Του Κώστα Καλδάρα*
Στα τεσσεράμισι χρόνια διακυβέρνησής του ο ΣΥΡΙΖΑ και όλοι οι προοδευτικοί πολίτες δώσαμε μάχες. Ίσως κάνοντας κάποια λάθη ή παραλείψεις, αλλά λάθη κάνει όποιος αγωνίζεται, ζωή έχει όποιος ζει! Εάν όμως συγκρίνουμε τα όποια λάθη με τα σωστά, τους όποιους συμβιβασμούς με τα επιτεύγματα, τότε δεν μπορεί να μείνει σε κανέναν καμία αμφιβολία... Παλέψαμε και νικήσαμε!
Στον πολιτισμό καταφέραμε πολλά, αλλά θα σταθώ μόνο σε ένα. Τη δημιουργία του αυτοδιαχειριζόμενου οργανισμού πνευματικής ιδιοκτησίας. Ένα όνειρο δεκαετιών, που έδωσε στους Έλληνες δημιουργούς τη δυνατότητα να διαχειρίζονται μόνοι τους τα δικαιώματα τους και όχι να τους εκμεταλλεύονται και να τους κλέβουν ιδιωτικές εταιρείες. Αυτή η κατάκτηση δεν αποτελεί μια συντεχνιακή νίκη, αλλά μια νίκη του πολιτισμού μας, που αντιμετωπίζει πλέον με σεβασμό τους ανθρώπους του πνεύματος και της τέχνης. Τους ανθρώπους που έβλεπαν τη δημιουργία να γίνεται εμπόριο, την έμπνευση συνταγή, την εργασία τους περιττή και την κοινωνία χωρίς ψυχή. Μια κοινωνία που οι “άριστοι” των προηγούμενων κυβερνήσεων της δώριζαν μαντίλια για να κουνάει αποχαιρετώντας τον πολιτισμό.
Επειδή όμως προέρχομαι από τη Βόρεια Ελλάδα και συγκεκριμένα από τη Νάουσα Ημαθίας, όπου ζω τα τελευταία χρόνια, δεν θα σταθώ μόνο στον πολιτισμό της τέχνης, αλλά και στον κοινωνικό μας πολιτισμό. Αυτόν που με κραυγές, με συκοφαντίες, με απειλές και ψέματα οι οδηγοί του κατεστημένου της Δεξιάς, αγκαλιά με την Ακροδεξιά, καταρράκωσαν. Αφορμή αποτέλεσε η Συμφωνία των Πρεσπών, αιτία όμως η δίψα για εξουσία των “νόμιμων ιδιοκτητών της χώρας”. Αυτών που μπροστά στο κομματικό συμφέρον δεν διστάζουν όχι μόνο να πουν ψέματα, αλλά και να διαπομπεύσουν, να εκβιάσουν, ακόμη και να δολοφονήσουν τη σκέψη του Έλληνα πολίτη και μαζί με αυτή και τον ίδιο μας τον πολιτισμό.
Αλλά δεν σταμάτησαν εκεί. Όταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ο ελληνικός λαός δίδασκαν στην παγκόσμια κοινότητα την αλληλεγγύη, όταν εμείς αγκαλιάζαμε τους πρόσφυγες, τα μικρά παιδιά, τις μανάδες και τους πατεράδες, οι άλλοι “υπερπατριώτες” - ρατσιστές, μισάνθρωποι και μοιραίοι ουρλιάζανε για κλειστά σύνορα. Τώρα το μίσος για τον συνάνθρωπο το βάζουν και στο πρόγραμμά τους. Κι αυτό είναι ακόμη ένα πλήγμα στον κοινωνικό μας πολιτισμό.
