Πίσω από τα συρματοπλέγματα της κλειστής δομής στο Κλειδί Σιντικής, στις Σέρρες, βρίσκονται εδώ και μήνες εκατοντάδες άνθρωποι που περιμένουν να ξεκαθαρίσει η κατάσταση της παραμονής τους στη χώρα, την ώρα που πληθαίνουν οι καταγγελίες για τις συνθήκες διαβίωσης και την καθημερινότητα μέσα στη δομή. Η εικόνα που μεταφέρουν φορείς και συλλογικότητες που έχουν επισκεφθεί τον χώρο είναι αυτή μιας ιδιαίτερα δύσκολης πραγματικότητας: άνθρωποι απομονωμένοι από τον γύρω κόσμο, με περιορισμένες δυνατότητες μετακίνησης, σε μια δομή που βρίσκεται μακριά από τον αστικό ιστό, και με βασικά ζητήματα καθημερινότητας να παραμένουν ανοιχτά.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Μεταναστευτικό / Φυλακή χωρίς ορίζοντα απελευθέρωσης
Το θέμα, το οποίο είχε αναδείξει η ΑΥΓΗ, απασχόλησε πρόσφατα και το Περιφερειακό Συμβούλιο Κεντρικής Μακεδονίας, με πρωτοβουλία της παράταξης «ΑΛΛΑΓΗ στην Περιφέρεια Κ. Μακεδονίας». Η περιφερειακή σύμβουλος Μαρία Παπαδημητρίου κατά τη συνεδρίαση λογοδοσίας έθεσε μία σειρά ζητημάτων για τις συνθήκες υγιεινής, την υγειονομική κάλυψη, τη σίτιση, την ενημέρωση των διαμενόντων για τις διαδικασίες ασύλου αλλά και τον ρόλο των αρμόδιων αρχών. Όπως επισημάνθηκε στη συζήτηση, οι καταγγελίες αφορούν προβλήματα στους χώρους διαμονής, στις εγκαταστάσεις υγιεινής, στην επάρκεια βασικών ειδών προσωπικής φροντίδας, αλλά και στη ψυχολογική επιβάρυνση ανθρώπων που παραμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα σε καθεστώς περιορισμού.
Από την πλευρά του, ο Γιάννης Μυλόπουλος επικεφαλής της παράταξης πρότεινε να υπάρξει κοινή πρωτοβουλία διοίκησης και αντιπολίτευσης της Περιφέρειας προς την κυβέρνηση, προκειμένου να ζητηθούν άμεσες παρεμβάσεις για τη βελτίωση της κατάστασης στη δομή.
«Θέλουμε ελευθερία, φαγητό, ρούχα»
Την εικόνα από το εσωτερικό της δομής μετέφερε στο Περιφερειακό Συμβούλιο και η Μαρία Τοπαλίδου από τον Σύλλογο Εθελοντών Albatros, ο οποίος επισκέφθηκε το Κλειδί Σιντικής μαζί με την «Αλληλεγγύη Παντού» και την «Αλληλεγγύη Σερρών». Η ίδια μίλησε στο «Κόκκινο Θεσσαλονίκης 91,4» και την Ευγενία Χατζηγεωργίου περιγράφοντας την κατάσταση που επικρατεί ως «εκρηκτική».
Όπως μετέφερε, κατά την επίσκεψή τους οι διαμένοντες στη δομή απεγνωσμένα φώναζαν για ελευθερία, καλύτερες συνθήκες διαβίωσης και πρόσβαση σε βασικά αγαθά. Πρόκειται για ανθρώπους που περνούν μεγάλο χρονικό διάστημα σε ένα απομονωμένο σημείο, με ελάχιστες δυνατότητες επαφής με τον έξω κόσμο. Παράλληλα η παρατεταμένη αβεβαιότητα και η έλλειψη προοπτικής δημιουργούν έντονη ψυχολογική πίεση.
Στη δομή βρίσκονται περίπου 460 άνθρωποι στο κλειστό τμήμα και περίπου 20 στην ανοικτή δομή. Οι εθελοντές συζήτησαν με τους διοικητές των δομών για ζητήματα όπως οι χώροι υγιεινής, τα μπάνια, οι τουαλέτες, τα πλυντήρια και το ιατρείο, ενώ ζήτησαν να μπορούν να οργανώνουν δράσεις, όπως μαθήματα ελληνικών ή πολιτιστικές δραστηριότητες, εφόσον υπάρξει σχετική έγκριση από το υπουργείο.
Το ηχητικό απόσπασμα της συνέντευξης:
