Στον Χαράλαμπο Γιάννου για το έργο του "Πείνα" απονεμήθηκε, ομόφωνα, το Κρατικό Βραβείο συγγραφής θεατρικού έργου καθώς "το έργο είναι χτισμένο με κοφτούς θεατρικούς διαλόγους που αποδίδουν καθαρά τη σκέψη του συγγραφέα και ελέγχουν τις μελετημένες συγκρούσεις των προσώπων", όπως διαπίστωσε η Κριτική Επιτροπή. Το χρηματικό έπαθλο του βραβείου είναι 5.000 ευρώ.
Απονεμήθηκαν επίσης ομόφωνα δύο έπαινοι στον Αντώνη Παπαϊωάννου για το έργο του: "Μια καλή είδηση" και στον Γιάννη Φίλια για το "Φωτιά στις πιρόγες", ενώ ειδική αναφορά γίνεται στα έργα «Κοιμήσου Μικρούλα / Κοιμήσου» της Εστέρ Αντρέ Γκονζάλες, «Μόντι» του Νίκου Καμτσή, «Undone» του Μιχαήλ Άνθη, «Το νησί των τυφλών ή αλλιώς... 'Ανακαλύψτε τους αισιόδοξους'» της Νίκης Ράπτη και "Αλφονσίνα H2O" του Διαμαντή Γκιζιώτη αφού σύμφωνα με την Επιτροπή "η προσπάθειά τους συμβάλλει στον βηματισμό μιας νέας σημαντικής θεατρικής γραφής".
Το Κρατικό Βραβείο για νέους θεατρικούς συγγραφείς απονεμήθηκε κατά πλειοψηφία στον Αλέξανδρο Μαυρόγιαννη για το έργο του "Η Θέση", καθώς "αξιολογήθηκε θετικά η καθαρή και ανταποκρινόμενη στις σημερινές κοινωνικές συνθήκες ιδεολογική θέση του κειμένου, που υποστηρίζεται από ένα μεστό σκηνικό λόγο και λειτουργικούς χαρακτήρες". Το χρηματικό έπαθλο του βραβείου είναι 3.000 ευρώ. Έπαινος κατά πλειοψηφία δόθηκε στη Θεώνη Δέδε για το έργο της "Sunny Days" .
Στον Δημήτριο Ζώτο απονεμήθηκε ομόφωνα το Κρατικό Βραβείο συγγραφής θεατρικού έργου για παιδιά για το έργο του "Ο Ιππότης με τη μεγάλη καρδιά και Η Μάγισσα της Λύπης". Σύμφωνα με το σκεπτικό "το έργο εμπνέεται από τον Δον Κιχώτη και από το Κάστρο της Ωριάς του Γεωργίου Θεοτοκά, αντλώντας στοιχεία και μοτίβα και αναπλάθοντάς τα σε ένα δραματουργικά πρωτότυπο κείμενο, το οποίο υμνεί τις αξίες της προσφοράς, της αγάπης, της φιλίας, της αλληλεγγύης και του θάρρους. Διαθέτει δραματουργικές αρετές και θεατρικότητα η οποία επιτυγχάνεται σε μεγάλο βαθμό μέσα από τη δημιουργία ελκυστικών ρόλων - χαρακτήρων". Το βραβείο συνοδεύεται από 3.000 ευρώ. Έπαινος απονεμήθηκε ομόφωνα στη Δήμητρα Βικτωρία Πανάγου για το έργο. "Της φωτιάς και του αέρα και του δρόμου δίχως γυρισμό".
Όπως σημειώνει ωστόσο η Κριτική Επιτροπή για το συγκεκριμένο είδος, "τα κείμενα που κατατέθηκαν στην πλειονότητά τους, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, ταυτίζονται με προτάσεις ικανές να ανταποκριθούν στις ανάγκες της σχολικής ζωής ή μιας σχολικής γιορτής, αλλά όχι και στις σκηνικές απαιτήσεις μιας ολοκληρωμένης επαγγελματικής παράστασης".
