Οι φετινές φοιτητικές εκλογές διαφέρουν. Έχουν φόντο τους γεμάτους δρόμους από διαθέσιμους διοικητικούς υπαλλήλους, το "όχι" στο "μαύρο" από τα μουσικά σύνολα της ΕΡΤ με συναυλίες στο Πολυτεχνείο, τις διαμαρτυρίες των φοιτητών που δεν μπόρεσαν να γραφτούν σε Πανεπιστήμιο γιατί πέρασαν στην Περιφέρεια κι όχι κάπου κοντά στο σπίτι τους. Είναι αυτές που ανοίγουν την αυλαία των εκλογικών αναμετρήσεων, ίσως κι αυτές που θα στείλουν το πρώτο μήνυμα ανατροπής.
Σ' ένα από τα πεζούλια της Νομικής συναντήσαμε τέσσερις φοιτητές της Αριστερής Ενότητας, από τη Νομική, το Πολιτικό Νομικής, την Ψυχολογία Παντείου και τα ΜΜΕ του ΕΚΠΑ. Λίγες ώρες πριν ανοίξουν οι κάλπες, κάπου ανάμεσα στις αφισοκολλήσεις και τις απανωτές συνελεύσεις, μίλησαν για τη σημερινή πραγματικότητα στις Σχολές, τους αγώνες που πρέπει να δοθούν, τις μάχες που κερδήθηκαν και τους καρπούς της που γεύονται τώρα όπως το αυτοδιαχειριζόμενο κυλικείο στο κτήριο της Σίνα. Παρότι από διαφορετικές σχολές τα "θέλω" τους ήταν κοινά. "Για το Πανεπιστήμιο των αναγκών μας και την κοινωνία των ονείρων μας", το προεκλογικό σλόγκαν που διάλεξαν και "προδίδει" ότι ο αγώνας είναι διπλός. Και για την Παιδεία και για την Κοινωνία.
Από τις 7 το πρωί μέχρι τις 7 το βράδυ χιλιάδες θα ψηφίσουν και θα αποφασίσουν είτε για Πανεπιστήμια που τους χωρούν όλους, είτε για Πανεπιστήμια που πάνε με το πορτοφόλι. Αυτό είναι το δίλημμα που προκύπτει από τις (αντι)θέσεις των παρατάξεων. Για την αλλαγή μιλούν και η ΔΑΠ με το "Υπάρχει λόγος" και η ΠΑΣΠ με το "Οραματιζόμαστε, αγωνιζόμαστε για την αλλαγή". Υπάρχει όμως διαφορά. "Η μόνη αλλαγή που θέλουν είναι η ιδιωτικοποίηση των Πανεπιστημίων, εξίσωση των πτυχίων κι η αστυνομία στις σχολές", λέει η Αλεζίνη από τη Νομική, που φέτος τελειώνει το 2ο έτος, ανοίγοντας την κουβέντα.
"Έκαναν σεμινάριο την... αποπολιτικοποίηση. Κατάφεραν να γεμίσουν τα μπουζούκια και ν' αδειάσουν τις συνελεύσεις", προσθέτει η Ιώ πρωτοετής από τα ΕΜΜΕ. Νίκος (Πολιτικό, 1ο έτος) και Μάιρα (Πάντειο, 2ο έτος) συμφωνούν. "Η θεωρία από την πράξη απέχουν. Η ΠΑΣΠ υιοθετεί αριστερή ρητορεία, αλλά δεν είναι πουθενά στους αγώνες για το Πανεπιστήμιο. Χαρίζουν ψευδαισθήσεις, χωρίς να δημιουργούν τις προϋποθέσεις για ανατροπή", λένε.
Ο Νίκος ζει για πρώτη φορά εκλογές. "Μου αρέσει που ο κόσμος συντάσσεται μαζί μας και λέει ότι θα μαυρίσει ΠΑΣΠ και ΔΑΠ. Θέλει την ανατροπή". Είναι ωστόσο κοινό μυστικό. Οι εποχές που ο κόσμος κατέκλυζε τις κάλπες έχουν περάσει, η αποχή αυξάνεται. "Είναι αποτέλεσμα των πολιτικών που περιγράψαμε που δίνουν βάρος στο lifestyle και όχι στην ουσία". Παρόλα αυτά, ακόμα και σήμερα που το φοιτητικό κίνημα δεν βρίσκεται στα πάνω του, οι εκλογές εξακολουθούν να αντιμετωπίζονται ως κεντρικό γεγονός, να καθορίζουν δράσεις κι εξελίξεις. Υψηλά ποσοστά της ΑΡ.ΕΝ. στις σχολές θα σήμαινε για την Αλεζίνη "παλεύουμε με καλύτερους όρους για το Πανεπιστήμιο που θέλουμε. Πρώτα απ' όλα θα γίνονται συνελεύσεις".
"Πρώτο ζητούμενο να "ξυπνήσουν", όχι να ψηφίσουν"
Τι σημαίνει όμως παλεύω για το Πανεπιστήμιο που θέλω; "Σημαίνει ότι δεν έχουμε απολυμένους. Σημαίνει ότι υπάρχει σίτιση και στέγαση για όλους τους φοιτητές", λέει η Μάιρα. Το πρώτο έτος το έβγαλε στο Ρέθυμνο. Αναγκάστηκε να έρθει στην Αθήνα για οικονομικούς λόγους. "Οι σπουδές είναι πολυτέλεια", κάνει με νόημα. Για τα προβλήματα που πλήττουν την ίδια, βρήκε διέξοδο στους αγώνες στην ΑΡ.ΕΝ. Το ίδιο θέλει να πετύχει και για άλλο κόσμο. "Στόχος μας δεν είναι να έρθει ο κόσμος και να μας δώσει ψηφαλάκια. Στόχος είναι να ενεργοποιηθεί", τονίζει.
