Η ιστορία της Μάγιας Δεληβοριά περιστρέφεται γύρω από τη φανταστική ψηφιακή εφαρμογή «Εγώ θα σώσω τον κόσμο», που εμπνεύστηκε ο Ρικάρντο από το Μεξικό. Μέσα από αυτή ξεδιπλώνονται οι ιστορίες 12 παιδιών από διαφορετικές χώρες του κόσμου που με τις πράξεις τους κατάφεραν να αφήσουν το δικό τους θετικό αποτύπωμα στη Γη και να εμπνεύσουν τους γύρω τους.
Κάθε ένα από τα παιδιά-χρήστες της εφαρμογής έχει αναλάβει και διεκπεραιώνει μία συγκεκριμένη δράση που σκέφτηκε προκειμένου να σώσει τον κόσμο. Τη δράση του την «ανεβάζει» στην εφαρμογή, δίνοντας και σε άλλους τη δυνατότητα να συμμετάσχουν σε αυτή ή να εμπνευστούν κάτι ανάλογο. Κάθε εβδομάδα, μάλιστα, υπάρχει και ένα challenge, μια πρόκληση, που δίνει bonus πόντους σε όσους συμμετέχουν. Οι κατηγορίες που μπορεί κάποιος να επιλέξει είναι πολλές: Κυριακές Καθαρισμού Παραλίας, Πρώτες Βοήθειες, Καταφύγιο Αδέσποτων, Κοινωνικό Συσσίτιο. Υπάρχουν, όμως, και δράσεις όπως αυτή που έχει αναλάβει η Ραζάν, που καθημερινά καταγράφει και αναρτά στο Διαδίκτυο τα βομβαρδισμένα ερείπια, τις διαλυμένες οικογένειες και τα παιδιά που παίζουν στα συντρίμμια μιας χώρας με πόλεμο. Ή σαν την εμψυχωτική δράση «Κανένας μόνος» του Κρίστοφερ, έτσι ώστε να αισθάνονται ασφαλείς όσοι πέφτουν θύματα bullying. Δράσεις σαν την «Ορχήστρα αγάπης» της Λυδίας που παίζουν μουσική σε ένα camp ασυνόδευτων προσφύγων ή του Όλιβερ που έφτιαξε θεατρική ομάδα στην οποία συμμετέχουν παιδιά με αναπηρία. Πρωτοβουλίες σαν της Γερμανίδας Έλκε που κάθεται δίπλα στη Φατιμά -που βρέθηκε ξένη σε ξένη χώρα- και, μολονότι δεν μιλούν την ίδια γλώσσα, επικοινωνούν με τη ζωγραφική.
Έτσι το βιβλίο δομείται πάνω σε τρεις άξονες: α) της οικολογικής και ανθρωπιστικής ευθύνης, β) της καλλιέργειας της αντίληψης ότι η πολιτειότητα δεν έχει ηλικία και πως η δημιουργικότητα και το όραμα των νέων ανθρώπων έχει καταλυτική σημασία στην οικοδόμηση ενός καλύτερου κόσμου και γ) της μετατόπισης από το εθνικό στο παγκόσμιο, καθώς οι αξίες και τα προβλήματα είναι κοινά στις παγκοσμιοποιημένες, πλέον, κοινωνίες.
Η επιλογή να αποδοθεί η αφηγηματική φωνή σε μια ψηφιακή εφαρμογή αποτελεί έξυπνο τέχνασμα για να επιτευχθούν οι παιδαγωγικοί και λογοτεχνικοί στόχοι της ιστορίας. Χρησιμοποιώντας ως αφηγητή την εφαρμογή, η συγγραφέας μιλάει στη γλώσσα των σημερινών «ψηφιακών ιθαγενών», κάνοντας το βιβλίο οικείο και ελκυστικό στους νεαρούς αναγνώστες. Ταυτόχρονα, μετατρέπεται σε σύμβολο της παγκόσμιας δικτύωσης και ενότητας που η τεχνολογία επιτρέπει. Τα παιδιά γνωρίζουν καλά πως το Διαδίκτυο και οι εφαρμογές καταργούν τα γεωγραφικά σύνορα. Έτσι, παρότι και τα 12 παιδιά κατάγονται από εντελώς διαφορετικές γωνιές του πλανήτη, καταδεικνύεται ότι η Γη είναι πια ένα «πλανητικό χωριό» και η ανάγκη για έναν καλύτερο κόσμο είναι κοινή επιθυμία και ζητούμενο, ανεξάρτητα από την καταγωγή του καθενός. Ταυτόχρονα, ανατρέπεται το στερεότυπο που θέλει την τεχνολογία να γίνεται μέσο απομόνωσης και προβάλλεται η άποψη πως, αν αξιοποιηθεί σωστά, μπορεί να μετατραπεί σε εργαλείο έμπνευσης, ενημέρωσης και ακτιβισμού.
Είναι πολύ σημαντικό για τους μικρούς αναγνώστες το γεγονός ότι το βιβλίο δεν εστιάζει στα προβλήματα αλλά στη δύναμη της λύσης. Μέσα από τις 12 μικροϊστορίες το βιβλίο αναδεικνύει την έννοια του ενεργού πολίτη. Το κεντρικό μήνυμα είναι σαφές: δεν χρειάζεται να είσαι ενήλικας, πλούσιος ή ισχυρός για να αλλάξεις κάτι. Αρκεί μια μικρή, καθημερινή πράξη ευθύνης. Ηθικά ζητήματα και αόριστες έννοιες για το μυαλό των παιδιών, όπως η προσφορά, η οικολογική συνείδηση και η κοινωνική ενσυναίσθηση, αποδομούνται και γίνονται εύκολα κατανοητά. Οι μικροί πρωταγωνιστές δεν έχουν μαγικές δυνάμεις﮲ είναι καθημερινά παιδιά που χρησιμοποιούν την εφευρετικότητα, την ανθρωπιά και την προσφορά τους για να βελτιώσουν την κοινωνία.
Η οπτική αφήγηση των ιστοριών από τον Χρήστο Κούρτογλου επιτείνει την αναγνωστική εμπειρία. Με ζεστά γήινα χρώματα, με μικρές λεπτομέρειες που αναδεικνύουν την εκάστοτε δράση, χωρίς να καταφεύγει σε φολκλορικά στερεότυπα, αναδεικνύει πώς κάποιο παιδί μπορεί να γίνει μέρος της λύσης κάποιου προβλήματος. Οι γραμμές, οι διατάξεις, η απεικόνιση προσώπων και αντικειμένων αποπνέουν την ιδιαίτερη αισθητική των εικόνων των ζωγραφισμένων στο χέρι, με την παιδικότητα που χαρακτηρίζει το ύφος του δημιουργού.
«Ν’ αγαπάς την ευθύνη, να λες εγώ, εγώ μονάχος μου θα σώσω τον κόσμο. Αν χαθεί, εγώ θα φταίω» έγραφε ο Καζαντζάκης στην «Ασκητική» του. Ένα ανάλογο μοντέλο ηθικής για την εποχή μας προτείνει το βιβλίο της Μάγιας Δεληβοριά «Εγώ θα σώσω τον κόσμο». Ένα μοντέλο που εδράζεται στη μετάβαση από τον ατομικισμό στη συλλογική συνείδηση και στην ενεργό κοινωνική δράση.
Info:
«Εγώ θα σώσω τον κόσμο»
Συγγραφέας: Μάγια Δεληβοριά
Εικονογράφηση: Χρήστος Κούρτογλου
Εκδόσεις Καλέντης
Ηλικία: από 6+ ετών
14,85 ευρώ
