Μια εικόνα του τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, ξεκινώντας από το λιμάνι του Πειραιά και καταλήγοντας στη χθεσινή σύνοδο στις Βρυξέλλες, δίνει με χθεσινή της ανακοίνωση η Human Rights Watch.
"Στο λιμάνι του Πειραιά τα αποτελέσματα της παντελούς αποτυχίας της Ευρώπης να ανταποκριθεί συλλογικά και ευσπλαχνικά για τους ανθρώπους που αναζητούν προστασία είναι οδυνηρά σαφή. Πάνω από 4.000 γυναίκες, άνδρες και παιδιά που κοιμούνται σε παλιές αποθήκες, τέντες, ακόμη και κάτω από τα φορτηγά. Πρόκειται για κάποιους από τους περίπου 44.000 ανθρώπους που βρίσκονται παγιδευμένοι στην Ελλάδα, ως αποτέλεσμα του κλεισίματος των συνόρων των δυτικών Βαλκανίων.
Το Γραφείο του ύπατου αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR) εκτιμά ότι οι γυναίκες και τα παιδιά αποτελούν σχεδόν το 60 τοις εκατό των ατόμων που αναζητούν καταφύγιο στην Ευρώπη, κυρίως από τη Συρία, το Ιράκ και το Αφγανιστάν. Αυτό που σε αφήνει άφωνο είναι πόσα μικρά παιδιά, πόσα μωρά, είναι μεταξύ τους, πολλοί άρρωστοι από το κρύο και τις κακουχίες".
Η ανθρωπιστική κρίση εδώ είναι ένας μικρόκοσμος των προκλήσεων που αντιμετωπίζει η Ελλάδα από την Ε.Ε. και άλλες χώρες και έχει μετατρέψει την Ελλάδα σε ένα τεράστιο στρατόπεδο προσφύγων, σημειώνει η οργάνωση προσθέτοντας ότι οι αρχές δεν είναι σε θέση να παρέχουν τις βασικές ανάγκες, όπως τροφή, νερό και ιατρική περίθαλψη και κάνοντας αναφορά στις εθελοντικές ομάδες.
Με μέσον όρο 2.000 έως 3.000 άτομα να φθάσουν στην Ελλάδα κάθε μέρα, με κλειστά σύνορα και υποτονική εφαρμογή ενός σχεδίου μετεγκατάστασης στην Ε.Ε. σημαίνει ότι ο αριθμός των ανθρώπων που έχουν εγκλωβιστεί στην Ελλάδα αυξάνεται, επισημαίνει και αναφέρει σχετικά με τη μετεγκατάσταση ότι μόλις 569 άτομα έχουν επωφεληθεί, ενώ οι Αφγανοί, που απαρτίζουν το ένα τέταρτο από αυτούς που έχουν φθάσει στην Ελλάδα από τη θάλασσα αυτό το έτος και οι οποίοι έχουν ένα υψηλό ποσοστό αναγνώρισης ασύλου σε ολόκληρη την Ε.Ε., αποκλείονται.
Οι ηγέτες της Ε.Ε. συναντώνται στις Βρυξέλλες επικεντρωνόμενοι σε μια απάνθρωπη προτεινόμενη συμφωνία που παραβιάζει τα δικαιώματα, τονίζει η οργάνωση και καταλήγει: "Αντ' αυτού, θα πρέπει να συμφωνήσουν σε ένα σχέδιο για να μοιραστεί η ευθύνη για όλους τους αιτούντες άσυλο στην Ελλάδα, για να υποστηρίξει αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης για τους πρόσφυγες στην Τουρκία και άλλες χώρες πρώτης γραμμής, καθώς και για τη δημιουργία και λειτουργία ενός προγράμματος επανεγκατάστασης μεγάλης κλίμακας, που δεν βασίζεται στην αρχή quid pro quo που γυρίζει την πλάτη τους αιτούντες άσυλο, αλλά μάλλον δίνει στους πρόσφυγες την ομαλή εναλλακτική λύση σε επικίνδυνα ταξίδια προς μια αβέβαιη μοίρα".
