Μερικές φορές καλό είναι να θυμόμαστε ή καλύτερα να… μην ξεχνάμε. Έτσι λοιπόν δεν ξεχνάμε ότι κατά το αρχικό κύμα διασπάσεων, οι βουλευτές που αποχώρησαν από τον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ και μετέπειτα συγκρότησαν τη Νέα Αριστερά δήλωναν αλλοίωση της φυσιογνωμίας του κόμματος. Υποστήριξαν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ υπό τη νέα τότε ηγεσία μεταλλάχθηκε σε ένα αρχηγικό, δεξιού προσανατολισμού κόμμα, απομακρυσμένο από τις ριζοσπαστικές αριστερές του ρίζες. Με αυτό τον τρόπο ηθικοποιούσαν και συγχρόνως νομιμοποιούσαν την αρπαγή της έδρας. Δήλωναν, ας μην ξεχνάμε, ότι «διατηρούν τις έδρες τους επειδή οι ίδιοι παραμένουν πιστοί στο πολιτικό πρόγραμμα και τις αξίες με τις οποίες εξελέγησαν από τους πολίτες, ενώ το ίδιο το κόμμα είναι εκείνο που μετακινήθηκε ιδεολογικά».
Στο μεταγενέστερο κύμα ανεξαρτητοποιήσεων, οι βουλευτές που συνδέθηκαν με τον Στέφανο Κασσελάκη (πριν ο ίδιος προχωρήσει σε νέο πολιτικό σχηματισμό) ή αποχώρησαν λόγω της εσωκομματικής σύγκρουσης, εξέφρασαν στις επιστολές τους καταγγελία για εσωκομματικό αποκλεισμό. Υποστήριξαν ότι η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ προχώρησε σε αντιδημοκρατικές πρακτικές, αποκλεισμούς συνέδρων και μελών, ακυρώνοντας τη λαϊκή ετυμηγορία της βάσης. Δήλωναν ότι η παραμονή τους στη Βουλή ως ανεξάρτητοι αποτελεί υποχρέωση απέναντι στους χιλιάδες ψηφοφόρους που ζητούσαν ανανέωση και εκδημοκρατισμό, τις οποίες το κόμμα αρνήθηκε να υλοποιήσει.
Η συντριπτική πλειοψηφία των στελεχών που παρέμειναν τότε στον ΣΥΡΙΖΑ, συμπεριλαμβανομένων και αρκετών από όσους αποχωρούν τώρα, είχαν καταδικάσει την κράτηση των εδρών από όσους αποχώρησαν, είχαν υπογράψει κομματικά κείμενα ή είχαν κάνει δηλώσεις που χαρακτήριζαν την κράτηση των εδρών «αντιδεοντολογική» και «αντιδημοκρατική» και θεωρούσαν ότι οι αποχωρήσεις έγιναν επειδή απλώς «έχασαν τις εσωκομματικές εκλογές» και δεν αποδέχθηκαν το αποτέλεσμα της κάλπης. Συνεπώς, θεωρούσαν ότι η κράτηση των εδρών αποτελούσε «κλοπή» της λαϊκής εντολής προς το κόμμα.
Στο τρέχον κύμα εξόδου βουλευτών, οι βουλευτές με δηλώσεις τους εστιάζουν σε μια εικόνα πλήρους διάλυσης. Στις επιστολές τους προς το Προεδρείο της Βουλής αναφέρουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει εισέλθει σε μια μη αναστρέψιμη πορεία «εκφυλισμού» και εσωστρέφειας. Τονίζουν ότι το κόμμα έχει χάσει τον ρόλο του ως αξιωματική αντιπολίτευση στην πράξη, καθιστώντας αδύνατη την εκπροσώπηση των συμφερόντων των πολιτών μέσα από τα εναπομείναντα κομματικά όργανα.
Σήμερα, η διαφοροποίηση στη στάση τους και τα επιχειρήματα που επιστρατεύουν για να δικαιολογήσουν γιατί οι ίδιοι κρατούν τις έδρες τους εντοπίζονται στο επιχείρημα της «αλλαγής των συνθηκών».
