«Να μισείτε τους Δημοκρατικούς περισσότερο απ’ ό,τι μισούν αυτοί εσάς». Αυτό είναι το σλόγκαν των σκληρών του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, δηλαδή των τραμπικών, που αποτελούν και το κίνημα MAGA (Κάντε την Αμερική Μεγάλη Ξανά). Το γεγονός ότι χρησιμοποιείται με τόση άνεση ή θράσος αυτό το σλόγκαν δείχνει το εμφυλιακό κλίμα στο οποίο βρίσκεται η πιο ισχυρή χώρα του πλανήτη. Άλλωστε, η πολιτική Τραμπ στηρίζεται σε αυτή την πραγματικότητα, στους διαχωρισμούς που βιώνει εδώ και χρόνια η αμερικανική κοινωνία. Οι οπαδοί του Τραμπ, η παράταξη του Τραμπ και τα στελέχη της, για να στηρίξουν και ιδεολογικά το μίσος, χρησιμοποιούν τον «κόκκινο φόβο», τον φόβο του κομμουνισμού. Μια θεώρηση του προηγούμενου αιώνα και μάλιστα στην καρδιά του Ψυχρού Πολέμου.
Ο Αμερικανός Πρόεδρος αναφέρει τους πολιτικούς αντιπάλους του, τους Δημοκρατικούς, ως «ριζοσπάστες αριστερούς» και την αριστερή τους πτέρυγα ως «σκληροπυρηνικούς, άθεους κομμουνιστές», που «δεν θέλουν να έχουν μια επιτυχημένη χώρα». Ο Στίβεν Μίλερ, αναπληρωτής προσωπάρχης του Λευκού Οίκου, ο άνθρωπος που διαμορφώνει την ιδεολογία της κυβέρνησης Τραμπ, προωθεί με πολλούς προπαγανδιστικούς τρόπους τον ισχυρισμό ότι κάθε πολιτικός αντίπαλος είναι κομμουνιστής ή οπαδός των κομμουνιστών. Είναι η πολύ παλιά θεωρία των συνοδοιπόρων. Έτσι κάθε Δημοκρατικός ταυτίζεται με τον «κομμουνιστικό κίνδυνο». Φυσικά και η αριστερή πτέρυγα των Δημοκρατικών ή κινήματα όπως οι Antifa χαρακτηρίζονται ο πυρήνας του «κόκκινου εχθρού». Ο Στίβεν Μίλερ είναι επίσης ο συντάκτης του Προεδρικού Διατάγματος του περασμένου φθινοπώρου με το οποίο το αντιφασιστικό κίνημα χαρακτηρίζεται ως «εγχώρια τρομοκρατική οργάνωση».
Τις τελευταίες μέρες ο Μάρκο Ρούμπιο και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ πρόσθεσαν σε όλα αυτά και τη διεθνή «ακροαριστερή τρομοκρατία» που απειλεί την Αμερική. Οι πανεθνικές εκλογές του Νοεμβρίου για τη Βουλή και τη Γερουσία είναι κρίσιμες για την πορεία της διακυβέρνησης του Τραμπ. Διότι αν χάσει την πλειοψηφία, τον έλεγχο των δύο νομοθετικών σωμάτων, τότε θα πρέπει να κυβερνά μόνο με τα δικά του Προεδρικά Διατάγματα που και αυτά έχουν όρια. Και είναι αυτός ο λόγος που ο Τραμπ επιδιώκει να μεγαλώσει το χάσμα στην αμερικανική κοινωνία ώστε να μπετονάρει τη δική του πλευρά, δηλαδή τις ψήφους στο MAGA.
Τα ατέλειωτα κέρδη του Τραμπ
Την ίδια ώρα που ο Τραμπ διατείνεται ότι θέλει να κάνει την Αμερική μεγάλη ξανά, αυτό που σίγουρα μεγαλώνει είναι τα δικά του κέρδη. Τον πρώτο χρόνο της δεύτερης θητείας του εμφάνισε κέρδη της προσωπικής του περιουσίας κατά 2,2 δισ. δολάρια. Το θέμα είναι και πολιτικά και ηθικά και νομικά κολάσιμο. Δεν είναι δυνατόν ο εν ενεργεία Πρόεδρος να μεγαλώνει την περιουσία του γιατί κάνει μπίζνες στη βάση της πολιτικής (αποφάσεων) που ο ίδιος αποφασίζει. Με περισσό θράσος έφτασε στο σημείο να προτείνει τροπολογία με βάση την οποία η εφορία και άλλες Αρχές ελέγχου να μην μπορούν να ελέγξουν τον ίδιο και την οικογένεια του! Φυσικά και δεν μπορεί να περάσει μια τέτοια ρύθμιση. Έχει όμως σημασία το γεγοός ότι ο Τραμπ μπορεί και το διατυπώνει δημοσίως.
Την ίδια ώρα κανείς δεν μπορεί να υπολογίσει τα κέρδη που έχουν οι φίλοι επιχειρηματίες του Τραμπ. Ο πόλεμος κατά του Ιράν, οι αυξομειώσεις των τιμών της ενέργειας -ανάλογα και με τις αποφάσεις Τραμπ και τις πολεμικές επιχειρήσεις- όπως και τα όσα συμβαίνουν στα αμερικανικά χρηματιστήρια δημιουργούν βάσιμα την εικόνα των παιγνίων κερδοσκοπίας. Υπάρχουν κάποιοι που γνωρίζουν εκ των προτέρων τι θα αποφασίσει ο απρόβλεπτος Τραμπ; Το ερώτημα βρίσκεται συνεχώς στη δημόσια σφαίρα, εκ του αποτελέσματος. Διότι υπάρχουν κάποιοι που κερδίζουν και μάλιστα πολύ.