Όμως για ποιον κοινωνικό πολιτισμό να μιλήσεις σε εκείνους τους κληρονόμους της εξουσίας, όταν το 2014 είχαν φέρει τον λαό και τη χώρα μας στα όρια της χρεοκοπίας, σε βαθιά ανθρωπιστική κρίση, στην απαξίωση; Για ποιον εργασιακό πολιτισμό μπορείς να μιλήσεις με εκείνους που άφησαν δισεκατομμύρια χρέη στο Δημόσιο και άδεια ταμεία, που έφεραν την ανεργία στο 28% και ήταν σε ανάπτυξη μόνο η διαπλοκή και η διαφθορά; Για ποιον ανθρώπινο πολιτισμό να μιλήσεις σε εκείνους που θέλουν να φέρουν την επταήμερη εργασία, τις απολύσεις, την ιδιωτικοποίηση της Υγείας; Για ποιον πολιτικό πολιτισμό να μιλήσεις σ' αυτούς που ακούνε συνταγματική αναθεώρηση και απλή αναλογική κι ανατριχιάζουν; Για ποιον πολιτισμό του διαλόγου να μιλήσεις με αυτούς που κρύβονται κι αν τους ρωτήσεις όχι το ΠΩΣ (αυτό το ξέρουμε καλά), αλλά το ΓΙΑΤΙ χρεοκόπησαν την πατρίδα μας, δεν θα πάρεις ποτέ καμία απάντηση όχι γιατί δεν ξέρουν, αλλά επειδή είναι γεμάτοι από την αλαζονεία της εξουσίας και του κομματικού συμφέροντος γιατί θέλουν να ξεχάσουμε!
Εμείς όμως δεν ξεχνάμε! Κι αυτός ο λαός που νίκησε το 2015, έτσι θα νικήσει ξανά και στις 7 του Ιούλη του 2019.
Η επιλογή μου από τον ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία και τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα να συμμετέχω στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας αποτελεί μια μεγάλη προσωπική τιμή, αφού βρίσκομαι δίπλα σε σημαντικούς ανθρώπους, σύμβολα της ιδεολογίας μας, δίπλα σε αγωνιστές της ζωής, της εργασίας, των επιστημών, της πολιτικής, του πολιτισμού.
Αυτή όμως η αναγνώριση αποτελεί διπλή τιμή για εμένα, γιατί συμβολίζει την αξία που δίνει η Αριστερά στην περιφέρεια.
Γιατί η Αριστερά αγκαλιάζει και νοιάζεται για ολόκληρη την Ελλάδα, απ’ άκρη σ’ άκρη, από εργαζόμενο σε εργαζόμενο, από πολίτη σε πολίτη, από άνθρωπο σε άνθρωπο! Αυτό το χαρακτηριστικό προσφέρει σε όλους όσοι συμμετέχουμε σε αυτό τον εκλογικό αγώνα έναν εύκολο έργο. Ένα έργο που γράφτηκε με τις λέξεις της αλήθειας, με τη γνώση και τη μνήμη, την αυταπάρνηση και το όραμα για το μέλλον της χώρας μας! Από την άλλη, όμως, έχουμε απέναντί μας την προπαγάνδα του ψέματος, τα συστημικά ΜΜΕ, τη διαπλοκή και τους μηχανισμούς του κατεστημένου. Απέναντί μας έχουμε όλους εκείνους που οδήγησαν τη χώρα μας στη χρεοκοπία, την αναξιοπρέπεια, τη διαφθορά. Αυτούς που φτωχοποίησαν τον Έλληνα, εξαφάνισαν τη μεσαία τάξη που τώρα επικαλούνται, κοροϊδεύοντας τον λαό για ακόμη μια φορά! Αυτός ο μηχανισμός είναι ο αντίπαλος και όχι οι ιδέες τους. Μοναδικό μας όπλο είναι η αλήθεια και τα έργα!
Θα κλείσω όμως όπως άρχισα: Πριν από τεσσεράμισι χρόνια δώσαμε μια υπόσχεση, δώσαμε έναν αγώνα και τον κερδίσαμε.
Τώρα ήρθε ο καιρός ο ελληνικός λαός να αισθανθεί και τα οφέλη... Να συνεχίσει, να προχωρήσει μπροστά!
Πριν από τεσσεράμισι χρόνια, παρά τις προβλέψεις των καναλιών και της διαπλοκής, είχαμε βγει νικητές. Έτσι θα γίνει και τώρα...
Μαζί νικήσαμε τότε, μαζί θα νικήσουμε και τώρα!
* Ο Κώστας Καλδάρας είναι μουσικοσυνθέτης - εικαστικός, υποψήφιος βουλευτής Επικρατείας ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία
