ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΝΙΚΟΣ ΛΙΟΝΑΚΗΣ
Με χτυπήματα απέναντι στα νέα κόμματα που διεκδικούν να αποκτήσουν τα πρωτεία στην «Κεντροαριστερά» και που σε κάθε περίπτωση προσπαθούν να απευθυνθούν στη δεξαμενή αυτού του χώρου επιχειρεί ο Ευ. Βενιζέλος να «απαντήσει» στις ασφυκτικές πιέσεις που ασκούνται στο ΠΑΣΟΚ από το Ποτάμι και το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών που ίδρυσε ο Γ. Παπανδρέου.
Παράλληλα, είναι αναγκασμένος να παίρνει αποστάσεις από τη Ν.Δ., κάτι που επιχειρεί λαμβάνοντας αποστάσεις από την τακτική που της καταλογίζει για "εκφοβισμό" των πολιτών. Επανειλημμένες είναι, από την άλλη, και οι κατηγορίες προς τον ΣΥΡΙΖΑ για τακτική "λαϊκισμού" και "ανευθυνότητα" ως προς το ζήτημα της συνέχειας του κράτους.
Τα «πυρά» προς τον Γ. Παπανδρέου εξαπολύονται συγκαλυμμένα, ως υπαινιγμοί και χωρίς ονομαστικές αναφορές προς τον πρώην πρωθυπουργό, σε μια προσπάθεια να αποφευχθεί η ευθεία σύγκρουση, η οποία, όπως εκτιμούν επιτελείς της Χαρ. Τρικούπη, θα δημιουργούσε μια πόλωση στη βάση που δεν θα ωφελούσε το ΠΑΣΟΚ. Έτσι, μετά το πρώτο κύμα ευθέων επιθέσεων προς τον Γ. Παπανδρέου με την κατηγορία της διάσπασης του ΠΑΣΟΚ για καθαρά προσωπικά κίνητρα, ο Ευ. Βενιζέλος -που χθες μίλησε σε συγκέντρωσης στο Δημοτικό Θέατρο Καλλιθέας- περιορίζεται σε αναφορές όπως «ένα είναι το ΠΑΣΟΚ» και στη ρήση του Ανδρέα Παπανδρέου ότι «δεν τεμαχίζεται και δεν κληρονομείται». Ως προς το κόμμα του Γ. Παπανδρέου, το ΚΙΔΗΣΟ, είναι εμφανής η προσπάθεια απαξίωσής του, με τον χαρακτηρισμό «μόρφωμα». Εξίσου υπαινικτικές πλην σαφείς είναι και οι επιθέσεις προς το Ποτάμι, το οποίο επίσης δεν κατονομάζει και στο οποίο αναφέρεται ως «νέα ΔΗΜ.ΑΡ.». Ο Ευ. Βενιζέλος προσπαθεί να αποδομήσει το κόμμα του Στ. Θεοδωράκη, το οποίο θεωρεί συνέχεια του κόμματος του Φ. Κουβέλη, επιτιθέμενος στη ΔΗΜ.ΑΡ. για την αλλαγή της στάσης της, τις «αμφιθυμίες» και τις «αντιφατικότητες», ώστε να δείξει ότι το Ποτάμι θα διαγράψει παρόμοια πορεία και συνεπώς είναι αφερέγγυο.
Παράλληλα, στον προεκλογικό λόγο του προσπαθεί να αναδείξει τον ρόλο του ΠΑΣΟΚ-Δημοκρατική Παράταξη ως εκείνον του «εγγυητή» της «εθνικής σταθερότητας» για την αμέσως επόμενη μέρα των εκλογών, με το επιχείρημα ότι δεν υπάρχουν περιθώρια για καθυστερήσεις ως προς την ολοκλήρωση της διαπραγμάτευσης εντός των χρονικών ορίων της δίμηνης τεχνικής παράτασης του Μνημονίου. Σε αυτό το πλαίσιο, και εκφράζοντας τη βεβαιότητα ότι δεν θα υπάρξει αυτοδυναμία, ισχυρίζεται ότι δεν πρέπει να υπάρξουν διπλές εκλογές και ακυβερνησία, ως προς την οποία επισείει τον κίνδυνο για την οικονομία.
Με αυτά τα επιχειρήματα παρουσιάζει ως μετεκλογικό μονόδρομο για το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό τη συγκρότηση μιας κυβέρνησης «εθνικής ενότητας» την οποία «εγγυάται» το ΠΑΣΟΚ και στην οποία θα συμμετέχει ο ΣΥΡΙΖΑ και η Ν.Δ. Παράλληλα όμως στην προγραμματική συμφωνία που προτείνει θέτει ως βασική προϋπόθεση τη συνέχιση των συμφωνηθέντων για την ασκούμενη πολιτική που υπηρέτησε η συγκυβέρνηση Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ. Εσχάτως δε, ως «απάντηση» στις πιέσεις και τις κατηγορίες της αξιωματικής αντιπολίτευσης για τη στάση της κυβέρνησης ως προς το ζήτημα του χρέους, ο Ευ. Βενιζέλος έχει προβεί σε κάποιες προσεκτικές, ίσως και αμήχανες, διατυπώσεις-παραδοχές περί κουρέματος του χρέους. Αναφορές που εντάσσει στις ρυθμίσεις που αποφασίστηκαν το 2012 και που μέσα από τις «παραμετρικές» αλλαγές, όπως λέει, συνιστούν και νέο κούρεμα.
