πάρτυ της ζωής μου» σε σκηνοθεσία του Ανέστη Αζά. Θα έχω την τιμή και την ευτυχία να είμαι δίπλα στη συγγραφέα και πρωταγωνίστριά του Ελένη Ράντου, μία ηθοποιό που πάντα θαύμαζα και γνωρίζοντάς την ο ενθουσιασμός μου μεγαλώνει. Θα παίζω ακορντεόν και θα τραγουδώ μαζί με τον εξαίρετο Αλέξανδρο Ιακώβου στο βιολί.

Ανήσυχη και πολυπράγμων, η Ελεονόρα Μανόνα δεν θα σταματήσει να εξελίσσεται και αυτό είναι το κυριότερο εχέγγυο για έναν/μία δημιουργό ώστε να παραμείνει όχι μόνον ενεργός/ή αλλά και ενδιαφέρων/ουσα.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΓΝΩΜΕΣ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

EDITORIAL

ΑΝΑΛΥΣΗ

SOCIAL

ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΥΝΔΡΟΜΩΝ
ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ 2.0