Ισχυρίζονται ότι η δική τους αποχώρηση δεν οφείλεται σε απλή εσωκομματική διαφωνία, αλλά σε πλήρη εκφυλισμό, διάλυση και ιδεολογική μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ. Ισχυρίζονται ότι το κόμμα που εξελέγησαν να υπηρετήσουν δεν υφίσταται πλέον στην πράξη, άρα ηθικά η έδρα ανήκει στους ίδιους και στους ψηφοφόρους που τους εμπιστεύτηκαν.
Αναστρέφουν λοιπόν το σκεπτικό επικαλούμενοι την θεωρία της «πολιτικής αυτονομίας του βουλευτή» και ενώ στο παρελθόν επικαλούνταν τον Κώδικα Δεοντολογίας του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος ρητά αναφέρει ότι οι έδρες ανήκουν στο κόμμα, στις σημερινές επιστολές ανεξαρτητοποίησής τους προς το Προεδρείο της Βουλής προτάσσουν το Σύνταγμα, το οποίο ορίζει ότι οι βουλευτές έχουν απεριόριστο δικαίωμα γνώμης και ψήφου κατά συνείδηση.
Αυτή η μεταστροφή αποτελεί το κεντρικό σημείο επίθεσης από τα εναπομείναντα στελέχη και μέλη του ΣΥΡΙΖΑ. Τους υπενθυμίζουμε τις δηλώσεις που έκαναν οι ίδιοι πριν από μερικούς μήνες κατά των… «αποστατών»: Συλλογικά ή ατομικά τοποθετούνταν δηλώνοντας ότι οι έδρες κερδήθηκαν χάρη στο λογότυπο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, τον μηχανισμό και το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ και όχι λόγω προσωπικής απήχησης των βουλευτών - «Οι έδρες ανήκουν στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και στην Αριστερά» - «Η παρακράτηση της έδρας αποτελεί σαφή παραβίαση του Κώδικα Δεοντολογίας, τον οποίο όλοι οι υποψήφιοι βουλευτές είχαν υπογράψει ελεύθερα πριν από τις εκλογές» - «Όποιος αποχωρεί από το κόμμα οφείλει, για λόγους πολιτικής ηθικής και σεβασμού στη λαϊκή ετυμηγορία, να επιστρέψει την έδρα του στη συλλογικότητα» - «Η άρνηση παράδοσης των εδρών αποτελεί αλλοίωση της βούλησης του ελληνικού λαού» και «πολιτική κλοπή», υπογραμμίζοντας ότι οι πολίτες ψήφισαν το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ και το πρόγραμμά του, και όχι μεμονωμένα πρόσωπα, συνεπώς η στάση τους να κρατήσουν τις έδρες στερούνταν οποιασδήποτε ηθικής νομιμοποίησης.. Οι βουλευτές που είχαν ταυτιστεί απόλυτα με τη γραμμή της «επιστροφής των εδρών», με την τωρινή τους απόφαση να κρατήσουν τις έδρες ως ανεξάρτητοι, αποτελούν μνημείο πολιτικής ασυνέπειας, διπλής γλώσσας και πολιτικού οπορτουνισμού.
Ας ευχηθούμε μεγαλόψυχα στους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που αποχώρησαν πρόσφατα, καλή επιτυχία στη νέα τους πολιτική διαδρομή. Μακάρι αυτή τη φορά να βρουν επιτέλους όλα όσα αναζητούσαν και να μας πείσουν ότι οι διαφωνίες τους δεν ήταν απλώς θέμα χρονοδιαγράμματος και μιας βολικής στάσης αναμονής. Ας τους ευχηθούμε, η περίοδος της πολιτικής τους «ανεξαρτησίας» να αποδειχθεί όσο το δυνατόν συντομότερη, ώστε να ολοκληρωθεί γρήγορα η αναμενόμενη διαδρομή τους προς την ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα.
Άλλωστε, ο προορισμός ήταν ήδη γνωστός και η ενδιάμεση στάση έμοιαζε περισσότερο με διαδικαστική λεπτομέρεια παρά με πραγματική ανεξαρτησία. Οι πολίτες, ευτυχώς, διαθέτουν και μνήμη και κρίση των επιλογών και της συνέπειας του καθενός.