Η αποχή από τα "κοινά" των σχολών συχνά συνοδεύεται και από "επιθέσεις". "Μας λένε κομματόσκυλα, ενώ άλλοι λένε ότι δεν συμμετέχουν γιατί θα στιγματιστούν. Όταν όμως αγωνίζεσαι για τα ιδανικά σου, δεν είναι στιγματισμός, αλλά περηφάνια να είσαι αριστερός, να είσαι στην Αριστερή Ενότητα", λέει η Αλεζίνη. Η ερώτηση - απάντηση γίνεται άτυπο "σχήμα" μεταξύ των τεσσάρων τους. "Το Πανεπιστήμιο δεν είναι ασύνδετο με την κοινωνία. Όπως βλέπουμε άμαζες πορείες, έτσι βλέπουμε κι άμαζες συνελεύσεις ή αποστασιοποίηση του κόσμου από τα ζητήματα της σχολής", απαντά ο Νίκος. "Μόνος μπορείς να φτάσεις γρήγορα, μαζί μπορούμε να φτάσουμε πιο μακριά", η απάντησή τους στον ατομικό δρόμο. Το κυλικείο της Νομικής, αυτοδιαχειριζόμενο εδώ κι ένα χρόνο είναι η απόδειξη ότι οι συλλογικοί αγώνες έχουν ταβάνι τους τον ουρανό. "Ανήκε σε ιδιώτες, τώρα είναι χώρος για τους φοιτητές με τιμές που είναι λογικές για φοιτητές".
Τους ρωτάμε "γιατί ΑΡ.ΕΝ.". Απαντούν ταυτόχρονα "γιατί όχι;". "Η ΑΡ.ΕΝ. μας εκφράζει γιατί παλεύει για τους φοιτητές και για τους εργαζόμενους. Γιατί παρεμβαίνει αγωνιστικά, δεν μένει στα λόγια". Στα φυλλάδια της ΑΡ.ΕΝ. βρίσκει τις βασικές της αρχές. Δίκτυο, αυτονομία, ριζοσπαστισμός, αριστερά, σχήμα. Δεν μιλάμε για κούφιες λέξεις, αλλά για τη μαγιά της Αριστερής Ενότητας. Όπου Δίκτυο, δίαυλος πολιτικής επικοινωνίας μεταξύ των αριστερών δυνάμεων, όπου Αυτονομία, αμφισβήτηση κηδεμονευόμενου συνδικαλισμού, όπου Ριζοσπαστισμός, όξυνση των κοινωνικών διεκδικήσεων, όπου Αριστερά το εμείς πάνω από το εγώ, όπου Σχήμα αποφάσεις με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες.
Οι αγώνες δεν σταματούν στο Πανεπιστήμιο, είναι ο σπόρος για το μέλλον. Σε λίγα χρόνια οι Αλεζίνη, Ιώ, Μάιρα και Νίκος θα βγουν στην αγορά εργασίας. Μια αριστερή δικηγόρος θα είναι "σαν την Κούρτοβικ. Θα μάχεται για τα δικαιώματα, ενάντια στον ρατσισμό", μια αριστερή δημοσιογράφος "θα λέει όχι στο μαύρο της δημόσιας τηλεόρασης, δεν θα κάνει δελτία των 8 στη ΝΕΡΙΤ", μια αριστερή ψυχολόγος "δεν θα βγάζει λεφτά από την κατάθλιψη και τους επίδοξους αυτόχειρες λόγω της κοινωνικής εξαθλίωσης" και ένας αριστερός πολιτικός "θα είναι σαν τον Τσίπρα! Θα αγωνίζεται ενάντια στην αναξιοκρατία και τις πελατειακές σχέσεις. Θα βάζει μπροστά τα δικαιώματα της εργατικής τάξης, θα υπερασπίζεται τις αδύναμες κοινωνικές ομάδες".
Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ: Μοναδικό success story, η ψήφος στην Αριστερά
Την ψήφο στην Αριστερή Ενότητα προσδιορίζει ως μοναδικό success story για την Παιδεία με ανακοίνωσή της η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ. "Η φοιτητική μέριμνα καταργείται, οι σχολές που δεν μπορούν καν να λειτουργήσουν λόγω της υποχρηματοδότησης, τα συγγράμματα που κόβονται, το άσυλο που έχει καταπατηθεί κι οι φοιτητές που διαγράφονται, η ισοτίμηση των πτυχίων με αυτά των κολεγίων" συνθέτουν το εφιαλτικό τοπίο που έχει διαμορφωθεί στα Πανεπιστήμια και μοναδικός τρόπος για ν' αλλάξει είναι η αλλαγή πλεύσης. Ψήφος στην Αριστερά σημαίνει: "Ψηφίζουμε για τις δικές μας ανάγκες μέσα στις σχολές και για ένα πανεπιστήμιο που θα εξυπηρετεί τις ανάγκες του κόσμου της εργασίας και της νεολαίας έξω απ' αυτές. Ψηφίζουμε για να δείξουμε τη δύναμη των αντιστάσεών μας και το εύρος της αλληλεγγύης που ριζώνει μέσα στις σχολές, ψηφίζουμε για τη δημοκρατία, για τη δική μας συμμετοχή, για τη δική μας φωνή που πρέπει να ακουστεί", καταλήγει η ανακοίνωση.
